brynjalilla og aðrir fylgifiskar

Rjómahnoðrar

2011-01-28T10:29:00.008+01:00

Skýjamyndirnar sýna rúllandi rjómahnoðra, æðrulausa en markvissa fiskitorfu sem syndir framhjá í rólegheitum í gullnu freyðibaði. Hún er öfundsverð. Henni tekst nefnilega að halda sínu striki þrátt fyrir vindáttir úr ýmsum áttum sem hvísla reiðilega að henni löngu búnar að gleyma gæskunni. Fiskitorfan er ein heild en þegar vel er gáð má sjá smáfiskana sem hana mynda. Hver og einn sáttur við fiska og menn, sammála um að sigla í gegnum þetta boðberar þakklætis, kjarks og glaðværðar.

Þær eru margar sýnilegar og áþreifanlegar vindáttirnar sem blása og bera í sér ógnir á borð við svínaflensu og stjórnlagaþingleysu. Sýnilegar ógnir eru þó þeim kosti gæddar að það er gjarnan hægt að bregðast við þeim á markvissari hátt en þær sem hljóðlátari og ósýnilegri eru, þessar sem læðast og ná tangarhaldi á sjálfinu á svo lúmskan hátt að sjálfið áttar sig ekki einu sinni á því að svona hafi þetta ekki alltaf verið. Kjarkleysi er ein hinna hljóðu ógna, vanþakklæti önnur og fýla hin þriðja. Saman myndar þær kokteil óhamingju og biturleika sem hjá fæstum eru markmiðin með lífinu.
Það skrýtna er að þrátt fyrir að innst inni gerum við okkur öll grein fyrir mikilvægi þess að líta í eigin barm og þakka fyrir okkur þá gerum við það of sjaldan, blinda á gjafirnar sem okkur eru gefnar er ein af aðaleinkennum fýluflensunnar sem hrjáir of marga. Sýktir agnúast út í allt og allt og eru með ósýnilega kryppu á bakinu. Þeir láta ill orð falla um náungann, bera tennurnar og njóta því miður ekki kvöldverðarins með fjölskyldunni, missa af vetrarbirtunni, missa af lífinu hreinlega. Vissulega berum við byrðar sem sliga og við vitum að gjöfunum er ekki útdeilt á sanngjarnan hátt. En í guðsbænum látum vera að vera meðvirk, það gerir alla veikari.

Lækningin er einstaklingsbundin en boðorðin þrjú þakklæti, kjarkur og glaðværð hefur reynst góð lyfjablanda. Það erfiða er þó að hún hvorki fæst í náttúrlækningabúð, gegn lyfseðli eða í hillum Bónusar. Það þarf að hræra í sjálfum sér allduglega og með meðvituðum hætti, stöðugt, því þetta virkar ekki bara á nokkra klukkustunda fresti. Lækningin getur tekið langan tíma og viðbúið er að bakslög komi reglulega yfir tímabilið. Látið samt ekki deigan síga, einsetjið ykkur að flétta boðorðin þrjú inn í daglegt líf.

Finnið rjómahnoðrann innra með ykkur og búið til ykkar útgáfu af gullnu freyðibaði.

Lofandi jóladagur handan við hornið

2010-12-02T23:40:00.004+01:00

Hann fann hvernig gleðin var að taka enda, hún var byrjuð að fjara út. Hann hélt á síðustu gjöfinni og leit ástúðlega á frúna, „gjörðu svo vel þessi síðasta er frá mér“. Rauður pappírinn glitraði svo fallega og skreytt gjöfin sem hafði verið svo vandlega innpökkuð í versluninni með gervigreni og glimmerborðum var orðin svolítið þvæld eftir að hafa verið neðst í gjafahrúgunni. Frúin opnaði pakkann hægt og rólega. Hann fann síðustu innspýtingu þessarar nautnar sem fylgir því að gleðja ástvin hríslast um sig og andvarpaði djúpt og fann magann snúast um leið. Hann streittist á móti en óþægindin voru mætt. „Guð almáttugur minn, Guðfinnur ertu alveg frá þér“ hrópaði frúin fagnandi um leið og hún klæddi sig í kápuna. Sú dýrasta í búðinni en sölukonan hafði sannfært hann um að hver kona ætti skilið að eiga allavega eina slíka yfirhöfn og hann lét því undan þrátt fyrir að hafa verið búin að kaupa bæði armbandsúr , undirföt og auðvitað bækurnar sem frúin hafði verið búin að merkja við í bókatíðindum.
Þetta var síðasta gjöfin. Hann hallaði sér afturábak í sófann og víkkaði í beltinu. Börnin voru spilandi tölvuleikina sína og konan týndi upp sundurrifinn gjafapappír og tætingsleg skrautbönd sem breiddu úr sér á stofugólfinu rúin töfrum. Hann gaf eftir. Kvíðin og sektarkenndin gengu yfir hann eins og brotsjór. Hann lokaði augunum og andaði þungan, kvíðinn efldist og sló í takt við allt of saddan maga. „Guðfinnur minn, rosalega fer vel um þig“ sagði frúin um leið og hún settist við hliðina á honum með bók í hönd og hjúfraði sig upp að honum. Hann brosti, þagði og teygði úr sér um leið og hann hugsaði í örvæntingu um hvernig hann ætlaði að greiða jólaskuldina sem glotti handan við hornið, stærri og ljótari en nokkurn tíma.
________________________________

Hann fann fyrir þessari einlægu jólagleði. Hann var fyrst og fremst sáttur. Krakkarnir horfðu á hann spennt „núna er komið að pakkanum hennar mömmu pabbi, gerðu það“. Hann náði í stærsta og síðasta pakkann undan jólatrénu. Margar tegundir af jólapappír voru margvafðar um gjöfina ásamt límbandi með myndum af grenitrjám og jólasveinahúfum, afskaplega ljótt, víða lauslímt eða klesst og gaf pakkanum engan sérstakan glæsileika. Form hans minnti mest á stækkaða mynd af mislukkuðu trölladeigsföndri sem reynt hafði verið að bæta með gullmálningu og glimmerspreyi. En alúðin var allavega greinileg og ljóst að börnin höfði hjálpað til við innpökkunina. Hún gat ekki annað en hlegið „hvað eru eiginlega að fara að gefa mér, vorum við ekki búin að ræða þetta? Er þetta risaeðla eða hvað?“ Hann leit alvarlega á hana, orðinn frekar stressaður, kannski myndi hún fara í fýlu þar sem þau höfðu samið um að þau gæfu hvort öðru engar jólagjafir í ár, „opnaðu bara“. Hún reif í pappírinn af áfergju en átti í mestu vandræðum með að komast í gegnum litskrúðug marglímd lögin. Hún skellihló og krakkarnir tættu í pakkann með henni. Það sást í gripinn og hún þagnaði og hreyfingar hennar urðu nærgætnari og hún hætti að hlæja. Svo lá hann þarna í öllu sínu veldi, gripurinn, gamli gítarinn, svolítið lifaður. „En hvernig....ég hélt að þú hefði hent honum fyrir löngu í einhverri geymslutiltektinni?“ sagði hún. „Það er orðið svo langt síðan ég hef spilað, ég hef engan tíma en...„ hún tók upp gítarinn og sló nokkra tóna ástúðlega, „ég hef saknað hans“. Hann hallaði sér afturábak í sófann og víkkaði í beltinu. Hugsaði sér samt gott til glóðarinnar, alltaf gott að narta í leyfarnar. Hann hlustaði á frúna glamra heims um ból á gítarinn og dottaði. Handan við hornið beið nartið, hrein sæng og lofandi jóladagur.

Utan frá og innan frá

2010-11-20T00:26:00.007+01:00

Ég er ekki kerling eða hvað? Stend nálægt fertugu en ég man þá tíð sem slíkur aldur þótti vera upphaf elliáranna tja eða miðbik þeirra ef hart var í ári. Hugsanlega er það afneitun á háu stigi eða hreinlega lífsins gangur að þetta verði bara betra með hækkandi sól þó það hljómi án efa sem húmbúkk í eyrum tvítugs einstaklings með mynd af bílnum í vasanum.
Það er eitt sem vex samhliða búkonuhárum á höku en það er dellan. Dellan er vinkona mín. Henni hefur tekist að finna sér marga farvegi í lífi mínu. Ein þeirra birtist í glysgirni og skrautgirni sem nær hámarki þegar jólahátíðin viðrar sig og kíkir fyrir horn. Mikið óskaplega finnst frúnni á Skólastígnum gaman að setja ljós út í glugga og dást að þeim hvort sem er utan eða innan frá.
Utan eða innan frá er gott en utan og innan frá er betra. Saman en sitt af hvoru tagi sjónarhorn sem glæða grámanum lit. Kærleikann þarf að sína í verki, fræðin þurfa að nýtast í praktík, fallegar hugsanir þurfa að birtast í orðum og gerðum. Verum mikið utan og innan frá dagana sem eru í vændum og alla daga ef út í það er farið. Leysum úr læðingi einlægnina. Setjið hana efst í bunkann og setjið Flýtinn og Græðgina neðst og helst í Kompóstið. Jamm I am what I am og ekkert annað jafnvel þó ég þjófstarti og setji aðventuljós út í glugga áður en það er leyfilegt á dagatalinu, mér finnst það bara vera svo utan frá og innan frá og þess vegna hentar það mér ágætlega.

Myrkrið er úti ekki inni

2010-11-07T08:43:00.009+01:00

Það er gott að vakna á undan öllum. Liggja inn í hlýjunni og einbeita sér að því að hlutsta á veðurhljóðin svolítið undrandi á því að það sé kominn morgunn, myrkrið er allsráðandi. Einmanna flaggstögg í nágrenninu syngur fyrir mig. Þessir taktföstu tónar þegar fánasnærið slær stöngina fylla mig alltaf þægilegri angurværð en ég heyri samt engan krumma krunka. En það er allt í lagi myrkrið er úti ekki inni. Karlinn rumskar enda rjúpnaveiði framundan, það er hans algleymi. Morguntebollinn stendur fyrir sínu og þessi notalega sunnudagstilfinning eflist með hverjum sopa. Hugsanirnar dreifast víða ekkert sérlega markvissar, þetta er spurning um að bara vera. Í botni tebollans næ ég í tilfinningar mínar og leyfi þeim að veltast til í munninum áður en ég kyngi. Friður er sú sem kemur fyrst. Þægileg öryggistilfinning sem segir bíum bíum bamba. Sú næsta er tilhlökkun í takt við jólafiðringinn sem vex og dafnar rólega inn í mér eins og efnilegur vindslæðingur sem gefur fyrirheit um almennilegt veður. Ég á von á góðum jólagestum frá Ameríku, við ætlum að hittast og þemað verða ljótar jólapeysur og eggjapúns, það styttist líka í hin árlegu Kleinachten, þau tíundu í ár, jahérna. Söknuður blandast inn í tilfinningasúpuna, vinir minir búsettir í Sverige komu í gærkveldi og borðuðu steiktan fisk og færðu mér fangfylli af dásamlegum pottaleppum sem verða spegluð í málverkum, ég sé þau næsta sumar aftur, þá ætlum við í sumarbústað. Drengur fæddist í síðustu viku, á 10 mínútum svo var hann ákafur í heiminn en hann býr langt frá mér, en þó ekki svo, Helsingborg er ekki svo fjarri. Rauðhærða hyskið mitt í Lundi er alltaf í huga mér. Samhliða þessu jótra ég á dásemdinni sem ég hef, hana get ég ekki upptalið hér til fulls en feitur er bitinn svo úr honum drýpur og dugar mér lengi. Systir mín málar og sparslar og undirbýr komu "fröken Blómfríðar" í bæinn, það er nú komin tími á að blessuð konan flytji í kaupstaðinn með búðina sína, svona fyrst sláturtíðinni er lokið. Fröken Blómfríður setur líklega upp í sig tennurnar þegar búðin opnar, vonandi allavega, það er huggulegra. Tennurnar mínar eru heilar, gott ég hef líka svo góðan tannlækni sem heitir Ásta, hún á líka fiðlu og rauða háhælaða skó.

Það er svo ósköp gott að velta fyrir sér allsnægtum sínum svona í morgunsárið. Vinna meðvitað í þakklætinu og skerpa á tilganginum. í dag legg ég á og mæli um að þið gerið það líka, jótrið á því góða í lífinu ykkar, ekki leyfa byrðunum að ná yfirhöndinni né gleymið ykkur í samfélagslegri kreppumeðvirkni, lítið í eigin barm og skoðið vel hvar þar er að finna, segið upphátt "vá þetta allt hef ég og í dag ætla ég að gera góðverk"

pilsið í öfuga átt

2010-05-08T11:57:00.003+02:00

Ég og norðangaddurinn hjóluðum saman í vinnuna í gær. Ég íklædd svörtu, rómantísku pilsi átti í fullu fangi með að halda því niðri því gaddurinn var eitthvað að reyna að komast inn undir. Ég gat ekki annað en flissað með pilsið í öfuga átt. Gaddurinn áttaði sig þó fljótlega á því að hvorki vildi hann valda mér blöðrubólgu né neyðarlegri hjólreiðarferð þannig hann róaði sig en glotti eitthvað hálf kvikindislega um leið, ég veit ekki hvað hann ætlar sér í framtíðinni skömmin. Í lok vinnudags vorum við Ingveldur samferða heim og völdum fallega leið með grenitrjám og klettum, rómantískar já, við liðum mjúklega fram hjá nývaknaðri náttúrunni og teyguðum að okkur vorkomuna, nei nei við vorum ekki móðar og másandi né með asnalega hjálma...hmmm eða ojæja við vorum allavega með gloss. Kvöldið var skemmtilegt á Pósthúsbarnum þar sem nemendum HA var þakkað fyrir framlag sitt í að kynna skólann. Það er svo hvetjandi og skemmtilegt að gleðjast með nemendum sem hafa lokið prófum og jafnvel skilað lokaverkefnum þann daginn, svo uppfullir af gleði, bjartsýni og skynsemi og merkilegt nokk þarna voru nemendur sem ég kenndi í menntaskóla, fyrirgefðu en það var í gær. Hmm hljóma ég gömul? Tja allavega lenti ég í harðri viðreynslu norðangaddsins um morguninn, þannig eitthvað hlýt ég að hafa enn til að státa af. Ég skutlaði þessum elskum á frekara djamm í rafmagnslausum bæ, þvílík hvíld og það í takt við logn, sól að kveldi og bleikan Kaldbak. Ég sótti stráksa minn í afmæli, hann fékk að sitja fram í og stelpuna til vinkonu og þau undrast enn yfir björtu kvöldunum og neita að sofa því það sé í raun enn dagur. Það náði svo sem ekki langt, duttu bæði útaf eftir heilmiklar vangaveltur um hvernig við myndum haga lífi okkar rafmagnslaus og umræðurnar spunnust út í hvað ef við yrðum vatnslaus, sorgarsaga en ennþá rómantísk þegar rafmagnið kom aftur og ég gat sofnað fyrir framan sjónvarpið. Í þessum skrifuðum býð ég eftir trallanum mínum sem sigrar alla vinda, við ætlum að svitna í ræktinni og fara svo í grautarbjóð og ef heppnin er með mér sannfæri ég trallann um afrek í grænmetisgarðinum, hann er allavega samt búin að mála snúrustaurana hvíta.

sýróp

2010-05-01T16:47:00.005+02:00

Vakna snemma
Borða hafragrautinn rólega um leið og blaðinu er flett
Hlusta á Robin og Nirvana
Lesa kaflana þegar Ásta Sóllilja fæddist og Rósa var jörðuð
Vökva nýsprottin lavenderfræ
Rífa upp grjót í garðinum og leggja línurnar í vorverkin
Baka köku og elda graut
Fá Ástu og fylgifiska í heimsókn
Gefa börnunum bláan bolta og kenna þeim Sjöupp
Fara vinahring með súkkulaðikökur, í pokum, skreytt með bandi og litlum fugli
Finna uppskrift að fylltum paprikum og hlakka til kvöldsins

það er hversdagur með sýrópi

alveg magnað

2010-04-27T23:28:00.005+02:00

Skrýtið, hugmyndin vakti mig hún var svo mögnuð. Ég fálmaði eftir gleraugunum, kveikti ljósið og fór ekki hljóðlega. Ég varð að flýta mér áður en hugmyndin hyrfi í draumaheimum. Ég stökk fáklædd framúr og fann krumpaða kvittun í skattholinu mínu og ónýtan tússpenna. Ég sleikti tússinn í ofboði og þuldi orðin innra með mér. Loks náði ég að skrá hugmyndina ofan í máða tölustafi áður en ég hlammaðist í rúmið hjá trallanum sem hafði breitt upp fyrir haus. Ég sofnaði á ný, eins og sakleysingi. Um morgunin þreif ég strax kvittunina til að sjá meistaraverkið sem var eftirfarandi:

Slæður, slides, fläkt, muna lýsinguna Brynja

Þetta var alveg mögnuð hugmynd

Ég beið í röðinni, þolinmóð fyrsta korterið, 2 ltr af undanrennu voru öll ósköpin en lífsnauðsynleg fyrir morgunsárið og hafragrautinn, börnin biðu í bílnum, þreytt og vildu appelssínusafa, ég nennti ekki að hafa þau með í búðina. Sá loðni með skýið...svitaskýið afgreiddi. Hann taldi alla krónupeningana sem kvartbuxnamaðurinn hafði sturtað yfir borðið. Kvartbuxi var að kaupa sér rauðan winston. Þetta tók á, sá skýjaði taldi og ruglaðist, taldi og ruglaðist og röðin lengdist. Kvartbuxnamaðurinn horfði girndaraugum á winstonið, það vantaði upp á. Ég borgaði uppávöntunina og mitt. Ég fann fyrir góðmennsku minni á óþægilegan hátt, hefði frekar viljað splæsa í undanrennu handa buxa.

Þetta var alveg magnað góðverk

Jóhannes úr Kötlum sat við hliðina á mér, ég las í fimmtu bók. Gott upphaf um dreng sem sá krumma en langaði að sjá dúfu. Auðvitað drakk ég pepsi max með. Því næst blaðaði ég í bókum fyrir heimskingja "dummies" svo rétt sé með farið og náði í lokin að grípa niður i "vindlum farós" á ensku, íslenska útgáfan er svo miklu betri. Arnar kallaði matur, ofnbakaður fiskur með rækjum, grænmeti og rjóma. Börnin fóru út á línuskauta, ég hélt áfram að blaða í vindlunum, trallinn og vinurinn þögðu saman annar með te og hinn með kaffi.

þetta var alveg magnað kvöld

Þetta var alveg magnað kvöld í alvöru

fræ í ykkar mynd

2010-04-18T12:52:00.007+02:00

Sængin mín er rósótt í dag og eflir með mér rómantík og fær að knúsa mig ofurlítið lengur með hæfilegri leti í morgunsárið. Við byrjuðum á því að hlusta á Söruh Bisko en horfðum líka á mynd um Agnesi, frönsk kvikmyndagerðakona sem gengur aftur á bak rifjandi upp lífið og listina. Hún gerir það fallega og ég og sængin finnum samleið með henni. Hún segir sögur sem eru hlýjar, ástríðufullar, pólítískar, fyndnar en fyrst og fremst sögur úr hversdagsleikanum sem stundum eru sagðar í hvalsmaga eða íklæddri kartöflu.

Hér kemur ein saga úr mínum: Valur gengur inn í grænu úlpunni sinni með fangið fullt af hreinum rúmfötum, hvítum, grænbróderuðum. Hann hendir þeim í sófann hjá mér og ég anda innilega að mér útilyktinni

Þetta er fallegur sunnudagshversdagsleiki og Valli er fyndinn.

Agnes segir að að ekki sé hægt að stjórna tilfinningum. Ég og sængin erum ósammála henni. Það er nefnilega hægt, stundum. Sérstaklega er hægt að vanda sig og lita dagana með húmor og upplifun, koma auga á litina. Það er sunnudagur í dag, frídagur hjá flestum. Ég ætla hvorki að nota daginn til að vera reið né hrædd við náttúruna eða spillingu. Ég ætla að búa um sængina mína, skoða upprenndandi grænmetisgarðinn minn og kaupa fræ. Ég mæli með að þið gerið slíkt hið sama en í ykkar mynd og set ykkur það verkefni að skrásetja það hér.

réttur kvöldsins getur ekki klikkað fyrir vikið

2010-03-05T11:10:00.003+01:00

Í bláum náttsloppi á föstudagsmorgni, tesopi, hvorki glossuð né greidd, quality time eftir annasama vinnuviku. Horfi æðrulausum augum á venjubundið drasl sem slappar af með mér. Við munum takast á síðar í dag til að gefa hvítum liljum meira næði til að njóta sín. Hitamælirinn segir 7 og snjórinn brunar niður húsþakið og segir þetta gott í bili. Fyriheit um vor gleðja mig og ég er búin að ímynda mér trén í garðinum með græna slikju við það að springa út og Kaldbakur er komin í ný föt, var nú komin tími til að brjóta upp hið hvíta átfitt.

Allt er í ljómanum sómanum en leitt að Friðrik V sé ekki lengur við völd. Mér finnst "mottumars" dásamlegur og hvet alla karla að safna yfirvaraskeggi. Ég læt vera að hvetja konur til þess arna, það er viðkvæmt mál.

Jan og feb voru ágætir, mest þótti mér um að upplifa aftur eftir langt hlé þessa dásamlegu bleiku birtu sem er guð. Var búin að gleyma, og það má ekki, hversu fallegt er þegar fjallstopparnir teygja sig upp í morgunsólina. Ég fékk mér þorramat einu sinni á diskinn minn og það nægði, finnst betra að fá mér sushi og helst með vinkonum. Ég fór í nokkrar vinnuferðir og það var minn vinnubónus að ná að hitta Frostann, Pallann og Dísina og horfa á fjöllin á leiðinni til Selfoss. Ég fór í rauðu stígvélin og dansaði í takt við aðrar konur til að vekja athygli á hjarta- og æðasjúkdómum kvenna og miðla leiðum til varnar. Ég hitti ástkæra vinkonu sem býr í Sverige og gaf henni fyllt eggaldin stútfull af hollustu og væntumþykju og ég fór í partý með vinnufélögum mínum og fékk mér konjakk. Ég lyfti pensli og hlustaði á Lars Winnebeck um leið, það var gott threesome.

Hef verið löt að bjóða í mat. Vetrarslenið náði smá tangarhaldi á mér og þetta leiðinlega brjósklos, vorkenni mér samt ekki, hættulaust sem betur fer. Heyrði fallega setningu í gær manns sem kallar ekki allt ömmu sína og var í stórri hjartaðargerð, "það er bara ein leið til og hún er upp á við". Flott og einmitt þannig er það, "Það er ekki annað í boði", setning sem ég segi staðfastlega við börnin mín þegar þau vilja fá eitthvað annað en það sem er í boði á diskinn sinn.

Í dag með mátulegri leti, tiltekt og öðru ætla ég að velta fyrir mér hvað ég hef og vil hafa á disknum mínum. Bæði huglægum og hlutlægum, það er pottþétt að réttur kvöldsins getur ekki klikkað fyrir vikið. Ég mæli með að þið gerið slíkt hið sama.

Föstudagsknús á ykkur öll og well mig langar í föstudagsknús til baka.

klikk klakk, klikk klakk

2010-01-21T20:36:00.007+01:00

Ég var búin að gleyma þessum dimmu vordögum á Íslandi og spyr mig í forundran eða voru þeir aldrei? Birtan sem læðist mjúklega inn í miðjan daginn hefur heldur aldrei verið fallegri svo langt sem minnið ber mig. Þessi bleika og mjúka sem við könnumst öll við og erum alltaf jafn hissa á því hve birtir fljótt.

Við áttum gleðilega hátíð og nutum þess að eiga heima á Íslandi á ný, merkilegt nokk þá gleymdum við samt ora grænu baununum með hangikjötinu þetta árið en það var ekki lítið lagt á sig að fá þessi ósköp send til Svíþjóðar þegar jólin nálguðust. Jólin voru hefðbundin hlaðin mat, svefni, spilum, vina og fjölskyldufundum.

Árið 2009 var kvatt með sátt og þakklæti. Það var annasamt, viðburðarríkt og vissulega farsælt. Nýja árið 2010 ber með sér rósemi, svona slétt og felld tala. Það er lofandi og stillan í því vel þegin með von um kraftmikla takta inn á milli.

Fyrsta hughrifning ársins 2010 var á myndinni "Mamma Gógó" Ég hef aldrei áður hrifist eins mikið af leik nokkurs íslensks leikara, Kristbjörg Kjeld var stórkostleg og tókst að fylla mig angurværri gleði sem situr eiginlega enn í mér. Þetta var góð bíóferð ekki bara vegna myndarinnar heldur líka vegna áhorfendanna. Það var fallegt að fylgjast með gamla manninum sem var greinilega einn og rölti um í hléi, klikk, klakk, klikk, klakk enn með mannbroddanna á sér og með röndótt bindi. Ekki síðra var að fylgjast með gömlum hjónum sem leiddust og konan var sparibúin í rauðri peysu með glitsteinum en karlinn í grænni úlpu með loðkanti. Þetta fólk gerði þessa bíóferð að einhverju svo miklu meira því það greinilega leit ekki á bíóferð sem hversdagslegan atburð.

Ég man einmitt þegar ég sá E.T. í bíó, það var sko ekki hverdagslegt og ég grét í fyrsta skipti í bíó.

Vinnan fer ljúfum höndum um mig og það er gott að vera hluti af hópi fólks á ný sem keppist að sameiginlegum markmiðum og skipuleggur þorrablót til að efla liðsandann. Háskólinn á Akureyri er líflegur og það á vel við mig.

Gleðilegt nýtt ár kæri bloggvinur, viltu vera svo vænn að kvitta fyrir þig, ég þarf að vita hvort einhver les bloggin mín ennþá.

Aðfangadagskvöld

og þau elska ég mest

Með krullupinna í hárinu

Við systur á áramótunum

Auðvelt að vera þakklátur

2009-12-19T01:33:00.014+01:00

Ljúfi desember, í fyrsta sinn í nokkur ár þar sem prófalestur, verkefnagerð og þessháttar ófriður lætur ekki sjá sig. Í ár verða ekki bakaðar 3 smákökusortir og búið til rauðkál á þorláksmessu, heldur notið þess að vera í faðmi vina og fjölskyldu, rauðkálið er löngu tilbúið í frysti og smákökurnar renna í maga á aðventunni, dásamlegt. Vinnumál tóku jákvæða stefnu í mánuðinum. Ég fékk það skemmtilega verkefni að skipuleggja alþjóðleg barnajól í Ketilhúsinu sem var samvinnuverkefni Norrænu upplýsingaskrifstofunnar, nýbúadeildar Oddeyraskóla og menningarmiðstöðvar Listagils, svo flutti ég erindi á málþingi með heitið "er grasið grænna hinum megin" með tilvísun í búferlaflutninga Íslendinga til Skandinavíu, reglulega áhugavert og í kjölfarið var ég viðmælandi í þættinum
Okkar á milli 7.des ef þið hafið áhuga. Stuttu seinna var mér boðin vinna í afleysingu í eitt ár sem forstöðumaður markaðs- og kynningarsviðs HA. Frábært og ég er mjög spennt að takast á við ný verkefni en "HugHreysti" verður sett í salt um tíma þó auðvitað hugsjónin lifi. Börnin fengu góðan vitnisburð eftir önnina og glöddu okkur mikið. Það er alltaf gott að fá staðfestingu á velgengni, þau hafa lagt hart að sér. Vissulega þarf enn að vinna í íslenskunni en þetta er allt að koma. Dagarnir eru svo ósköp ljúfir og auðvelt að vera þakklátur. Allt er þegar þrennt er gjarnan sagt og á einni viku var pabbi, tengdamamma og tengdapabbi lögð inn á spítala, allir á sitthvorum deginum þó. Allir eru á batavegi og guðisélof að kvillarnir voru minni en á horfðist. Það er þó töluvert langt bataferli framundan hjá pabba en hann þjáist af mænuþrengslum eða Spinal Stenosa, hann er algjör hetja og ég dáist að honum og þolinmæði hans og við vonum öll að aðgerðin sem hann var í beri árangur svo hann fái meiri mátt í fætur og skrokk og dragi úr verkjum. En já ljúfi desember, við njótum þess svo innilega að vera hér á Akureyri og það er sérstaklega gott að geta lagt fjölskyldunni lið og notið samvista við hana. Veðrið er svo fallegt og þessi bleika birta sem lýsir fjallstoppana okkar er guð. Ég stend gjarnan við eldhúsgluggann minn og tala við Kaldbak meðan ég sötra te, já einmitt ég tala við tré og fjöll þannig er það bara;). Ég læt fylgja með myndir sem segja meira en allt en þær voru teknar 12.desember 2009.

Kleinachten 2009

2009-12-01T22:17:00.026+01:00

smáréttirnir
Allt klárt
Systurnar
sósugerðarkonurnar
kvennaspjall
Herramennirnir
kjútipæs en þrjár vantar
gleðin
Gestirnir ásamt gestgjöfum
þessi skýrir sig sjálf
bæjarstjórinn
fyrrum Lundarbúar
Sérfræðingurinn stýrði spurningaleiknum
vinningshafarnir
látbragðsleikurinn sem breyttist úr sprungnu dekki í kamarferð kætti
Gestgjafarnir taka dansatriði
Namm
skyr getur líka verið skegg
Kleinachten tréð okkar
spennandi að opna pakkann sinn
dans, dans, dans
Palli og Áslaug
góð sveifla
og það var dansað...lengi

find a way to give a little love everyday

2009-11-21T12:35:00.003+01:00

Að vera minntur á hversu allt getur snúist við á einu augnabliki er góð lexía. Því fylgir auðmýkt og þakklæti fyrir allt og allt. Venjulegir dagar fá nýja sýn og hversdagsleikinn og hvunndagsáhyggjurnar eru guðvelkomnar. Hégómalegar óskir missa sín og hamingjuhugmyndin verður tærari og raunverulegri og efnishyggjunni er gefið langt nef. Gleði, fegurð, friður eru dýrmætir eiginleikar og við höfum öll okkar persónulegu skilgreiningu á þessari heilögu þrenningu. Vissulega geta ýmsir atburðir seinkað því að hún taki sér bólfestu í hjarta okkar en með jákvæðu hugarfari, bjartsýni og kærleika sem birtist í orði og verki aukum við líkurnar á tilkomu hennar. Nú er aðventan að renna í garð og eins og Celin Dion vinkona mín segir, dont save it all for Christmas day, find a way to give a little love everyday.

Ást er

2009-11-15T14:50:00.013+01:00

Ást er lykt af steiktum kjúklingi með kartöflum og grænmeti.
Allir sitja við borðið og börnin vilja blöndu af gosi og vatni því það er betra.
Saga er sögð af nautaati í Madrid, maður fær gat milli rifja og það er beðið um meira.

Ást er plastkassi fullur af legó, jólaljós og ropi í kaffivél.
Fullorðnir að lesa og dást að fallegum orðum.
Pabbinn með prjóna, mamman með svuntu og gesturinn með smásögu sem segir 1-0.

Ást er upplestur úr Lovestar og skólaljóðum, Móðurást og Bjössi litli á Bergi.
Fá sér döðlur með gráðosti, snjókarlaís og búa til klósett og legóhamborgara.
Fara seint að sofa og fá að sofna í mömmuogpabbarúmi.

brauð með sultu

2009-11-06T23:25:00.007+01:00

Hamrandi,glamrandi hurðaskellir, gól og ákafleg gleðirík læti, brauð með rauðri sultu svo sundferð með skarann. Við Valur vorum hálffegin að koma þeim í sund þar sem við gátum dormað í heita pottinum meðan húsið okkar andvarpaði af feginleika yfir endurheimtri ró

þegar lullið fær að vera frammí

2009-11-01T01:07:00.013+01:00

Merkileg þessi ró, í takt við veðrið. Harla dásamleg og gott að leyfa henni að vera. Að lullast er gott, sérstaklega þegar lullið fær að vera frammí með ís og samviskubitið og sönnunarbyrðin eru í brúnum krumpuðum bréfpoka afturí ásamt samankuðluðu plasti utan af roastbeef samloku.

Dagurinn hófst á ferð í rúmfatalagerinn þar sem var keypt sokkagarn og batterí. Svolítil tiltekt og grautargerð fylgdu á eftir. Hrísgrjónagrautur með rúsínum og krækiberjasaft fylltu öll skúmaskot maganna og graskersskurður tók við og loks "the nightmare before christmas"... ár síðan síðast.

halfandhalf

2009-10-22T22:25:00.017+02:00

Það var hvorki þokuloft né þungur sjór. Hún gekk sem mest hún mátti við hliðina á pabba sínum í allt of stórum stígvélum, þau áttu að endast næstu tvo vetur. Stórstíga pabbinn og smágerð stelpan skrifuðu skemmtilegar samsíða nótur í snjóinn, hraðar og trítlandi, þungar og djúpar. Skúrarnir hjúfruðu sig saman og rauð bárujárnsþökin virtust hreinni en venjulega. "Var mikill afli" spurði sú stutta, "ja allavega um 800 kíló" sagði pabbinn og tuggði svolítið pípuendann sinn. Hún leit upp og skríkti "og fæ ég að gella?" "ha jájá auðvitað, jájá" sagði hann og dró upp halfandhalf-pokann úr rassvasanum og tróð vel í pípuna.
(Árskógssandur okt. 1979).

Það var þokuloft en stilla. Hún stakk höndunum inn í flípeysuermarnar og horfði á ósköpin. " afi þetta er óðgeðslegt en líka svo fallegt". Hann hló og rétti henni gamla málarahanska í öllum regnbogans litum. "sjáðu hér eru garnirnar og finndu hér hvað þetta er gróft, það er af því steinbíturinn étur skeljar og steina". Hún snerti innyflin varlega , "hvað er þetta" "þetta er hrognpokinn" "jáhá, má ég fá pinna?" "pinna?" "já eða svona prik". Henni fannst þetta áhugavert, hún skoðaði fiskana og fannst sérstaklega gaman að strjúka fingrinum eftir svörtu röndinni á ýsunni, hún velti mikið fyrir sér hvar heilinn væri og þegar afi hennar tjáði henni að fiskar væru heilalausir en með kvörn og kalt blóð dillihló hún.
(Akureyri okt. 2009).

gaman og já fimm

2009-10-18T10:33:00.016+02:00

Afmælið, tvöföld veisla, ein stelpuveisla og ein fullorðins. Ljúfur dagur í takt við rigninguna sem gerði manni auðvelt að vera inni fyrir. Það var yndislegt að sjá Dagrúnu með vinkonum sínum, glaða, þær dönsuðu við undirspil Metallica og tóku júróvisjónslagara inn á milli. Dagrún er farin að svara spurningunum: "hvernig er í skólanum" og "ertu búin að eignast vini" með: "gaman og já fimm" í stað "veit ekki" það gleður okkur öll og skottan gisti hjá vinkonu sinni í nótt með sykurpúða í poka. Skrýtið að hafa hana ekki hérna í morgunsárið. Það var gott að hafa vini og fjölskylduna hér í gær, það hlýjar manni alveg frá hvirfli ofan í tær. Gleðin réði ríkjum, lætin og galsinn og ofát eins og venjulega.

spennandi
Glaðar
Mikið fjör
Dagrún og ósýnileg blaðra
frábærar
Þessi er handa Nönnu og Brynju Völu, við söknuðum ykkar
Þessi er handa Tobbu "manstu þegar við keyptum þennan kjól"?
læknaþing
Litli ormurinn
namms
Veisla
terta í maga og kerti á hausnum
dúllur
hlegið og melt
Dagrún og Karólína
þau taka sig vel út
.

bannað að kveikja á sjónvarpinu.

2009-10-07T14:27:00.004+02:00

Sonurinn enn í júdófötunum og dóttirin með úfið hár og eyrun útundan húfunni, falleg bæði tvö. Við hjónin sæmilega hress, búin að jafna okkur eftir rifrildi fyrr um daginn sem rekja mátti til óskýrra skilaboða eða óskýrs skilnings eftir því hvort frúin eða kallinn hafði orðið. Frúin beið á vitlausum stað í 45 mínútur og karlinn á réttum stað, eða öfugt. Allavega mætti hann of seint en engin dó á meðan sem var gott. Frúin (kjellingin) sá húmorinn í þessu fljótlega og hætti við að það væri kallinum lífsnauðsyn að eiga farsíma, gerfiþörf og hún skammaðist sín í smástund.

Litli kisi Binni tók á móti okkur í gættinni ásamt heimasætunni. Stemmingin var strax rétt, hvorki útvarp né önnur tilbúin umhverfishljóð hljómuðu fyrir utan einstaka væl í geimúri. Lýsingin var mjúk og hlý og eldur ljómaði í gleri en ekki í stó. Kjötsúpuilmurinn fyllti húsið og húsráðandi var ekki feiminn við að hafa fitu á kjöti sem var gott. Allir borðuðu vel, Dagrúnu fannst þetta glæra best, altso soðið.

Hrútaspilið var kynnt til sögunnar, minnir á legg og skel en samt alls ólíkt og því hefur ný alvöru þörf skapast, hrútaspil þurfa kall og kella að eignast. Hjónin fóru í kollhnísa í skrabbli og voru ásökuð um að hafa ekki lifað lífinu í Svíþjóð öðru en því að spila skrabbl alla daga og krydda með rómantískum bloggsíðufronti, hér verða engar játningar sagðar.

Börnin spiluðu veiðimann, hrútaspil og kubbuðu. Stílbrot var framið í formi rískakna með jógúrtsúkkulaði, ágætt en betra var þegar harðfiskurinn var dreginn fram ásamt dýrðlegu kaffilatti sem tapari skrabblsins reiddi fram án exports og var það vel. Grænlenska þjóðsagan var lesin með mikilli alvöru en undirtektar litlar og lélegar. Þrátt fyrir mök konu og sæskrímslis, særinga og óveðurs var sagan samkvæmt börnum leiðinleg og viðburðalítil. Húslesturinn blandaðist um stund skapvonsku 6 ára drengsins sem langaði í meiri jógúrtköku en hann varð glaður á ný þegar hann fékk að leika við ljóðin. Ljóðin féllu í betri farveg enda íslenskufræðingurinn við lestur. Sagan um leiðinlegu hjónin og bóndann sem dó lifandi fegin voru fyndnar og látbragð hins 6 ára bættu um betur.

Þetta var gott baðstofukvöld og þegar heim var komið var bannað að kveikja á sjónvarpinu.

Hún kallaði sinn "hundinn"

2009-10-03T10:20:00.003+02:00

Hún hnipraði sig saman, þreytt á þessu leikriti. Hnúturinn óx og hún þrýsti lófunum á magann, upp og niður til að mýkja hann. Hún hafði lesið í blaði að best væri að láta sér þykja vænt um kvíðann og jafnvel gefa honum nafn. Hún kallaði sinn "hundinn". Hún hafð prófað að kalla hann "Snata" en fann það strax að það var útilokað, Snatar eru hlýjir og skemmtilegir og það var vissulega "hundurinn" ekki, helvítið. Hún kveikti ljósið, skyldi henni takast þetta enn einn daginn? Krakkarnir voru hjá pabba sínum þannig þessi morgun var allavega auðveldari en margir aðrir. Hún velti fyrir sér hvaða búning hún ætti að velja fyrir daginn í dag, 2 fundir, ein kynning, hópavinna og svo átti hún víst að sjá um að koma með föstudagsgúmmilaðið, fjárinn því hafði hún gleymt. Hún skellti sér í gallabuxur, hvíta skyrtu og vissi að ítölsku stígvélin og penir eyrnalokkar myndu fullkomna þetta, sjálfstæð, svolítið kærulaus, kona full öryggis. "Hhahahhahaha" djöfull var hún góð í þessu. "Verkefnið" lá á borðinu, hún myndi skutla því til kennarans á leiðinni í vinnuna, fínt. Hún hafði verið svo heppin að fá þetta efni þar sem hún hafði verið þróunarstjóri svipaðrar vöru í fyrra hjá fyrirtækinu. Hún vissi að það hafði ekkert með gáfur að gera að þetta var gott verkefni.

Hún tók súkkulaðikökuna úr álbakkanum, skellti henni á disk, dreifði óreglulega kókos yfir, sko alveg eins og heimabakað. Vinnufélagarnir myndu ekki fatta neitt. "Hundurinn" gelti og snéri sér í hring, helvítið. Hann sýndi tennurnar og hún hafði áhyggjur af svitablettunum sem voru að myndast undir höndunum, best að taka með aðra skyrtu til vara.

Hún stormaði inn, meðvituð, rétti úr sér og setti kökuna á borðið. Margrét brosti "hvað kemurðu með bakarísköku...æi skil þig vel" Djöfulsins tíkin, hudurinn ólmaðist en hún brosti bara, það hafði komist upp um hana.

Verk dagsins hófust og henni tókst að leika leikritið til fulls, hundurinn gróf beinin sín og pissaði í öll möguleg skúmaskot en hún hélt höfði. Henni tókst meira að segja að vinna aðeins í markaðsgreiningunni í hádeginu og hitta hópinn sinn á netfundi í kaffitímanum, eins gott þar sem næsti skiladagur var eftir viku.

Föstudagssundið, fasti punkturinn hennar. Þar leið henni oft vel enda merkilegt nokk var hundurinn þá nokkuð slakur, klóraði sér bakvið eyrað og geispaði.

Hún lét sig síga niður í pottinn, enginn sem hún þekkti, það var gott. Hún lokaði augunum og velti fyrir sér hvort kennarinn væri byrjaður að lesa verkefnið sem hún hafði skilað í morgun, hann væri líklega ekki lengi að sjá hvað það var grunnt og illa uppsett, ruglið í henni að halda að þessi drasl vara þarna í fyrra myndi koma henni áleiðis.

"Nei hæ er þetta ekki Antonía, gaman að sjá þig hér er ekki alltaf nóg að gera?"

Hún brosti og vonaðist að hjartslátturinn róaðist fljótt og að hundhelvítið slakaði á. "jú blessuð vertu, enda í 100% vinnu og svo í náminu"

"já er það, en gott samt að þú ert komin úr 150%, þannig var það þegar ég hitti þig síðast, hvað ertu annars að læra?"

Hún strauk hárið aftur og snéri sér yfir á magann, kannski gæti hundrassgatið hætt að skíta á sig, "jú hahaha ég ákvað að minnka það meðan ég tæki masterinn í viðskiptafræðinni með sérstaka áherslu á alþjóðaviðskipti, þar kemur sér svo vel að ég tala 5 tungumál"

"Ég skil nú bara ekki hvernig þú ferð að þessu"

"Veistu þetta er ekkert mál, og er ekki neitt neitt, ég er ekkert að stressa mig, læt þetta bara ráðast hahhahaa, maður má nú ekki gleyma að njóta lífsins"

"nei það segirðu satt, þú ert nú einmitt fyrirmynd í því elskan, alltaf svo flott og fín, veistu við ættum að fara að hittast yfir einni rauðri ha, ég er alltaf til, ég hringi í þig í næstu viku"

"Endilega Gulla mín"

Hún horfði á eftir henni, fegin að holan eftir hundinn sæist ekki, fjárinn enn var hún búin að koma sér í nýtt hlutverk, fljótlega yrði hún að leika vinkonuna sem allt getur, hún þrýsti lófunum á magann, hún hafði nefnilega lesið í blaði að best væri að láta sér þykja vænt um kvíðann og jafnvel gefa honum nafn. Hún kallaði sinn "hundinn".

Lok

Ps: klikkið á linkinn

snjókanína lítil og stór

2009-09-27T16:34:00.016+02:00

Sunnudagslúr frameftir, letilíf. Snjórinn gladdi en mest bara í orði til að byrja með. Eftir of stóran skammt af lúri, morgunsjónvarpsglápi og tölvuleikjum, dró ég andann djúpt og rak alla út, þó ekki allsbera, loðna og skítuga upp að herðablöðum eins og hún Lovísa gerði við ræningjahópinn sinn forðum. Þetta var skemmtilegt, úr varð snjókanína lítil og stór. En núna einhverra hluta vegna þegar útiveru dagsins hefur verið sinnt er sunnudagslúrið byrjað aftur, þið fáið engar myndir af því.

Þetta er glugginn á vinnustofunni minni, mér finnst hann fallegur

Verst að hann var ekki ber að ofan

gúgú snjóvallinn

Hann kom systur sinni bara 2 til að grenja

American gothic eða Icelandic gothic?

Einbeittur við mótunina

sæt með bleika húfu

fullkominn snjókúlusnjór

Takið eftir litla kanínukrúttinu

Hún vandaði sig við verkið

Veiðhárin puntuð

Snjóbros

Hárbíturinn

2009-09-26T19:26:00.008+02:00

Hárbíturinn tókst vel. Ofgnóttin, vináttan og fyrstu snjókornin fóru um okkur mjúkum höndum. Umræðuefni voru af misgáfulegum toga allt frá dauðasyndunum sjö til gólflista. þið fáið að geta hvað fyllti millibilið. Hér er vísbending um hvað ekki var rætt:
Davíð Oddsson
Detox og Jónína Ben
"kreppa"

Annars er þetta búið að vera frekar endasleppt vika, Dagrún lúsin mín er að hressast en hún var lasin og þurfti voða mikið mömmu sína, hápunktar daganna því hversdaglegir:
Að fara í hagkaup
Að fara í göngutúr
Að skoða kjóla á netinu
Að gera markhópagreiningu
Að klára að lesa dásamlegu bókina "girl with a pearl earring"
Ég er samt hæstánægð, þetta allt eru góðar afþreyingar nema þá helst Hagkaup og ekki hægt annað en að vera þakklátur endalaust því eins og sagt var í bakþönkum Fréttablaðsins nú í vikunni án þess þó að gera lítið úr erfiðleikum landans: úti í heimi eiga sér stað þjáningar sem ekki er hægt að gera sér í hugarlund

og Eyjafjörðurinn

2009-09-20T03:00:00.017+02:00

Sumarbústaður foreldra minna og Eyjafjörðurinn, fegurð, gleði, friður enn og aftur og það á afmælisdegi mömmu minnar, yndislegur dagur

To make my dreams and ideas come true

2009-09-13T21:11:00.042+02:00

What a lovely weekend, the Mojo is definitely coming back and we are starting to get accustomed to our new-old life, now being a little bit more wiser, clever and of course more beautiful after the stay in Sweden;) It is rewarding being able to re experience our old hometown now enjoying and inhaling the nature from the bottom of our heart and oh my goodness making use of all the opportunities around here for leisure time and work. I´m starting a little firm,"Mind over Matter" a holistic health counselling and education company using positive psychology. Anyhow so far it is still in my womb, growing and developing but it is a great feeling to at least try to make my dreams and ideas come true, I will start lecturing next month. I love using my creativity and mix my education in art, education and public health. I miss you my friends but thankfully I´m surrounded here with friends as well, this weekend I had two "girls night out" enjoyed two art openings, listened to nice life music (even tried to participate but that is another story), had a very nice family dinner and finally a perfect Sunday in Kjarnaskógur, a small forest 5 minutes away. Now at this moment being a total computer nerd, doing nothing than just relax I wish you all a great week ahead sharing with you the dinner and the Sunday.
kisses Brynja

Wienerschnitzel
Valur preparing the dinner
Yes we like green beans
This one is for my friend Tobba
Behaving
Getting a bit impatient
Ready

Jummie
Ah the Swedish Morberg helping us in the Kitchen
Brynja´s countrystyle
Icelandic butter

kannski splæsi ég í rautt.

2009-09-11T10:25:00.005+02:00

Ég teiga að mér náttúruna, svolgra hana í mig og lofa mér um leið að hætta aldrei að sjá hana. Trén hljóma svo fallega og Kaldbakurinn staðfastur og tryggur sem aðra daga. Föstudagurinn síkáti eina ferðina enn runninn upp. Það er merkilegt ferli að skipta um líf, allt breytist. Um leið og við aðlögumst því, döfnumst og leggjum okkur fram við að vera virk, vera við sjálf, vera glöð er svolítil hola í brjóstinu. Áþreifanleg tilfinning sem heitir söknuður. það tekur tíma að venjast því að hafa ekki lengur vinahópinn sinn í Sverige nálægt sér. Vinátta sem kviknar í útlöndum er sérstæð sérstaklega þegar vinirnir eru líka útlendingar. Vinahópurinn fær svo stórt hlutverk, nándin er mikil, traustið nánast algjört enda eru vinirnir fjölskylda manns, sálfræðingar og félagar um leið. Það er ekki eins og ég sé að uppgötva þetta fyrst núna en að vera fjarri hópnum sínum, ljúfa, blaðskellandi og skemmtilega eflir þakklæti mitt að eiga sæti í svona hópi. Það veitir mér ákveðna fró að margir eru að fást við sama söknuðinn og ég, því það er gott að vera saknað því það segir að þú skiptir viðkomandi máli og honum finnist eftirsóknarvert að vera memm. Sem betur fer er auðvelt að fylla gatið þegar ég fæ leið á því, umvafin fjölskyldu og vinum hér, ég passa mig samt á því að þegar ég stoppa í það með rauðu garni að ég finni fyrir bótinni, hún nefnilega minnir mig á hvað ég á og það er ljúfsárt að láta hana stinga sig svolítið.

Föstudagur 11.sept 2009, klukkan 9:00, orkustatus góður, búin að laga til, fara í ræktina, góður morgunn þar sem börn og kall yfirgáfu húsið í jafnvægi, HBV að fara í siglingu í dag. Vinna til 13:00 við fyrirlestragerð um "að taka ábyrgð á eigin heilsu, samskiptamáta og gerðum", skemmtilegt. Pizzugerð, sundferð og almenn leti það sem eftir er dags og vinkonustefnumót með kvöldinu, kannski splæsi ég í rautt.

Berjamór

2009-08-24T00:37:00.018+02:00

Berjamór á Jarlsstaðalandinu...svolítið magnaður dagur.

Berjalófi

Rabbabarableðlar

svo góð

Glittir í nyja pallinn

Hurðin

Gluggað inn

Jarlsstaðabræður

Jarlsstaðir

tásulingar

Rauður

fljúgandi stertur

"fika"

Týnt jafnt í munn sem dall

Myndarleg með týnuna

í ullarsokkum móður sinnar eftir að hafa "dottið" í lækinn

kiðakiðin mín

afi Kiddi í ham

Afrakstur dagsins í tveimur 10 lítra fötum

Gott kvöld

2009-08-22T10:54:00.004+02:00

"Eins og blýantsteikning" sagði tengdamamma mín á leiðinni til Hjalteyrar í gærkveldi. Fjallið skartaði hvítri skyrtu, dimmbláum buxum og gráar slæður skreyttu hálsinn. Ég áttaði mig á fáránleika þess að ég var ekki búin að fara út fyrir Akureyri síðan við komum til að vera. Skýin sleiktu fjallstoppanna og mýktu allar útlínur svo formin runnu saman og ég var skyndilega stödd í þjóðsögu. Ekkert skrýtið að fjöllin svona umlykjandi eru persónugerð með orðum eins og orkumikil, kröftug, æðrulaus og glæsileg. Ég var andaktug hreinlega og það hélt áfram þegar við keyrðum afleggjarann út á Hjalteyri. Grútartankarnir við sjávarmálið veittu mér innblástur og myndirnar á ryðguðu yfirborði þeirra voru óteljandi og krefjast þess að ég vinni með þær. Gömlu hjallarnir römmuðu inn sjávarsýnina og ég hef ekki getað hugsað um annað en tækifærin til innsetningar sem þeir bjóða upp á. Bryggjustólparnir spegluðust undurfallega í sjónum og færðu mig alla leið til Feneyja í huganum, gamlar hugmyndir fengu líf. Verksmiðjan með rauða seríu skrifandi "fish factory" yndislega fyndin andstæða við gráa bygginguna juku á gleðina við innkomuna og skreiðarlyktin var allsráðandi, kunnugleg lykt sem fylgdi mér í gegnum æskuna. Hrá byggingin er náttúrlega yndisleg og það tók á móti mér kindahjörð og Sigga litla systir mín með lamb í fanginu. Skemmtilegt. Gluggarnir lágu hátt og þrír þeirra sem snéru til norðurs voru fagurskreyttir birtunni sem kom fram eftir leiðindaveður dagsins, síbreytilegir.

Þjóðsagan hélt áfram í formi hljóð og sjón upplifunar, engill spilaði á fiðlu, munkur á orgel og sá andlitslausi á bjöllur og sílófón, gnauðið í vindinum, seltan í sjónum, draugar og afturgöngur voru hlutgerð frekar í hljóðgjörningi Hymnódíu blásandi í mismunandi flöskur, hver og einn með sína persónulegu flösku sem gaf hverjum einstaklingi kórheildarinnar andlit. Verkin voru flutt eitt af öðru og undirstrikuðu gluggamyndirnar og færðu mig til heimanna nýja og gamla, ég ferðaðist til bernskuminninga þar sem sjórinn sleikti gluggana á herberginu mína meðan ég las þjóðsögur Jóns Árnasonar, þar sem ég klifraði í "gömlu bryggju" og fann króka og kima sem bannað var að fara á en heillandi kyrrðin dró mig til sín og ýkti upp sjávarhljóðin, dropahljóðin. Það var gaman að horfa á kórinn og kórstjórnandann, það er alltaf eitthvað heillandi við að sjá augnsambandið og traustið sem myndast þar á milli og dans stjórnandans. Hljóðupplifun gærkvöldsins var skemmtileg og yndisleg. Stemmingin sem hún skyldi eftir innra með mér gerði það að verkum að ég fór beint heim og hitaði mér te, ég setti enga tónlist á enda vildi ég treina upplifunina sem lengst og ekki eyðileggja hana með annarri tónlist né kaffihúsaskvaldri, þetta var gott kvöld.

Ætli ég eigi eftir að mala hana í veiðimanni í dag?

2009-08-16T14:33:00.004+02:00

Elskuleg.

Ég sit í sófanum nýpússuð og fín eftir fyrsta útiskokkið síðan ég flutti heim, það gekk betur en ég átti von á eftir rískubbapartýið hér í gækveldi. Það er ósköp gott að vera komin heim til Íslands, merkilegt hvað allir hlutir verða einfaldari og svo lengi sem maður hlustar ekki mikið á fréttir fullar af stofnanamáli, "ef" orðum sem vekja kvíða og frekar illa sömdum og að því er oft virðist óígrunduðum fréttum þá er kreppan ekki í mínu lífi. 'Ég nýt þess að fara í íslenska sturtu á hverjum degi og vildi óska um leið að Íslendingar gerðu sér betur grein fyrir því hvað orkan okkar er mögnuð og ódýr ef út í það er farið. Það er merkilega þægilegt að vera ekki lengur útlendingur, að geta talað tungumálið sitt og sagt meiningu sína hnitmiðað með orðum sem ekki eru til annarsstaðar. Íbúðin okkar er yndisleg, verður yndislegri eftir því sem við verðum þreyttari í bakinu og fáum strengi á skrýtna staði. En þetta er allt að koma, Valur er í þessum skrifuðum orðum að setja flísar milli eldhússkápa, ber að ofan í smekkbuxum, fallegur. Garðurinn okkar er fullur af birkitrjám sem þegar sólin skín varpa skuggamyndum inn á heimilið og minnir á verk eftir Ólaf Elíasson. Nannan var hjá okkur í gær og skrýtið að hún sé svo bara að fara til Sverige aftur án okkar, fullorðinslífið er byrjað hjá henni en ég er viss um að hún spjari sig en auðvitað er ákveðin aðskilnaðarkvíði í gangi og eftirsjá, Við héldum upp á 11 ára afmæli frumburðarins 13. ágúst og því hefur húsið verið vígt hvað varðar veisluhöld, þetta var dásamlegt, vinir og vandamenn fylltu húsið og vinsælasta veislufangið var sænska kladdkakan. Hörður Breki er alsæll og í góðu jafnvægi. Dagrún er öll að koma til eftir strembið upphaf, hún saknar stöðugt Helgunnar sinnar en er núna á sundnámskeiði sem gerir hana glaða eins og hún orðar það og er búin að plata mig í daglega spilamennsku og ennþá er "veiðimaður" og "lönguvitleysa" vinsælust. Þegar spilamennsku dagsins er lokið ætla ég að fara að dedúast í vinnustofunni minni, taka upp úr kössum og búa hana undir sköpunarríkari notkun. Nú tosar Dagrún í ermina mína, ætli ég eigi eftir að mala hana í veiðimanni í dag?

kindahorn í fötu

2009-08-03T11:30:00.002+02:00

Eftirsjáin var engin en söknuðurinn gerði strax vart við sig. Skrýtið að fá ekki lengur heimalingana sína á skörina á morgnana, rauðbirkna og og freknótta en alls ekki kiðfætta.

Ferðalagið hófst ekki út í óvissuna eins og oft áður heldur Heim og það var notaleg tilfinning sem fylgdi okkur því úr hlaði frá Signalvägen 20. Við áðum í Helsingborg þar sem vinir okka buðu upp á "bullar och saft" og meira. Það var sárt að kveðja litla drenginn þeirra litla peðið sem líklega verður orðin allavega að góðum riddara næsta ár þegar við sjáumst á nýjan leik.

Danmörkin var söm við sig eins og alltaf fyrir utan verðlagið auðvitað og við nutum daganna í Billund á nákvæmlega sama stað og við hófum ferðalagið okkar fyrir 4 árum, örlítið hræddari, yngri og vitlausari þá en nú. Legoland var hvorki leiðinlegt né þjáningarfullt. Börnin komin á aldur kunnandi að njóta lífsins án yfirþyrmandi dramtíkur í formi kúkableyja og grenjukasta og foreldrarnir líka ef út í það er farið. Biðraðir voru viðráðanlegar og kubbaðar lystisemdirnar færðu mann inn í ímyndunarheima barnæskunnar fljótt og vel. Lalandia var eins og börnin orðuðu það "paradís, himnaríki" Það var gott að geta flúið rigningarsuddann inn í gerviheim þar sem alltaf er blár himinn. Sundgarðurinn var tær snilld og vatnsrennibrautirnar meira að segja freistandi fyrir foreldrana, fjölskylduskemmtun með fullt hús stiga.

Ferjan beið okkar á bakkanum, frúin kveinaði svolítið innra með sér og endurupplifði bíómyndaatriði úr Titanic í huganum þar sem hvorki jarpur elskhugi kom við sögu né blúndur og síðkjólar. En káetan var hugguleg og Iceage í sjónvarpinu. Þetta gekk ljúft, foreldrarnir fengu að sofa í efri kojunum og hafið vaggaði okkur öllum notalega inn í svefninn þó sjóveikin hafi truflað frumburðinn sem var um tíma hvítari en fallegar öldurnar sem skipið skar, það gekk sem betur fer fljótt yfir. Rólegheit einkenndu siglinguna og við sporðrenndum í okkur bókum af list milli þess sem horft var á mangamyndir í tölvunni.

Þórshöfn í Færeyjum tók á móti okkur um miðnætti, grámygluleg og fúl yfir því að vera trufluð af túristum þegar annars almennilegt fólk sefur. En glaðbeitt og ánægð náðum við að tjalda stærsta tjaldinu og sofa inn í morguninn. Næstu daga fórum við í tímaflakk milli eyja. Fórum í fjöruferðir nálægt Eyði á Eysturoy þar sem Risinn og Kerlingin stóðu í sjávarmálinu eftir misheppnaða tilraun að draga Færeyjar til Íslands, heimsóttum afskekkt þorp, skoðuðum söfn og hlógum okkur máttlaus við skiltalestur. Einna eftirminnilegast var heimsókn í þorpið Gásadalur á eyjunni Vágar, í grenjandi roki og rigningu. Merkilegt hvað kindahorn í fötu, gamall maður í bláum samfesting við húsvegg syngjandi hástöfum út í veðrið "STORM" gleður samhliða því sem haldið er í húshorn til að fjúka ekki upp í álfaborgirnar sem trónuðu allt í kring. Álfakirkjurnar voru jafn algengar og fjörufótboltavellirnir. Hrikaleiki landslagsins fékk hugann til að spinna upp líf sem okkur er annars hulið og náttúrutrúin elfdist og varð jafn sjálfsögð og morgunrútínan. Þar sem grjóthrun hafði skafið landið breyttist í kroppandi tröllakló og við fundum til samúðar með fjallkonunni. Vegirnir lágu hátt og gáfu okkur yfirsýn í lítil þorpin þar sem húsin hjúfruðu sig upp að hvort öðru í leit að félagsskap og skjóli. Færeyskar konur voru áberandi fallegar, stórskornar en hrífandi og við sáum Eyvör í hverju horni. Færeyskar pylsur, færeyskar hundasúrur og ólafssúrur voru góðar á bragðið og bókabúðin í Þórshöfn góð til að gleyma sér og eyða pening, "litli prinsinn" var keyptur á færeysku auk ýmislegs annars sem taldist nauðsynlegt.

Ferjan var kunnugleg og tilhlökkunin efldist og óx og við vorum tilbúin í endasprettinn. Stutt og lipurleg ferð með færeyskt nesti. Hjartað og hugurinn gladdist óumræðanlega þegar við sigldum inn í íslenska lögsögu og fjöllin föðmuðu okkur að sér þakklát fyrir að fá gamla vini heim. Hjónin urðu kjánalega meir og þægileg tilfinning blandaðist þeirri sem fylgir því að vera í lausu lofti um stund. Seyðisfjörðurinn þar sem fullorðinsleg húsin endurspegluðu hófsemi. hlýju og virðingu fyrir því sem gamalt er sáum við aðeins í gegnum bílrúðuna, óþreyjan eftir fjölskyldunni á Akureyri var búin að taka yfirhöndina. Stutt stopp við Námsskarð var látið nægja á leiðinni og loks sátum við öll umkringd þeim sem okkur þykir vænt um og snæddum fiskibollur í brúnni sósu með rabbabarasultu. Ferðlaginu að heiman og heim var lokið og nýtt að hefjast.

...myndir koma síðar

Ferðalagið heim

2009-07-05T06:47:00.004+02:00

"Fegurð, gleði, friður-
mitt faðirvor.

Mátti til með að setja þessa setningu hér úr ljóði eftir Kristján frá Djúpalæk, finnst hún falleg enda leiddi hún mig inn í svefninn í gærkvöldi. Í annríkinu undanfarið hef ég átt athvarf í lestri eftir tveggja ára svelti frá öðrum bókum en skólabókum, kær nýbreytni verð ég að segja enda var ég næstum búin að gleyma hvað hægt er að verða glöð af orðum. Hugsanlega leggst ég í íslensk ljóð líka vegna þess að nú styttist í að við komum alkomin til ættjarðarinnar, allavega í bili enda aldrei þessu vant temjum við okkur fullorðinshegðun og setjum okkur lengra plan en tvö ár. En við óskum þess og viljinn til að temja sér það hugarfar að vera um kyrrt í góðan tíma er til staðar. Að renna inn "the middle life" heitir þetta víst, gefum þessu fimm ár allavega svona í upphafi ferðar, sjáum hvert það leiðir okkur en lokum ekki á annað. Sumarið hefur auðvitað einkennst af undirbúningi heimferðar, það þarf að pakka öllu rækilega og merkja, við erum komin vel áleiðis enda kemur gámurinn sem ætlar að halda utan um búslóðina okkar yfir hafið á morgun. Milli pökkunarstríða höfum við notið þess að hér hefur verið miðjarðarhafshiti síðustu vikurnar, buslulaugin hefur verið óspart notuð og skammarlega margir ísar hafa verið innbyrgðir. Fjöldi kveðjustunda eru ekki á fingrum taldar undanfarið, íþyngjandi, erfiðar en minnandi á hvað hér hefur verið gott að vera. Skrýtið hvað mörg smáatriðin verða stór þegar þeirra er notið í "síðustu" skipti. Skokkleiðin mín hefur sjaldan verið fallegri, vindmyllurnar og víðáttan hafa aldrei verið eins tignaleg, hérarnir hafa sjaldan hlaupið eins glaðlega yfir engi, Lundarmiðbærinn hefur aldrei verið jafn ljúfur, umvefjandi og allar aldurskornu byggingarnar, dómkirkjan, bókasafnið, aðalbygging háskólans heilsa með tryggð í rómnum eins og sátt manneskja með loforð um að þarna haldi þær áfram að vera. En það er samt erfiðara að kveðja fólk, vini sem við sjáum ekki fyrr en næstu jól ef heppnin er með okkur og aðra sem óvissan ein leiðir í ljós hvenær við sjáum aftur.

En ég er sátt, ánægð með alla þá uplifun og lærdóm sem síðusta fjögur ár hafa gefið mér. Það er góð lexía að vera sjálfum sér og sínum nánustu nægur, að vera útlendingur, að læra nýtt mál, að takast á við hluti sem annars hefði verið auðvelt að sópa undir teppi, að kynnast nýju fólki með ólíkar upplifanir í fararteskinu, að temja sér "lagom" og endalaust meira. Ég er þakklát fyrir þetta fjögurra ára ferðalag sem er orðið gott í bili, í bili er varnagli sem ég þarf að hafa því markmiðin og draumarnir bera mig víða.

Í dag er það afslöppun og innöndun á öllu því góða sænska, á miðvikudaginn lokum við hurðinni á Signalvägen 20 og leggjum af stað í ferðalagið heim.

hafið og himininn

2009-06-16T20:51:00.037+02:00

Jú svo sannarlega er ég hér enn. Annríkið hefur hinsvegar verið í heimsókn og er orðið nokkuð rótfast blessað. En allt gengur vel og við göngum saman í nokkuð viðráðanlegum takti þó komi dagar sem við vitum ekki alveg í hvaða átt við eigum að fara og eigum það til að rekast aðeins saman. Allavega hafa samt afköst verið góð. Ég kláraði rannsóknina mína með góðum árangri og varði hana listilega svei mér þá og fékk hrós sem hleypti mér langleiðina til tunglsins, heimferðin var líka ljúf og ég lenti vel þó hinsvegar undarlegt nokk tók sig nokkra daga að venjast því að þurfa ekki að halda sér stíft að verki við tölvuna, en úff ljúft að hafa hana ekki lengur í eftirdragi eins og sjá má af litlum afköstum hér í bloggheimum. Útskriftin var yndisleg, ma og pa, bróðir minn og mágkona Vigga og Þórdís vinkona mín komu sem gerði allt svo hátiðlegt. Ég fékk þann heiður að halda ræðu nemenda, við fengum kampavín og snittur og góð orð frá ýmsu mætu fólki í tilefni dagsins. Það var skælt í enda hans enda stórar kveðjustundir, sérstaklega fannst mér erfitt að kveðja elsku vini mína Alex frá Palestínu og Taye frá Eþiópíu, víst munum við hittast aftur en hvenær veit ég ekki, þó vissulega á reunion 2014. Fleiri kveðjustundir hafa fylgt í kjölfarið, Nannan er farin til Íslands, börnin eru hætt í skólunum sínum og í gærkveldi voru Helga og Einar knúsuð sem eru núna ljúfurnar komin til Sviss. En geimið heldur áfram, nú eru tengdó komin í hús og bæði settin því í koti sem reyndar er á rúi og stúi vegna fyrirhugaðra flutninga. Þjóðhátíðardagurinn á morgun, afmælið mitt næst, svo jónsmessa og loks Danmörk og sigling heim eftir 4 ára ferðalag. Elskurnar mínar, mikið þætti mér vænt um að fá komment, líklega mun ég ekki fremja nein stórvirki í bloggheimum á næstunni en ég er hér enn þó lítið fyrir mér fari þessa dagana. Knús á ykkur og gleðilegt alltsaman!

Erfitt að kveðja kennarann sinn, þær snöktu í kór þessar elskur
Með ömmu og afa á skólaslitum
blått är mitt hårband, blå är min kjol, blåa är blåbär, almáttugur hvað þau sungu fallega
Sungið um sumarið á skólaslitum
Í matarboði hjá Orrhede familjen
Allir opna körfuboltavöll
HBV og Olaf ásamt öllum hinum opna körfuboltavöll
Sonurinn dansar þjóðdansa á skólaslitum
Hörður Breki blæs tyggjókúlur með vinum sínum
Alexander the great
Nick kollegi minn og vinur, Erika og fallegi Alexander
í matarboði hér, Lucia, Mihaela, elsku rúmenska fólkið mitt og Alexander, yndislegust
Gæludýrin
Hún valdi lit á skápinn sinn sem minnir hana á hafið og himininn
Dugleg
Dagrún að leika skjaldböku og syngja
The right attitude hjá unglingunum
Ferðalag
Kirsuberjatré
Hlaðborð hjá Anitu
þessa mynd þarf ekki að útskýra
Fundum þessa á loppis, sænskir ruggustólar frá 1920 til að eldast í
Taye vinur minn og ég, ég skældi mörgum tárum þegar við kvöddumst
Vinkonur
Úr sitthvorri áttinni
Yndislegur dagur 6. júní 2009, öllu var skartað
Litla Gunna, litli Jón og lillarnir þeirra
Yndislegu foreldrar mínir og lýðheilsufræðingurinn þeirra
Við Þórdís nývaknaðar á útskriftardaginn minn
Yndislegu vinir mínirAlex
Hópamynd
Reunion 2014, counting down

Merkja

2009-05-14T20:59:00.003+02:00

Brynja að merkja allt:

Að hreinsa til í fataskápum, geymslum, skúmaskotum og jafnvel eigin hugarskotum gefur tilefni til nýrra drauma.

2009-05-11T12:44:00.006+02:00

Ég er glöð og fersk, hrein og fín. Er í fríi í nokkra daga áður en ég undirbý vörnina mína í byrjun júní. Hlakka til og í dag hef ég mestar áhyggjur af því í hverju ég ætla að vera á vörninni. Um helgina var tekið á ruslahaugum sem hafa fengið að safnast upp í skúmaskotum, geymslu, skápum og háalofti. Merkilegt hvað kemur upp þegar byrjað er að róta og undirbúa flutninga. Allskonar góss sem einhverntíma hafði gildi sem horft er nú á með undrun, hugsanlegu þakklæti fyrir liðnar gæðastundir en fær nú blákaldan dóminn "henda" "gefa". Gamlar skólabækur, glósur, föt, minjagripir, leikföng sem heimilisbúar eru vaxnir upp úr og blettóttir dúkar fylla ruslapoka. Það er merkilegt hvað þessu fylgir mikill léttir, allt í einu er andað dýpra og frelsið er fyrirferðameira. Það er t.d ákaflega þægilegt að opna fataskápinn sinn og vita að þar eru bara nothæf föt en ekki flíkur sem bergmála unaðsstundir liðinna daga. Djammbolir og buxur sem hafa skinið úr sér allt skin og aflausn þeirra gefa fyrirheit um nýjan slíkan búnað þegar fram líða stundir.

Ég fékk lokakomment frá proffsanum mínum á laugardaginn, varð feimin og glöð og er í vinnu við það þessa dagana að trúa því. Hann hefur verið spar á hrósin í þessu ferli okkar en svo kemur þetta hrós sem ég í hégóma mínum og stolti vil deila með ykkur:

Hej Brynja

Bra jobbat - endast minor comments
Detta är jättebra du är smart skriver bra, bättre än de flesta av våra doktorander
Good Luck
Jan

Jan Sundquist, MD, PhD
Distriktsläkare/Family physician
Professor and Director,
Center for Primary Health Care Research
Lund University/ Region Skåne
Consulting Professor, SPRC, Stanford University School of Medicine

Því miður kemst hann ekki á vörnina þar sem hann verður að kenna í Granada. En þessi maður hefur haft heilmikil áhrif á mig. Hann er í fyrsta lagi 6 barna faðir, um tíma var hann einstæður með 3 börn og flutti þá til Suður Ameríku til eigindlegra rannsóknastarfa, yngsta barnið 6 ára. Allt gekk vel og þau öll spænskumælandi í dag og með ævintýragen í blóðinu, allavega þessi maður sýnir að það er hægt að láta drauma rætast.

Draumar eru svo mikilvægir, að lifa þá er yndislegt, en nýjir draumar eiga alltaf að vera velkomnir. Umfang þeirra þarf ekki að vera stórt og betra er að þeir séu raunhæfir. Þeir gefa okkur hreyfanleika, svigrúm fyrir nýjar upplifanir og gleði sem fylgir náðum markmiðum og kraft til að setja sér ný. Að hreinsa til í fataskápum, geymslum, skúmaskotum og jafnvel eigin hugarskotum gefur tilefni til nýrra drauma.

silfurspriklandi fiskitorfan er í augsýn.

2009-04-23T12:56:00.003+02:00

Hér er lítið skráð en því meira unnið í mastersrannsókninni minni. Ég hugsa sem endranær til ykkar en þar sem lokaverkefnið bjagar forgangsröðunina þessa dagana þá er hér örlítil lágdeyða, samt viðvarandi andvari og sól í lofti. Ég sný aftur þegar nokkrar vikur af sumri eru liðnar. Verið nú dugleg að njóta alls þess sem lífið hefur upp á að bjóða og farið vel með ykkur og ykkar.

Svona er ég alla daga skælbrosandi við rannsóknarstörf eða næstum því, koma inn á milli dagar þar sem hárið er reytt og neglur nagaðar og rannsóknarsjálfstraustið rúið orku. En nú sér fyrir endann á þessu og það er róið rösklega og silfurspriklandi fiskitorfan er í augsýn.

kartöflusúpa og panflautuleikur Orra

2009-04-15T18:01:00.026+02:00

Fyrsta útgáfa masterverkefnisins míns farið og mánuður þar til lokaskil eru, yndislegt og ég mun hampa lýðheilsufræðititlinum áður en ég veit af. Í draumum mínum er ég líka búin að selja húsið mitt. Allavega ég er endurnærð eftir yndislegt fríið. Það var svo gaman að hitta Orra, Þóru og barnaskarann þeirra. Við nutum augnabliksins en náðum samt að dagdreyma um ókomna tíma á Akureyri. Það verður yndislegt að hafa aðgang að kartöflusúpu og panflautuleik Orra. Marathon voru hlaupin í vínarbrauðsáti, strandaferðum, dýragörðum, útiferðum, gufuböðum, freyðiböðum og sjóböðum, varðeldum, spjalli, marsmellósgrillun og ekki má gleyma Eje Bahnehöj hæsta "fjalli" Danmerkur. Yndislegt. Hér koma myndir.

Jíha
yndislegust
þetta voru góð egg
Orri er svo rómó
ein loðin kónguló og einn loðinn strákur
Vínarbrauðið er í maganum
Frosti litli
Hoppandi
Stórt fiskabúr
Dagrún og Íris langsætastar
Marsmellós, svona ljómandi klístrað og fínt
Æi greyið
Leika sér á dönskum leikvelli
Fallegur
krabbakló
Hnjooo
uhm
Kuðungarnir mínir
Tyggjókúla í sandi
Noregssnót
Ari
Skeljatínsla
Fallegt
Svona lagleg hjón

mynd af Val á brókinni...

2009-04-13T21:36:00.004+02:00

það fór mjúklegum höndum um okkur blessað fríið. Við erum komin heim eftir mörg góð og notaleg ævintýri í Danaveldi. Þegar verkunum sem hafa setið á hakanum er lokið set ég inn fleiri myndir en til að halda ykkur heitum kemur mynd af Val á brókinni...

hvorki mynd af mús, hesti né Val á brókinni.

2009-04-03T21:26:00.010+02:00

já hvað get ég sagt, þessi vika er í raun búin að vera ósköp ljómandi góð, hefðbundin en dásamlega sólug. Ég sit og rýni í tölur og held í hendina á tölvunni minni nokkra tíma á dag, við elskumst og rífumst og drekkum mikið te, english breakfast. Tölurnar sitja um mig í vöku sem svefni, elta mig á næturnar í formi ókláraðra stúdentsstærðfræðiprófa meðan Valur liggur við hliðina á mér, dreymandi um að vera á brókinni á Glerártorgi í jólaösinni, veit ekki alveg hvort er betra.

Draumarugl okkar hjóna má líklega skrifa á áhyggjur varðandi húsasölu en áhuginn á húsakaupum þessa daganna er eins og smár, rænulítill og hræddur músarungi. Við horfumst í augu við að hafa fjárfest meðan músin gladdist, dansaði og spilaði á fiðlu í rauðum skóm. Öll partý enda og föl músin fylgir okkur taktvisst og við höfum svolitlar áhyggjur af henni. Íslandshesturinn okkar horast niður ræfillinn, hann ber sig þó vel enda klyfjaður reynslu, þekkingu, gleði og kláruðum verkefnum þannig rýrð er ekki á hann sleginn, þessa elsku. Enn er hann vel tenntur með alla burði til að hlaða á sig kílóum á ný. Við reynum að halda lífi í músinni, gefum henni vatn og vítamín. Vítamín plan B og vítamín plan C, lúra ennþá í makindum enda A vítamín planið besti kosturinn og það vinsælasta hjá okkur, heim í sumar viljum við fara. Við sjáum svo til hvað gerist, kannski er þarna fjölskylda sem vantar hús eins og okkar sem bankar upp á fljótlega og tryggir músinni okkar allavega heilsu og væna strigaskó. Allt í lagi þó hún leggi rauðu skónum sínum, þeir eru slitnir og úr sér gengnir, músin er orðin reynslunni ríkari, praktískari og vill endingabetri skó, sem má skreyta eftir hentugleikum, uppáhaldsliturinn hennar er bleikur.

Indæli föstudagur,við Dagrún eltum appelssínugult fiðrildi, það kom alltaf tilbaka til okkar boðberi hláturs og kætis, sem sé yndisleg stund sem við mæðgur áttum í garðinum í dag. Við náðum mynd af gleðigjafanum en því miður fylgja ekki með myndir af mús, hesti né Val á brókinni.

Á morgun koma góðir gestir.

póstpóstmódernískt plan

2009-03-28T18:03:00.017+01:00

Áframhaldandi veðurlýsingum verður stillt í hóf í dag, þó sást í tveggja talna tölu í dag, sko tölu í plús, það var notalegt og krókusarnir blómstra og túlípanarnir eru komnir með 3 í útvíkkun. Rómantík var samt ekki beint þema dagsins í dag, póstmódernískar umræður áttu sér þó stað í biðröðinni sem við stóðum um stund í til inngöngu á "sciencefiction mässan i Malmö", umræðurnar náðust inn á póstpóstmódernískt plan en við náðum samt ekki að skilgreina "borð" né "stól" né "indi" ef út í það er farið. Ég heyrði samt skemmtilega sögu um skilgreiningu blindra með snertiskyninu á "fíl" já já best að koma sér að efninu. Þetta var reglulega gaman hápunkturinn var auðvitað að hitta Gunnar Hansen góðan vin okkar, við töluðum íslensku en hann ensku, hann varð mjög glaður að sjá okkur enda langt síðan síðast og tók verndandi utan um okkur. Dagrún var með Sprax vin sinn með, þessi fjólublái, en hann er geimvera frá Sprax plánetunni og hann býr hjá okkur þessa vikuna og fær að taka þátt í lífi fjölskyldunnar.

Laugardagurinn er sem betur fer ekki búinn, nú ætla ég að fara að spjalla við Edward Furlong og hjálpa honum að elda lasagnað sem verður í matinn í kvöld...

Það var mikið úrval af ónauðsynlegu drasli, en ég keypti mér eina mjög nauðsynlega Tinnabók, "skurðgoð með skarð í eyra eða "det sönderslagna örat" ein af mínum uppáhaldstinnabókum
Ég og besti næstbesti vinur minn Edward Furlong, hann var pínu sjúskaður en ég fékk samt kjánalegan fiðring, ég meina hann lék í uppáhaldsmyndinni minni
Með áritað plakat frá Gunnari sem sagði ég væri "cute"
Þetta gæti næstum verið mynd á jólakorti
Ég og Arnold, ég er svo skotin í honum
R2D2 var hress og ég er líka rosa skotin í Vallzenegger
Stormtroopers og elsku stelpan mín og Sprax
Sjáið hvað þeir eru glaðir með storminum
Hnjo krútt
líka ég líka ég

sleikur

2009-03-24T09:15:00.007+01:00

Hann blés fyrst blíðlega aftan á háls hennar og hún fann hroll fara um sig, kitlandi og notalegan þrátt fyrir kuldann. Hann sleikti hana létt, hratt, ófeiminn og tók óvænta hringi hér og þar og andvörp þeirra urðu ákafari. Krafturinn ágerðist og stjórnleysið var um það bil að ná yfirhöndinni. þá gerðist það, ský dró frá sólu og hugar þeirra beggja vissu að þetta var búið. Hitinn bræddi hjörtun og skafrenningurinn leystist upp í algleymi, eftir lá jörðin einmanna, ófullnægð en með undarlegan fiðring í maganum sem sagði henni að þetta yrði allt í lagi, hún fengi sitt með öðrum hætti.

Þessi færsla var til þín Tobba, þær eru öðruvísi veðurfarslýsingarnar dagsins í dag miðað við dagbókafærslur afa okkar....kannski á þessa leið:

7:00 Skafrenningur, jörð hvít, hitastig mínus 4 gráður
8:30 Skafrenningur, hálkublettir, hitastig mínus 2 gráður
9:30 Sól, jörð auð hitastig mínus 1 gráða
10:00 Barn fæddist hér í dag
11:00 Sól, suðaustan, hitastig plús 4 gráður

dirrindí tvítvítví

2009-03-22T19:38:00.003+01:00

Ekki var nú merkilegur sunnudagskvöldverðurinn, hafragrautur og bláberjasúrmjólk en notaleg blanda við beljandi rigninguna. Vorið býr núna í lítillri páskalilju sem var keypt á föstudaginn og við nánast sjáum hana vaxa. Grámyglan heldur í forna frægð og er núna með yfirhöndina, slitrótt og máttleysisleg barátta hennar er fyrirfram töpuð meðan vorið dregur djúpt andann og skrifar með rósemi lög í náttúruna, dirrindí tvítvítví. Ástarsamband mitt við lavenderið og rósirnar mínar er ljúfsárt. Við sláum taktinn saman meðvitaðar um að endurfæðinguna upplifum við ekki saman aftur. Ég teiga að mér sænska vorið, rek út nefið og blikka það og tæli, ég safna því í lífssarpinn og raða fallega í skápinn með uppáhaldsminningunum mínum. Skápurinn er hvítur, skráin er gamaldags, vel pússuð og glansandi,lykillinn hangir í silkibandi við hliðina, skápurinn er opnaður reglulega og lavenderilmurinn teigaður.

kona með blúndu

2009-03-15T11:03:00.005+01:00

Tobban mín er doktor, ég er rífandi stolt og samgleðst henni innilega. Hún stóð sig svo vel og sannaði enn og aftur hversu klár og dugleg hún er, þó vissulega hafi ég vitað það fyrir. Ég og mitt fólk vorum svo lánsöm að fá að taka þátt í gleðinni og undirbúningnum með henni og stórfjölskyldu. Þessvegna erum við búin að vera stödd í ævintýri síðustu daga með söguþræði nautnar, lífsgleði og hlýhugs. Ég lærði að þekkja Tobbu betur með því að kynnast fólkinu hennar, hæfileikaríku á ýmsum sviðum. Flugkokkur sem virkjar ófundna bragðlauka, heimsfrægt og landsfrægt tónlistarfólk sem spilar af ástríðu á píanó, trommur, selló og harmónikku tangóa og munaðarfulla tónlist sem kveikir í manni dansa lærða sem ólærða. Fallegar systur úr báðum áttum svo eftir því er tekið. Franskur gamall maður í flókainniskóm sem situr í æðruleysi umkringdur sínu fólki. Stoltir, ástríkir og umvefjandi foreldrar. Leikkona með blúndu og nátthúfu í skóm af sitthvoru tagi.

Þriggja daga veisluhöldum er lokið, gleði situr eftir í hjartanu og þakklæti, tilfinningar og nautn síðustu daga skilja ekki eftir sig timburmenn heldur kraft til að stilla sig á ný inn í hversdaginn sem er eins og gengur velkominn með öllum sínum verkefnum. Ég sit og sötra te, komin í gallann, það verður efri partur sem fær að þenja sig í dag í ræktinni.

ps: My sister is not a boy

fjöllin brostu við mér

2009-03-12T13:44:00.005+01:00

Komin heim að heiman. það var gott að anda að sér sænsku lofti og lenda í sínum veruleika eftir ákveðna rússibanareið, 9 dagar í burtu og vorið sveimar í loftinu. Það var gott að finna að sumt er ekkert breytt á Íslandinu góða, fjöllin brostu við mér og norðanstórhríðin bauð mér í sunnudagskaffi. Það var gaman að keyra um í snjó allavega þegar ísingin á rúðuþurrkunum var ekki til trafala. Ég skoðaði íbúðir, ég fór í óformleg atvinnuviðtöl, ég stússaðist í rannsókninni minni, ég hitti yndislegt fólk, fjölskyldu og vini og tók gyðjutakta með mínum dásamlega vinkonuhópi. Ég er svolítið ringluð en kannski líka vegna þess að ég er enn ekki búin að hitta börnin og kallinn. "Should I stay or should I go" syngur í hjarta og huga, endurstokkun lífsgilda og valkreppan eru enn í ákveðinni ringulreið en vonandi munu þau bráðum lenda mjúklega í mínum íðilfagra haus og hin praktísku mál leysast létt og löðurmannlega. það er svo margt sem segir mér að flytja til Íslands, sérstaklega út frá sjónarhorni barnanna minna, en bragurinn var þungur hjá mörgum, ákveðið vonleysi í íslenskri þjóðarsál sem andaði víða að. Hinsvegar komu augnablik, hlýhugur og samtöl þar sem fólk stjórnaðist af framtíðarsýn og bjartsýni sem vógu á móti. Dæs, andvarp þetta fer allt á besta veg hvernig sem þetta fer. Nú ætla ég að knúsa börnin mín og gefa þeim óbrotin páskaegg sem eiga samt að bíða þar til lögleg eru til átu.

ps: Ég sakna strax fólksins míns og það er einhvernveginn gott að hér er slydda sem slær vorinu við

krefjandi, gleðjandi og seðjandi

2009-03-02T20:53:00.005+01:00

Ég mæti á frónið með opnum huga, tilbúin í kúltúrslag og kreppuslag. Er með hóflegar væntingar en vona að landið og landinn komi mér á óvart með bjartsýni og trú svona í bakhöndinni allavega. Vinkona mín sagði einu sinni við mig á góðri stundu "þú þarft að díla við þetta". Síðan er þetta mitt mottó, ég díla við þetta og forma morgundaginn gróflega og læt svo tilviljunina skreyta hann með uppákomum sem gera hann að spennandi sögu með krefjandi, gleðjandi og seðjandi hliðarlykkjum og jú góðum endi sem boðar nýtt upphaf.

Ps: ég verð á ferð og flugi en vil auðvitað hitta ykkur öll, þið getið náð í mig í síma:0046 732551068 og 8610035

Í línunum leynast ævintýri.

2009-02-20T19:30:00.021+01:00

Ég varð svo ósköp syfjuð í dag. Velti fyrir mér að leggja mig en vissi sem var að ég þurfti ekki svefn heldur súrefni. Reif mig upp á rassinum og gekk um hverfið og tókst að koma auga á margt fallegt sem umlykur okkur í hversdagsleikanum. Ég las margar sögur í dag og hlustaði á skemmtileg samtöl í línunum, sumar blöðruðu glaðbeittar svo ekki var hægt að greina orð en rómurinn gaf hamingju til kynna, aðrar hummuðu lög og sumar blunduðu og rétt litu á mig en náðu að snurfusa sig aðeins fyrir myndatökuna. Ein línan var fallegri en önnur, ein var skemmtilegri en önnur, ein var stærri en önnur. Allar áttu þær þó sameiginlegt að vera á ferðalagi til vorsins.

Í línunum leynast ævintýri.

Stefna
Hraðferð
Sól í sól
Skuggi
Skrifað
Skip
Ská
Samtal
Farin
Niðurfall
Krummi
Aleinn
Kaldur
Steinar
Ferðalag
För
Dillibossar
Augu
Innblástur
Á leiðinni

Myndir

2009-02-15T17:52:00.024+01:00

Hér koma myndir góða fólkið okkar, frá ferðalaginu síðustu helgi, valentínusardeginum og hinni vikulegu pizzugerð. Njótið vel en best hefði verið að hafa ykkur með auðvitað, en koma tímar koma ráð.

Ps: Nanna láttu ekki svona þetta eru ljómandi myndir af þér;)

"Góðan daginn" sagði hann og kinkaði kolli þegar við mættum honum á leið á Louisiana safnið

Fyrir utan Louisiana í Danmörku

Kúl teikni/hreyfimynd á öllum veggjum

Meistararnir

Gaman að gera klippimyndir

Dagrún að mála og klippa

Stelpurnar mínar

Le grand assistant eftir Max Ernst, Dagrún le petit assistant et Valur le grand genious
Á leið á grímuball

Kærleikskakan sem var unaðsleg þrátt fyrir smá vandræði með hlaupið

Amminamminamm, allt heimabakað og steikt, óhollusta er góð í hófi;)

Kleinurnar

Náttúrlega falleg, þau hafa enga þörf á biblíu fallega fólksins eins og við hin

Gott að fá laugardagskaffi

Vallzennegger
Nannzennegger
Brynzennegger

Unglingurinn í Signalvägen 20

Finnið fjórar villur

finnið tvær villur

hlass af Brynjulegheitum.

2009-02-14T11:55:00.004+01:00

bara svo ég gleymi þessu ekki....
Vorum á leiðinni úr ræktinni og búðinni. Skáni eins og hún gerist fallegust. Sól eins stigs frost, hvít jörð og víðátta, héri hlaupandi yfir túnið. Lars Winnerbäck och Miss Li í geislaspilaranum, ég með bleik blóm í faðminum og súkkulaðihjörtu. Valur á leiðinni að fara að steikja kleinur eftir uppskriftinni hennar ömmu Gunnhildar, dæs, andvarp, sumir morgnar eru betri en aðrir.

Gleðilegan kærleiksdag, þó hann sé amerískur og blabla er gott að gefa sér ástæðu til að staldra við og íhuga allt sem hægt er að vera þakklátur fyrir.

Ást hamingja og hlýja til ykkar og hlass af Brynjulegheitum og sérstök ástarkveðja til Ásbjarnar sem er eins árs í dag.

Jag mår så himla bra

2009-02-13T09:33:00.002+01:00

Jag mår så himla bra. Tékkið á þessu. Það er gjarnan um þetta leyti árs eftir áramótaloforð um bætt líferni sem fólk gefst upp. Það léttist ekki um þessi kg sem áætlað var á viku eða mánuði, það bætir ekki á sig vöðvamassa svo sýnilegt sé á stuttum tíma. Það horfir um of á spegilmyndina, gleymir að hugsa um það sem gerist innra og dekrið við hjartað, kropp og huga verður tímabundið. Fólk hugsanlega fellur æ oftar í freistni (af því það er búið að vera svo duglegt) og fær sér meira en það þarf á diskinn sinn, eða bakarís og aðrar afurðir sneisafullar af transfitu og viðbættum sykri eru boðnar velkomnar á ný. Hreyfingunni er skipt út fyrir blunda og sjónvarpsgláp. Og hugsanlega verður lífernið verra þegar upp er staðið.

Það er gott að borða, góður matur þarf ekki að vera óhollur og hreyfinguna er hægt að fá í ýmsum öðrum myndum en íklæðast þröngum samfestingi með ennisband og hrópa vííí. Hugið að því elskuleg, þegar þið eruð orkulaus og full af febrúarsleni, skreppið í göngutúr, sund, ræktina eða lagið til í geymslunni. Gerið ykkur fiskisúpu með grænmeti og kókosmjólk.

Hér verður slík súpa á borðum í kvöld. Ég á enga uppskrift en innihaldið verður á þessa leið:
Þorskur
Rækjur
Laukur
Hvítlaukur
Brokkolí´
Sætar kartöflur
Saxaður chili og engifer
Grænmetissoð
Kókosmjólk

Sem sé það grænmeti sem er til í ísskápnum, saxað og svissað í msk af olíu, soðið hellt út í og soðið í 10 mín,kryddið eftir smekk, okkur finnst gott að hafa mikið engifer, kókosmjólkinni þeytt út í, hitað og svo fiskurinn útí síðustu 2-3 mínúturnar.

Amminamminamm og góða holla og ástríka helgi.

Helgin

2009-02-08T20:49:00.011+01:00

Dansandi með gleðina eina í farteskinu, hlæjandi áhyggjulausar í nafla alheimsins. Syngjandi í eldhúsáhöld og gleyma stað og stund. Skríkjandi læti og mátuleg óhollusta, bíó og seint að sofa. Náttfatapartý dótturinnar gekk vel og strákunum fannst ekki leiðilegt að stríða genginu og fá að stýra fiskidamminu, setja gamla sokka í stað sælgætis á öngulinn og gera lukku.

Matarboð fullorðna fólksins til Helsingborgar, njótandi og "bara vara" með vinum sínum. Frúin með gloss og síða eyrnalokka og herrann í blárri skyrtu, samt ekki lögguskyrtu.

Skroppið til útlanda á sunnudeginum, Holbæk og Louisiana, Manga sýning og Max Ernst litin augum, svakalega gaman og fallegt úti sem inni, fróðlegt að fá innsýn inn í sögu Mangaheimsins og fara inn í draumkenndan dadaismann, gleyma sér um stund í formum, litum og undarlega óskiljanlegum pælingum. Lékum okkur lengi í barnaálmunni og gerðum klippimyndir. Allir glaðir og farið með ferju heim til að æfa sig fyrir stóru ferjuna í sumar. Núðlur í matinn og svo var horft á Spirited away leikstýrð af Miyzaki, frábær mynd sem ég set ykkur fyrir.

harðdugleg og fjölhæf,)

2009-02-04T11:52:00.002+01:00

Húsið okkar, blendnar tilfinningar en spennandi að það sé komið á sölu. Ef þið klikkið á linkinn þá sjáið þið myndir af því og þá er bara að vona að svíum eða öðrum hugnist það, ef þið þekkið einhvern í húsakaupahugleiðingum sér Magntorn och Lindwall um söluna.

Við Valur eru tvístígandi með húsnæðisframhaldið á Akureyri, íhugum jafnvel að leigja fyrstu árin meðan allt er að lenda vonandi þokkalega mjúklega á Íslandinu. Gætum þá líka tekið okkur góðan tíma í að einbeita okkur að því að aðlagast aftur landinu okkar fagra og vona bara að það verði ekki allt of stórt kúltúrsjokk. En svo á hinn bóginn hugsum við um gildi þess að eignast framtíðarheimili sem gæti auðveldað okkur nýja rótfestu. Dæs og andvarp, svo sem ekki stórmál en stórar ákvarðanir samt sem áður fyrir okkur enda að mörgu að hyggja, lánum, verðbólgu og öðrum óþægindum. En nú er bara að halda að sér höndum og vona að Jóhanna og annað gott fólk eigi eftir að snúa framvindunni uppávið og leggja hönd á plóginn þar sem hægt er, skrýtið að segja það en ég hef sjáldan verið eins viljug að borga íslenskan skatt, vil að hann sé notaður til uppbyggingar og treysti Jóhönnu og bið heitt og innilega að kosningar í vor verði frjóar og grænar en ekki bláar og kaldar. Já og talandi um skatt þá vantar mig vinnu á Akureyri haustið 2009. Ég er næstum með 5 háskólagráður eins og sumir sem einnig lærðu í Svíþjóð (getraun), ég er harðdugleg, metnaðargjörn og fjölhæf. Allar ábendingar eru vel þegnar;)

þjóðarvellíðan

2009-02-01T19:12:00.006+01:00

Svolítil veikindi og maður getur eytt deginum í rúminu heilan sunnudag án þess að skammast sín, það er jákvætt. Langaði einmitt að minna á mikilvægi þess að vera jákvæður. Þrengingarnar í samfélaginu geta nefnilega ekki bara dregið úr fólki mátt heldur einnig gefið því hlutbundna ástæðu til að leggja árar í bát, gefast upp áður en reynt er að glíma við vanda sem hugsanlega á annan uppruna en kreppuna. Það mikilvægasta í þessari stöðu er að gefast ekki upp fyrirfram né gera sér óþarfa mat úr kreppunni sem orsök alls ills og þess sem miður fer.

Ekki gleyma ykkur, munið að njóta og lifa, hugið að heilsunni og ykkar nánustu. Vinnið í forgangsröðuninni, það er ekki nóg að tala eða hugsa, framkvæmið, hampið heiðarleika, tillitsemi og kærleika, vinnið gegn spillingunni sem getur vaxið svo hratt í svona umhverfi, leggið ykkar á vogarskálarnar til uppbyggingar ykkar sjálfra og það mun skila sér í þjóðarvellíðan.

þetta voru hin Brynjulegu orð dagsins

Kämpeglöden

2009-01-28T09:15:00.005+01:00

Jæja dúllurassarnir mínir, við Valur áttum yndislega helgi í stórborginni Stokkhólmi, ég er búin að öðlast líf mitt tilbaka eftir síðustu vinnutörn og hef sökkt mér í punterí hér á heimilinu enda á að setja slottið á sölu núna í lok vikunnar. Í dag byrjar alvaran á ný og rannsóknarvinnan hefst formlega, hún hefur lofað mér að vera glaðbeitt, stefnuföst og metnaðargjörn, þeas rannsóknarvinnan.

Ástandið heima, elskurnar mínar, ég verð að viðurkenna að mér finnst gott að vera hér í örygginu í Sverige á meðan þetta gengur yfir en hinsvegar vil ég líka leggja hönd á plóginn, læt fylgja með bréf sem lýsir þessu vel en það var skrifað til eins af prófessorunum mínum sem var svo vænn að sýna umhyggju sína gagnvart mér vegna þessa alls:

Stort tack igen och ja denna fredagseftermidagen du pratar om var väldigt lärorik. Visserligen känns det konstigt och lite skrämmande att vara Islänning särskilt eftersom jag och min familj har bestämt os att flytta tillbaka till Island nästa sommar. konstig och blandad känsla men på sätt och vis vil man åka dit och formodligen hjälpa till att bygga upp stabilt land igen och delta i den svåra situationen. Men det viktigasta för os blir att vara nära våra kära och ge barnen isländsk uppväxt trots allt, man blir inte av med Islandsstoltheten;) tack och lov...viktig för kämpeglöden.
Ha det så bra och jag hoppas att jag ser dig under våren
Brynja

Sætsúr

2009-01-23T18:29:00.009+01:00

Yndislegur dagur í gær en sætsúr. Prófum og öllum kúrsum lokið og mér tókst að verða hæstri í öðru holli þeirra sem þreyttu próf í heilsuhagfræði. Fékk góðar fréttir hvað varðar fyrirhugaða rannsókn mína og dagurinn einkenndist því af léttleika og óklyfjuðum herðum sem fengu tækifæri seinna um kvöldið að hrista sig og skaka. En það voru margar kveðjustundir í gær, bekkurinn mun ekki hittast allur fyrr en í júní þegar við verjum lokaverkefnin okkar. Fólk er að týnast til sín heima flestallt eða til framandi landa í rannsóknarleiðangra með nesti frá Lundarháskóla. Það er í mér þessi tregi sem fylgir kveðjustundum en líka bjartsýni og tilhlökkun til að takast á við næstu önn. Það huggar líka að öll munum við hittast á ný þegar sumarið er komið og fá þá nokkra daga saman allur hópurinn sem hefur gengið í gegnum margt saman og kennt hvort öðru svo óendanlega mikið. Mér þykir vænt um þetta fólk.

Max í sveiflu
Reynt að stilla upp
Þetta yndislega fólk
Mustaq og Natalie núa nefjum
Glaður Alex og Maiken, Smiljka og Ann, meyjarnar þrjár
Myndarleg
Stuð hjá Brynju, Max, Martin, Mustaq, Farhan og Henrik

Setning dagsins

2009-01-16T13:37:00.004+01:00

"að flytja til Lundar var ekki beint breyting" en að flytja til Akureyrar er rosaleg breyting á lífinu"

þessi setning var sögð í morgun, miklar pælingar í litlum og stórum hausum. En þetta leggst vel í okkur og ákvörðun hefur verið tekin. Skrýtið samt að fyrir börnunum er það framandi tilhugsun að fara til Íslands og eiga þar heima en ekki til að vera í fríi og hafa nammidag upp á hvern dag. En það styrkir okkur einmitt til að taka þetta skref núna, börnin festa sterkari og sterkari rætur í svíalandinu og foreldrarnir líka, því dýpra sem stigið er því erfiðara verður að taka sig upp. Nú þráum við dýpri rætur með aðgang að þeim sem þekkja okkur mest og best. Endaspretturinn á fjögurra ára ferðalagi er hafinn.

Annarskonar endasprettur, er á síðustu metrunum, síðasta prófið glottir til mín með misvísandi skilaboðum. Ég ætla að fara eftir reglunum sem það setur og standa mig vel. Erfitt því prófhönnunin síðast var með eindæmum léleg og kennaragenið í mér þjáist af vitleysunum og óréttlætinu. En prófaleikurinn er á enda, ég hlýði dómaranum í þetta sinn sem fær ekki tækifæri til að veifa rauða spjaldinu framan í mig, ég stíg skrefin óhikað inn í nýjan veruleika.

Janúar með stóru J

2009-01-06T15:22:00.002+01:00

Allt jólaskraut komið ofan í kassa, teljós víða og kotasæla í ísskápnum. Hversdagurinn bíður góðan daginn og er boðinn velkominn svo um munar. Merkilegt hvað hann er alltaf þægilegur eftir hátíð ljóss og friðar, ofáts og leti. Janúar með stóru J er byrjaður, annríki og bloggleysi mun einkenna hann, prófalestur er hafinn en síðasta prófalotan hefst á mánudaginn og lýkur þann 19.jan. þá verður andað léttar, dans stiginn og notalegheitum hampað í stutta stund áður en rannsóknarvinna hefst með íslensku trukki. Hlakka til að vinna í alvöru lífsins um stund og vera formlega búin með alla lýðheilsukúrsa innan þessa náms allavega.

Börnin byrja í skóla ekki á morgun heldur hinn og koma sjálfum sér á óvart með að hlakka örlítið til, hversdagurinn er ekki svo óvelkominn hjá þeim heldur. Valur heldur áfram að lækna sjúka og telja kjarkinn í fólk.

Dagurinn í dag er ágætur, ég les heilsuhagfræði, börnin leika við vini og Valur nýtur þess að það er rauður dagur í dag með tilheyrandi tölvuspili og sófakúri, ég öfunda hann ekki neitt múhhahahahaa eða þannig.

Elskurnar skjótið upp þrettándann og löstum sem þið viljið vera án og takið falleg og stefnusterk skref inn í árið án þess að láta nokkurn yfir ykkur vaða í allt of stórum stígvélum.

Far vel 2008 og vertu velkomið 2009.

2009-01-03T12:08:00.027+01:00

Takk fyrir þinn skerf í mínu lífi fallega ár. Jú þú hefur vissulega stundum reynst mér strembið, óheilsan var ekki á dagsskránni og setti strik í reikninginn hvað varðaði fyrirheit um árangur í hlaupum og annarri líkamsrækt en sem betur fer er brjósklosið á undanhaldi og sýnir sterka viðleitni að láta staðar numið sem gefur von um ný met 2009 í heilsuræktinni, innra sem ytra. Takk fyrir að veita mér yndisleg ferðalög með fjölskyldunni minni og njóta frábærra samverustunda með vinum og stórfjölskyldu. Takk fyrir að benda mér á og gefa mér færi á að vera meðvituð um það sem skiptir máli í lífinu. Takk fyrir að fjölskylda mín öll er heil eftir árið og hversu vel börnin mín hafa braggast,takk fyrir manninn minn fallega og styðjandi. Far vel 2008 og vertu velkomið 2009.

Áramótunum eyddum við með íslenskum, sænskum og rússneskum vinum. Kvöldið var einfaldlega fullkomið fyrir utan óhappið sem varð þegar raggetturassgat, ófyrirsjáanlega skakkt, skælt og illa upp alið skaust í dóttur mína og brenndi hana krónupeningslaga sári á bringuna, úlpan var ekki rennd upp í háls. Það væri hægt að fara mörgum orðum um dramað en guði sé lof þá var slysið lítið en kennir manni lexíu.

Gleðin hélt áfram, maturinn var unaður, félagsskapurinn yndislegur, leikirnir, söngurinn, dansinn og ærslin í takt við áramótastemminguna. Takk fyrir mig enn og aftur 2008 fyrir góðan endasprett og ég hlakka til að kynnast þér betur 2009, þú gefur góð fyrirheit.
Skepnan í ofninum
Strákarnir
Prúð og Prúðbúin
yndislegustu
Kraaaaaaaaaaaaaam
úti
Skeggi og skeggja
Stuð
Fallega Tobba
Frýrnar í Stångby
Kampavín
Blys
Vallitralli og Brynjalilla, sönn ást
Þreyttum börnum finnst gott að kúra
Alltaf "fyndið" að hringja og syngja
Elskurnar
Katarina syngur eins og engill
ABBA má passa sig
Sveinbjörn söng Waterloo með glæsibrag
Einfaldlega langflottust
ekkert mál
og þeir dönsuðu salsa inn í nýja árið, takið eftir hversu létt og löðurmannlega Jón sveiflar Sveinbirni

Við eigum að leika okkur oftar

2008-12-27T13:06:00.028+01:00

Þegar ég var lítil voru jólin komin þegar Sigga og Ingvar í næsta húsi voru búin að setja jólaseríuna í búrgluggann hjá sér. Ég man svo vel hvað ég gat horft á tígullaga og marglita seríuna úr herbergisglugganum mínum og dáðst að fallegu birtunni. Yfirleitt voru hvít jól og birtan sem sló á snjóinn breiddi úr sér og í huga mínum urðu til ótalmörg ævintýri. Yfirleitt var snjórinn þakinn demöntum og gimsteinum sem voru í eigu óþekktrar prinsessu handan við hafið. Gimsteinana hafði borið á land frá strönduðu sjóræningjaskipi. Ég hafði líflegt ímyndunarafl og hef í raun enn, stundum tekst mér jafnvel í hughrifningu yfir einhverri hugmynd blaðra henni upphátt og kveikja undrun og jafnvel áhyggjur í andlitum viðmælenda minna. En það er gott að vera barn um stund og knúsa það og kjassa. Í gær heyrði ég sögu af norskum heimspekingi 93 ára gömlum sem mælir með að fólk leiki sér meira. Þess til styrks ber hann dúkku öllum stundum og leikur sér að henni. Já vissulega hljómar það á mörkunum en samt, ef maður veltir þessu aðeins fyrir sér þá er margt til í þessu. Við eigum að leika okkur oftar. Það er gott að gleyma amstri, skyldum og áhyggjum um stund. Að leyfa huganum að fljúga, andanum að þenjast, líkamanum að sprikla, búa til ævintýri, dreyma dagdrauma, lifa í núinu, hlæjandi og leikandi sér með þeim sem maður elskar. Þær stundir safnast ekki bara í góða minningarpokann heldur líka í hjarta þeirra sem njóta. Með leiknum eru sáð dýrmæt fræ til að takast á við tilveruna í jafnvægi við sjálfan sig og sína brosandi eða þegar þannig stendur á með styrk sem hefur búið um sig í sál viðkomandi.

Elskulega fólkið okkar hér koma myndir af jólagleðinni hjá okkur í Signalvägen 20, hún er búin að vera yndisleg, letileg, skemmtileg og gleðileg.

Það var komið að Dagrúnu í ár að setja jólastjörnuna á tréð
Rauðkálsgerð hertók allt daginn fyrir Þorlák
Á Þorláksmessukvöld, hugað að krullum
Taka 1
Það var þeim kvöl að láta stilla sér upp en það tókst samt
ánægð með krullurnar sínar
Ómissandi ölið og brúnuðu kartöflurnar
Góður þó hann sé danskur
Erfitt að bíða
Amminamminamm
Spennandi
jólaknús
Strákarnir að leika sér
Að setja strípur í Bratz sló í gegn
Niðursokkin
Í eins kjólum frá ömmu Stínu
Upprennandi boxari
Hangikjötið á sínum stað á jóladag
ljúffengt
god fortsättning eins og sagt er hér eða gott áframhald

jólastelpur

2008-12-20T23:36:00.013+01:00

Hvað þið eruð yndisleg og skemmtileg

2008-12-17T15:34:00.004+01:00

Elskurnar mínar, það mun koma tími fallegra handskrifaðra jólakorta á ný. Synd að gefa sér ekki tíma í að skrifa ykkur öllum hverju fyrir sig persónulegar orðsendingar:

Hvað þið eruð yndisleg og skemmtileg
Þökk fyrir sérstaka samveru á líðandi ári
Yfirlýsing um að hittast á nýju ári (er reyndar alveg hætt því hehe)
Hvað við söknum ykkar
Upprifjun á mikilvægum augnablikum
Þökk fyrir vináttu og hlýju
osfrv.

Það er bæði gott og ljúft að senda fjölskyldu og vinum kort, líka þeim sem manni þykir vænt um en hittir ekki svo oft, það er líka gott og ljúft að fá kort því það færir okkur öll aðeins nær hvort öðru.

prump guðs

2008-12-16T10:04:00.005+01:00

Ég hef bara einu sinni áður fundið fyrir jarðskjálfta, sat þá á fundi í rólegheitunum í gamla skóla þegar ég kenndi í MA, smá þytur, mjúkleg hreyfing og bylgjukennd tilfinning, man hvað ég var glöð að hafa loksins fundið fyrir jarðskjálfta. Aðeins öðruvísi í morgun þegar við vöknuðum við hristinginn og hávaðann enda nánast á upphafspunkti skjálftans. Allir heimilisbúar vöknuðu nema auðvitað svefnpurkan mín hún Dagrún. Frekar óþægilegt að vakna svona, sérstaklega var nannan mín skelkuð og stráksi sem spurði hvort þetta væri hættulegt. Fyrst héldum við að það væri brjálað rok og að trampolínið hefði fokið á húsið. En áttuðum okkur nú fljótlega að þetta hlyti að hafa verið jarðskjálfti. Því þegar við litum út þá var ljóst að það var blankalogn og greinilegt að aðrir höfðu vaknað við hristinginn þar sem ljós kviknuðu víða í húsunum um kring. Fengum símtal í morgunsárið áður en ljóst var að þetta var jarðskjálfti og draumkenndar kenningar lagðar fram, prump guðs, lest af himnum ofan og þar fram eftir götunum. En skrýtin tilfinning því jarðskjálfti einhvernveginn er ekki á dagskráliðum okkar hér í Sverige, en jæja gott að hann var spakur og engar skemmdir né slys urðu. Verð samt að viðurkenna að mér fannst hálf erfitt að senda krakkana í skólann í morgun, eftirprump situr í hausnum mínum nefnilega.

Kleinachten 2008

2008-12-14T21:22:00.018+01:00

Nautnin, gleðin, hamingjan, vináttan, þetta voru frábær kleinachten og þið fáið ykkar skerf í myndum svona framan af kvöldi, sprellið og grínið var auðvitað með í för en er ekki myndbært hér, þið sem hafið verið með okkur undanfarin ár á kleinachten vitið hvað ég á við "blikkblikk". Ég er svo óendanlega þakklát fyrir allt þetta góða fólk sem var hjá okkur í gær, fyrir framlag allra að gera þetta kvöld bara svo einfaldlega dásamlegt.

Eldað af lyst og list
Súpan, stútfull af vítamíni og kærleika
Skál
Elskulega fólk
Kósý litlujól
Fallegt fólk
Gott að slafra sorbet
Andri ljúfurinn gaf okkur þumalinn
Valur og Rósa njóta matarins
Íslenska lambið klikkar ekki
Það rann ljúft ofan í maga
Tekist á við eftirréttinn
Stoltur veislustjóri
Pakkarnir vöktu þvílíka lukku
Og svo var dansað fram í rauða nóttina

silfurþræðir

2008-12-12T08:06:00.004+01:00

"ljúfasti" sagði hún og kyssti daginn. Svona fallegur og alvöru snjór í heiði. Jólatónlistin var sett á. Uppsafnað ryk frá brotfför móðurinnar fengi nú að taka sitt síðasta andvarp. Jólalaukarnir voru byrjaðir að blómstra og ilmurinn var ekki í takt við draslið sem fengi að fjúka í dag. Hún klæddi sig í gamlan kjól, setti hárið í stert, skreytti það með silfurþræði í tilefni Lúsíu og setti gloss á varirnar. Morguntebollinn var dýrkaður sem aldrei fyrr og farið yfir verkefni dagsins:
þvo þvott
Ryksuga
Þurrka af
Þrífa klósettin
Skúra
Flokka rusl
Fara í foreldraviðtal
Gera pizzudeig
Lesa 20 bls. í heilsuhagfræði
Skila verkefni um útbreiðslu og aðgerðir gegn klamydíu
Setja lambalæri í mareneringu
Undirbúa forrétt
Fá lánað leirtau
Setja á sig andlitsmaska og smyrja "brun utan sol" á sig

Já ljúfasti vertu velkominn, á morgun koma litlu jólin, kleinachten. Hún stóð upp, bretti upp ermarnar, í dag verða silfurþræðir fléttaðir í huga og á heimili, hér skal hátið haldin.

sum spor eru fallegri og ljúfari en önnur

2008-12-08T13:59:00.003+01:00

Sumir dagssetningar marka mikilvæg spor, sum spor eru fallegri og ljúfari en önnur, dagurinn í dag er stór dagur án þess að það verði nánar til frásagnar fært. Til hamingju, til hamingju.

brúntertur, ritz og majó

2008-12-06T22:55:00.011+01:00

Ég var að gera sorbet, svo sem ekki í frásögur færandi en hmmm, ég gerði bæði óáfengt og áfengt, var sem sé með 2 skálar. Þegar ég í natni minni og vandvirkni var svo að setja herlegheitin í frysti tókst mér að hella öllu úr annarri skálinni ofan í frystinn, það jákvæða var að þá þurfti ég að þrífa skúffuna sem var einhverra hluta vegna öll í pytt i panna bitum og gömlum grænum baunum. Á morgun verðu annar í sorbet og í nótt klukkan 4 mun ég rísa úr rekkju til að hræra vel í því sem lenti mjúklega í frystinum, það finnst mér gaman og vera hluti af sorbetgerð. Dettur ekki í hug að gera sorbet snemma dags svo ég geti hrært í því seinna um daginn, nei um nótt skal vera hrært, það verður minn sunnudagsnæturgjörningur.

KLassískt jólaball í dag, við náðum í skottið á síðasta sálminum í messunni, svo var dansað í kringum jólatré og loks snæddar brúntertur, ritz og majó. Hér koma nokkrar myndir

Jólaball, trall

Nágrannastelpurnar, Dagrún, Helga og Sylvía

Elsku stelpurnar
Kanntu að flétta var spurning sem lá á hjarta dóttur minnar, Jólasveinninn ku ekki kunna það og Dagrún bauðst til að flétta á honum skeggið

Sóley var pínu hissa á þessu umstangi, jólahvað?

Á meðan sungið er heims um ból, er best að fara í skæri, blað, steinn

ja eða sjómann

daðrandi, lofandi

2008-12-05T10:09:00.006+01:00

Þetta samband mætti kalla ástarhatursamband, hingað til. Samskipti mín við hana síðustu önn voru yfirleitt þrungin spennu, pirringi en sjaldnast gleði og jafnvægi. Yfirleitt var ég í fýlu þegar ég fór að hitta hana og þegar égl loks lét mig hafa það þá einhvernveginn tókst okkur ekki að ná takti saman. Ég horfði oft á hana skilningsljó í leit að svörum eða hún horfði á mig með fyrirlitningu og gaf skít í viðleitni mína að reyna að kynnast henni almennilega og komast innundir þennan frekar fráhrindandi skráp. Ég gaf henni heilmikið, tíma, þrautseigju og blíðu þegar vel lá á mér. Allt kom fyrir ekki, henni tókst samt að blekkja mig og ég hélt um tíma að ég þekkti hana vel, skyldi hana og gæti jafnvel stutt mig við hana í framtíðinni þegar ég þyrfti á henni að halda.

Hún liggur núna á borðinu mínu, opin, björt og gefandi. Hún brosir til mín daðrandi, lofandi og við vitum báðar að nú mun þetta breytast. Hugarfarsbreytingin er algjör, ég les hana, hún les mig. Við erum orðnar alvöru vinkonur og erum báðar þakklátar fyrir að fá annað tækifæri. Ég strýk henni blíðlega og hún er búin að lofa mér að opna mér nýja heima, hún mun eiga tíma minn, sál mína og líkama í dag. Við heilsumst á ný glaðar í bragði, ég og heilsuhagfræðin.

meira á hús en í munn

2008-12-01T09:52:00.014+01:00

Annar í piparkökum var tekin á fyrsta í aðventu. Sykurhúðaður sunnudagurinn var indæll, lítið var hugsað um tannheilsu en sálartetrið var hinsvegar nært með samveru, iðjusemi, listrænum tilbrigðum og sykri að sjálfssögðu. Reynt var að gæta hófs með því að setja meira á hús en í munn, ofskreytingin því þema dagsins og útkoman fullnægjandi. Vil vekja athygli á að stærra húsið er eftirlíking af húsinu okkar en Valur og Nanna voru langt fram á laugardagskvöld að hanna herlegheitin, frúin sá um verkstjórn á skreytingum hinsvegar.

Sætabrauðsdrengirnir
Góð æfing fyrir tvíhöfðann
Þetta er farið að taka á sig mynd
Iðjusemi í eldhúsinu

Bros á sunnudegi

Vandað sig, miklar pælingar með form og litasamsetningar
Slottið og kofinn
Fallega ofskreytt
Bætt aðeins við fyrri framleiðslu
Boðskapur lýðheilsufræðingsins, piparkökur með spínati
Þeir svitnuðu ekki en góð hugarleikfimi

Hann fær fólk til að fara í sleik.

2008-11-29T20:41:00.012+01:00

Goran Bregovic, Goran Bregovic, Goran Bregovic. Svo fallegur í hvítum jakkafötum með úfið hár. Hrífandi, glaður og kynþokkafullur. Hann spilar, syngur, slær taktinn, berfættur í skónum og með útréttann arminn fær hann fólk til að fara í sleik.

Malmö konserthall var yfirfull í gærkveldi, þegar Maðurinn sjálfur gekk inn við dynjandi lúðraþyt gat maður ekki annað en æpt, geðshræringin var yndislega vímukennd og kitlið og ærslin innra með manni voru kærkomin. Æi hvað það var gaman, við stóðum upp úr sætunum okkar þegar trommurnar, lúðrarnir og söngurinn kitlaði mann svo ógurlega að það var ekki annað hægt en að dilla sér og ærast í takt, ef pláss hefði leyft hefði salurinn dansað í einum allsherjarhring. Kærleikurinn og gleðin yfir því að vera til var allsráðandi, ég elska Goran Bregovic.

ps: Hér var reyttur arfi í dag, snjórinn er horfinn, blessuð sé minning hans

skitið víða til skrauts

2008-11-25T20:17:00.016+01:00

Enginn var arfinn reyttur því svo lánsöm vorum við að hér skall á haglél og hríð svo um munaði, hvítari jörð höfum við ekki séð lengi og við fögnum snjónum og birtunni sem honum fylgir. Arfinn fær að vaxa og monta sig fram á vorið haldandi að hann lifi veturinn af. Snjórinn sparkaði okkur í rassinn og blés rykinu í burtu, jóladótið fékk sinn heiðursess eftir ársbið í kössum sem nagaðir hafa verið af heimilisdýrunum, mýsnar sjá um sig og hafa látið vel að jólakertunum og skitið víða til skrauts, við afþökkuðum það þó pent og engan heiðurssess fékk skíturinn. Piparkökubaksturinn gekk vel að venju og árleg skreyting er yfirstaðin, gjöriði svo vel elsku vinir, verst að ég á ekki kaffi líka handa ykkur.

Haglélið

Piparkökufjölskyldan 2008

amma að knúsa stóra strákinn sinn

Skrýtnar á svipinn en líkar

sætabrauðsdrengurinn

Reyndu nú að gera þetta almennilega

Einbeitt

Sykur í sætum munni

Vandað til verksins

Amminamminamm

Ekta kærleikur

þær leynast víða

Litfagurt og góður endir á piparkökuframleiðslunni, saltkjöt og baunir túkall

Svona máltíðir orsaka margar heimsóknir á bráðamóttökuna, en gott var það á meðan var

Í lokin fótabaðsmyndir af sætum tásum

Art for health

2008-11-20T07:57:00.012+01:00

Snýtið og kvefið er enn að hreiðra um sig í mér, sérlega óvelkomið og ég vinn í því að það hunskist í burtu, borða mandarínur, drekk te og kúri í rúmi í dag. Fúlt þar sem ég missi fyrir vikið af seminar sem ég er búin að hlakka til alla vikuna um homma, lesbíur og mannréttindi. Ég er búin að vera annars á alveg frábærum kúrsi, Sexual reproductive health and rights, hann tekur á þar sem viðkvæm málefni eru rædd í hópi fólks frá öllum heiminum en vá hvað það einmitt er lærdómsríkt. Önnin sem sé með svona eldrauðan varalit. Í gær var ég á fyrirlestri sem m.a. fjallaði um umskurð kvenna, svakalegt málefni og á morgun mun ég leggja því lið og fyrirlesa um píkublómaprojectið mitt. Nú nýlega hefur alþjóðaheilbrigðisstofnunin einmitt skilgreint "fegrunaraðgerðir" á píkum sem eina gerð af umskurði kvenna. Art for health er því nálgun mín þessa dagana og ég vona innilega að mér eigi eftir að gefast fleiri tækifæri til að nýta listina í þeim tilgangi.

Ma og pa komu í gær, gott gott, hér verður því þrifið og reyttur arfi næstu daga en þessar elskur vilja alltaf hafa eitthvað fyrir stafni og leggja okkur lið, okkur finnst það dásamlegt. Vona að í kjölfarið myndist reiða á þessu heimili sem geri okkur kleift að taka upp jóladót og byrja að skreyta svolítið og ekki væri verra að leggja í piparkökubakstur eða jafnvel laufabrauð.

Um helgina mun ég ásamt góðum hópi kollega minna, dreifa bæklingum og ræða við unglinga um heilbrigt mataræði, hluti af heilsuverkefni sem við erum að gera, hlakka bara til enda alltaf gaman að ræða við unglinga og jafnvel vekja þá til umhugsunar. Læt fylgja með bæklinginn sem ég og Nannan mín hönnuðum, dásamlegt að hafa aðgang að hæfileikum unglings í tölvuvinnslu og grafískri hönnun. Nú ætla ég að fá mér te og mandarínu og bíða eftir knúsi frá ykkur.

ps: einhverra hluta vegna þá eru litirnir eitthvað asnalegir sem þið sjáið, blár er ekki liturinn heldur rauður, þið verðið bara að nota hugarflugið.

Snýt, hóst og svolítið skæl

2008-11-15T14:20:00.006+01:00

Snýt, hóst og svolítið skæl. Nýja önnin er með grettutrýni, er í sléttbotna ecco skóm, ómáluð og frekar ófrýnileg hún segist vera á túr og að hún muni setja upp varalitinn síðar, eins gott að hún standi við það. Ég er lasin, með hita, hálsbólgu og dass af depurð. Rigning úti, álagið í skólanum mikið og verkefnastaflinn hár. Í vikunni brast miðaldra skólabróðir minn í grát þegar hækkað var um eina hæð í verkefnastaflanum, ljúf stúlka brjálaðist,reifst og skammaðist en það var samt ekki ég, prinsinn minn ljúfi frá Ghana missti vin sinn, 40% bekkjarins féll í heilsuhagfræði og ég var í þeim hópi, sem sé fýla og fjúk í veruleika mínum síðustu daga...fruss og fnæs.... Langar nefnilega að vera bara að baka piparkökur og hlusta á jólalög og vera brynjulega væmin sem aldrei fyrr. En iss almáttugur, sem betur fer tímabundin vandamál sem eru öll leysanleg. þegar ég er hætt að snýta mér mun ég skipuleggja tíma minn vel svo ég geti verið eins brynjuleg og ég vil og njóta tíðarinnar með fólkinu mínu. Mun taka djö heilsuhagfræðina í nefið og snýta henni beint upp í heila svo vel þar sitji.

En, ojojojojoj (sænskt oj ekki íslenskt allt önnur merking) karlinn er að steikja kleinur, börnin að perla, rólegheit í húsi og tja í sjálfu sér engin ástæða til að kveina.
ps:
Dagrún og Helga voru að leika og ákváðu að breyta sér í stráka og vera Frosti og Palli sem eru góðir vinir okkar, þær vildu báðar vera Frosti en leystu málið með því að vera Valur og Sveinbjörn að drekka bjór, það fannst mér þroskuð lausn á málinu, fyrst þær gátu ekki báðar verið Frosti, að taka bara alveg nýjan vinkil á málið. Vonandi er þetta lífsspeki sem við hin getum lært af. Þetta voru hin brynjulegu orð dagsins.

you are a great cock

2008-11-09T17:42:00.021+01:00

Ég er létt á fæti og nýt þess að þjást ekki af síkvíðanámsbyrgðinni, ný önn byrjar á morgun, síðasta kúrsaönnin og rannsóknin puntar sig fyrir mig og gerir sig tilbúna fyrir stefnumót okkar sem mun hefjast í lok janúar þegar nýju önninni lýkur. Vona að hún setji á sig rauðan varalit og fari í háhæluðu skóna og ég veit að við verðum vinkonur.
Í gær fór ég með lestinni, í loðjakka og svörtum stígvélum með vel glossaðar varirnar, til Helsingborgar til Mihaelu vinkonu minnar. Við drukkum rautt og kíktum í búðir og önduðum að okkur jólafílingnum sem er hafinn með fersku greni í hverjum búðarglugga. Valli kom svo seinnipartinn með krakkana og við borðuðum yndislegan mat, ég þakkaði fyrir mig með því að segja "Mihaela you are a great cock" þetta var algjörlega ekki viljandi enda ætlaði ég að segja "cook" þetta hinsvegar kveikti á hláturkasti mánaðarins jafnvel ársins. Við áttum sem sé góða kvöldstund sem endaði með a view to a kill, Grace Jones með lengstu fætur í heimi og ég kallaði hana Grace Kelly nokkrum sinnum, var í því að mismæla mig.

Elskulegi sunnudagurinn er strokinn og fínn og blúndukanturinn óblettóttur. Hann fór vel með okkur í dag,vakti okkur snemma, strauk okkur blíðlega en blés svo í flautu og allir fóru snemma á fætur. Meðan krakkarnir stóru og litlu fóru að klifra með pabba (farsdag í dag) þá þreif ég og spjallaði við sunnudaginn og mig sjálfa og spreyjaði á mig nýja Dolce Gabbana ilmvatninu sem elsku Mihaela vinkona mín gaf mér í gær. En já nýstrokni og þrifalegi sunnudagurinn, var ánægður með sig og okkur, lagði frá sér flautuna og tók upp trommu og trommaði í takt við jólalögin og vitleysisganginn í okkur í dag, Valur sló garðinn og kantskar og svo tókum við smá forskot á jólin og hituðum jólaglögg og hófum stórbakstur. Mjúk piparkaka, piparkökurúlluterta með piparkökukremi, skreyttar og kremaðar piparkökur og ástarpungar voru því félagsskapur okkar í dag ásamt Tobbu sultu og fylgifiskum
Best af öllu í þessum skrifuðum orðum er að sunnudagurinn er ekki að kveldi kominn

hámur

2008-11-06T19:01:00.004+01:00

kannist þið við þegar það dettur úr ykkur orð? Ég gleymdi í dag orðinu yfir hrægamm. Bekkjarfélagi minn minnti mig svo á hrægamm því hann var eitthvað með svo mjóan og langan háls, var samt frekar vinalegur öfugt við hrægamma sko, hvað um það. Ég bara gat ekki einbeitt mér fyrr en ég mundi orðið. Skrifaði því niður á blað eitthvað sem mér fannst minna mig á það orð sem ég leitaði offari að í huga mér. Tillögur mínar voru þessar:
hámur
gámur
gammur
og þá loks datt orðið inn, mikið lifandi skelfing varð mér létt og ég gat einbeitt mér að fyrirlestrum dagsins.

Eigum við að ræða það eitthvað?

2008-11-04T10:20:00.002+01:00

eigum við að ræða það eitthvað Það er ekki öll vitleysan eins hahhahahhahaa.

bus eller godis 2008

2008-11-01T18:13:00.005+01:00

Falleg og hræðileg börn sem við eigum, múhahhahahahhhaa, happy halloween

en lyktin og minningin er gód engu ad sídur

2008-10-30T09:51:00.007+01:00

Eg lifi i thögn, med gula eyrnatappa í eyrunum, sitjandi vid gamalt trebord, med graenan leslampa. Set mig inn í mismunandi adstaedur heilsu og reyni ad sjá frá mismunandi heilsuhagfraedilegum sjonarhornum. Inn á milli nýt ég eflingu annarra skynfaera á kostnad heyrnarinnar. Ég er búin ad stúdera óteljandi ljót málverk af gömlum og virdulegum körlum sem hanga í kringum mig og trufla mig reglulega. Flest verkanna eru taeknilega gód en tóm ad ödru leyti svo malid í körlunum naer ekki til mín. Ég er búin ad stúdera áhrif graennar birtu á andlit fólksins sem situr í kringum mig og thykist vera ad lesa eins og ég. Langar ad taka upp pensil eins og venjulega thegar ég tharf ad eyda öllum mínum tíma í langlokulestur. Annars er uppáhaldsidjan mín ad fara nidur í kjallara bókasafnsins, á kaffihúsid. Thegar ég geng nidur thröngan stigann, thá finn ég lykt sem minnir mig svo á Kristneshaelid eda haelid eins og thad var kallad thegar eg var lítil. Lyktin er hlý, gód og felur í ser öryggi, kaffi, kökur, mat og mannverur. Ég var oft á haelinu thegar eg var ad alast upp en afi minn var laeknir thar. Eg kynntist fullt af fólki, sumu gömlu, ödru skrytnu og spennandi allavega í barnshuga en fjölbreytileikinn var mikill og vissulega ekki thversnid af hinum almenna Íslendingi. En allavega lyktin, hún faerir mig tilbaka til Kristness, til ömmu og afa thar sem ég sit med theim og drekk te med sykri, minning segir mér ad haelismötuneytid hafi verid nidri i kjallara en ég er ekki viss, allvega er samt stigi inn í myndinni og einhverja hluta vegna líka madur sem er ad skemmta med búktali, merkileg minning sem líklega á ekki vid rök ad stydjast nema ad litlu leyti, en lyktin og minningin er gód engu ad sídur.

sár mun gróa á höfði

2008-10-26T18:26:00.005+01:00

Leikurinn er svo skemmtilegur og stundum gleymist að fara varlega. Það er gott að fá að príla á herðar bróður síns, labbandi milli húsa. En það er ekki gott að detta, það er vont og allir verða hræddir þegar stór bróðir birtist og er hræddur og dapur og lætur vita um slysið. Það er enn verra að finna ekki barnið strax vitandi að það fékk höfuðhögg. Mamman og pabbinn, komu leitandi meðan við snæddum pizzulús, stukkum til og spretturinn um hverfið var hraður og hugsanirnar voru skynseminni yfirsterkari, myndir birtust í haus og einkenndust af histeríu. Barnið fannst með gat, aldrei hefur barnsgrátur hljómað jafn fallega, Áverkar minni en haldið var í fyrstu, sár mun gróa á höfði og hjartsláttur allra komast í eðlilegt horf. Elsku litla Helga mín mikið rosalega varstu dugleg og mikið ósköp elskum við þig mikið

2008-10-24T22:17:00.003+02:00

þetta hlýjar mér í prófalestri, vona að þetta hlýji ykkur líka
http://www.youtube.com/watch?v=-Hs9ck1aal8

takk fyrir innlitið

2008-10-24T08:56:00.003+02:00

Músin mín litla lasin, með eyrnaverk, kallinn á ráðstefnu og frumburðurinn minn í skólanum, það er 9 stiga hiti og grámi í lofti. Ég er í röndóttum kjól með gloss, gengur alltaf betur að læra hrein og fín. Ég sit við borðstofuborðið mitt, ilmvatn dagsins er "for you" Jean Paul Gaultier. Ég er búin að kveikja á kertunum í kristalstjaka sem keyptur var í Tékklandi, ég er búin að fara út í garð og klippa ferskt lavender sem liggur núna á borðinu og ég tek öðru hvoru upp og þefa innilega af. Ég les frasa eins og:

value of the Cost-effectiveness threshold is a political or strategic defined value of the maximal costs of gaining a QALY or LYG. The height of the threshold value stipulates if the outcome of the CEA is cost-effective i.e. if the cost-effectiveness ratio is under this threshold. The threshold value is also referred to as the willingness-to-pay per QALY or LYG. The value of the treshold varies per country. For example the threshold value is set at €20,000 per LYG in the Netherlands........

Ég þarf oft að taka pásu, sinna músinni, hita mér te, kíkja í tölvuna og athuga hvort einhver hafi kommentað á mig, kíkja á moggann og athuga hvort eitthvað sé að gerast. Kíkja á blogg hjá hinum og þessum.

Knús á ykkur, ég vil fá kommentaknús til baka frá öllum sem lesa bloggið mitt í dag því ég þarf á því að halda og takk fyrir innlitið.

a lundarhaskolabokasafninu

2008-10-21T13:20:00.003+02:00

Eg er nuna stadsett a fallegasta bokasafni i heimi, lundarhaskolabokasafninu, gomul bygging, gamlar baekur, gomul lykt, folk ad laera a sig eins og eg, notaleg stemming thratt fyrir namsleida.
Her eru 2 myndir af uppahaldsstelpunum minum, klikkid a krossana og viljidi kommenta a mig af thvi eg tharf andvara fra vinum i profatidinni.

elskurnar svo fallegar i rumeniukjolunum sinum

7 ára elsku Dagrún stelpan okkar

2008-10-19T11:46:00.003+02:00

Ánægðar og ábyrgðafullar við afmælisundirbúning
Duglegar stelpur að baka
þessi stelpa er 7 ára og eins dags gömul eins og tönnin sem hún missti
með gat

Falleg kaka en mætti misskiljamarengstoppana
Brjóstgóða kakan komin á borð
Sætustu stelpurnar í hverfinu
Það var perlað og perlað
Svo var auðvitað pizzuveisla, amminamminamm, takið eftir hinum sérstaka pizzusvip

og vera fín

2008-10-16T23:45:00.002+02:00

Ef ég ætti 400 dollara myndi ég kaupa mér þennan kjól og vera fín

það er alltaf gott að vera hjá vinum.

2008-10-12T18:08:00.003+02:00

Við erum komin heim í heiðardalinn eftir indæla ferð til Gautaborgar þar sem við hittum vinina okkar Andra og Rósu og börn þeirra þrjú. Valur og Andri settu bát í var meðan við húsfrýrnar unnum í eldhúsinu og nutum þess að spjalla um heima og geima og allt í kring. Við borðuðum gamaldagsa smurtertu með hangikjetssalati og kanelsnúða við smábátabryggjuna, sænskt og íslenskt í senn. Við hittum gott fólk, Íslendinga og spjölluðum ástandið auðvitað og engin varð niðurstaðan. Við borðuðum íslenskt berjalegið léttreykt lambalæri og héldum áfram að ræða ástandið en náðum samt líka að njóta hvors annars og ræða persónulegri mál. Þetta var góð heimsókn á fallegu heimili, það er alltaf gott að vera hjá vinum.

Nú hefst mikil törn í lærdómi, miðannapróf framundan og stór verkefnaskil. Viðbrögð síðustu færslu færðu mér gleði, enda auðvitað stórar pælingar í gangi. Þær eru þarna ennþá, pælingarnar en líklegast best að salta þær í tunnu, halda þeim mátulega ferskum en samt ekki láta þær ráða för í bili. Ef landið nær floti á ný, ef góð vinnutilboð bíða handan við hornið, ef lækkun á fasteignamarkaði og verðbólgu er fyrisjáanleg, ef hjartað og skynsemin haldast í hendur þá fyrst verður tímabært að skola saltpækli af.

Nú er það hakk og spakk hjá vinum okkar Tobbu og Sveinbirni, mikið ljómandi gott er að þurfa ekki að elda á sunnudagskvöldi.

Knús á ykkur öll

Af draumórum og lúmskum hugsunum

2008-10-05T18:29:00.005+02:00

Hugsanir eru skrýtnar og koma stundum aftan að manni. Þær lauma sér inn í skúmaskot heilabúsins og láta svo á sér kræla þegar forsendur gætu vissulega verið hagstæðari. Alveg ágætis forsendur í heilabúinu þannig, sem er enn nokkuð ferskt og snyrtilegt en staðan á fróni ætti að halda draumórum og lúmskum hugsunum um gildi þess að flytja aftur á klakann fjarri. En svei mér þá staðan ullar bara á okkur og við erum farin að velta fyrir okkur kostum og göllum þess að snúa aftur heim. Mjög tvíbentar tilfinningar vægast sagt og ekki auðvelt að taka afstöðu enda svo sem enn ekki komið að því. Kannski getið þið hjálpað mér að gera kosta og galla lista. Verið umfram allt heiðarleg, veit alveg að sum ykkar myndu gera allt til að fá okkur aftur heim en já eru einhverjir kostir við það að flytja heim?

Kosta og galla listi, vinsamlegast bætið við!

Að vera nálægt fjölskyldunni
Ala Íslandið upp í börnunum,stutt í afþreyingar fyrir þau
Að vera nálægt vinunum, sem eru margir á Akureyri
Að geta farið í sundlaug, rækt, matvörubúð, jafnvel vinnuna (vitið þið um vinnu handa mér) í göngufæri
Hægt að fara á gönguskíði

Landið er á hausnum
Það er kalt
Mikið vinnuálag
Engin eplatré

Nú þarf ég að fara í göngutúr, kannski viðrar rokið af mér þessar pælingar og ég held áfram í ástarsambandi mínu við Svíþjóð, þessu þægilega sambandi sem auðvelt er að festast í vegna þæginda og fyrirsjáanleika, tja nú þarf að leggja hausinn í bleyti.

ekkert er stundum gott

2008-10-02T23:16:00.002+02:00

lúsin mín litla er öll að braggast. Hún vildi núðlur með súrsætri sósu í dag, sem er gott batamerki. Hálsinn er enn aumur en verst finnst henni bólgna tungan, en eitthvað ráku þeir sig í hana þegar hálskirtlarnir voru teknir. Dagrún er bæði svo lítil og stór, þarf að knúsa mig og halda í hendina mína en ber sig vel og veltir fyrir sér mögulegum afmæliskræsingum. Við ætlum að búa til piparkökuíssamlokur þegar piparkökuárstíðin byrjar, sem betur fer er stutt í hana.

Hörður Breki hjólaði til Lundar í gær, lenti í mígandi rigningu en bar sig vel, enda með nýja warhammer karla í vasanum. Sjálfstæðari með hverjum deginum með lykil um hálsinn. Hann gerði lexíurnar sínar áðan á stofugólfinu, æfði enskan orðaforða og reiknaði en gaf sér tíma til að horfa á Simpsons, hann er komin með "häng" á buxurnar og ennþá finnst mér það bara krúttlegt.

Ég sit í sófanum, ekkert í sjónvarpinu, hangi í tölvunni, með samviskubit yfir tímaeyðslu í ekkert. En ekkert er stundum gott. Á morgun eina ferðina enn föstudagur, ætla að læra á mig svo um munar og baka svo eplaköku á laugardaginn, tillögur um uppskrift?

Eplauppskeran tröllríðandi,

2008-09-28T21:14:00.017+02:00

Eplauppskeran tröllríðandi, við kunnum vel að meta það enda epli góð og holl og hægt að eta í ýmsum myndum, já og meira að segja hægt að búa til mynd úr þeim. Síðustu helgi fórum við í Gloriu eplagarðinn sem er bara í 10 mín hjólafjarlægð héðan og týndum epli í eplabrauð handa Ingveldinni sem heiðraði okkur með afmælisdegi. Svo núna um helgina keyrðum við austur á skán til Kivik og dýrkuðum eplagoðin meira. Ferlega skemmtilegt, yndislega sænskt og eitt af þessum litlu ævintýrum sem gerir Svíþjóð skemmtilega og notalega.

Í kvöld var sænskt skyr, sænsk nýtýnd niðurbrytjuð epli, íslensk bláber, norskur reyktur lax og rúgbrauð í matinn

Evurnar:Brynja og Ingveldur reyna við syndina
Elsku strákurinn minn
Eplabrauðið sem Valur bakaði á afmælideginum hennar Ingveldar, svo gott
Kjammis, kjammsað á súkkulaðihúðuðum og sykurhúðum eplum
kjamms
Evan,Adaminn,snákurinn og 35 000 epli
Eplacollage
Sumir myndu segja illa farið með góð epli en...
Sænska stemmingin ráðandi
Lítið hægt að veiða með páfuglsfjöðrum en má reyna
Ídan og Dagrúnin
Hörður Breki og Óskar Páll hugsandi
Reynt að leggja hugsunum lið

Og í lokin elskulega afmælisstelpan hún Nanna sem var því miður fjarri eplagamni, 17 ára á morgun, til lukku músalús aldrei að vita nema þú fáir pytt i panna í matinn annaðkvöld, við elskum þig

gyðjulæti en ekki ólæti

2008-09-26T09:24:00.002+02:00

Elskulegi föstudagur runninn upp, er á leið til Malmö að vinna verkefni í heilsuhagfræði stuð. Mér líður vel, búin að fá mér hafragraut, fara í leikfimi og er í gallapilsi. Gott þegar maður nær rútínunni í rassinn og bakið mitt er með gyðjulæti en ekki ólæti.

Ég ætla að kaupa mér blóm í dag.

Lífsblómið

2008-09-23T08:17:00.005+02:00

Fyrirlestur dagsins í gær var fluttur af Julian Tudor Hart, 81 gamall heimilislæknir frá Wales og marxisti með meiru. Mjög gaman að hlusta á reyndann og skemmtilegann kall. Ég hitti Elísabetu Gerle í pásunni, manaði mig upp í að fara að þakka henni fyrir fyrirlesturinn sem ég var á með henni um daginn sjá blogg Hún var svona almennileg og við spjölluðum um tengsl heilsu og menningar og gildi þess að nýta sköpunargáfuna sem býr í okkur mannfólkinu. Ég fékk svoltið í hnén því ég ber mikla virðingu fyrir þessari konu og mér fannst það skemmtilegt (kannski líka af öðrum ástæðum sjá síðar í þessari færslu). Annars dró ég Ingveldi þessa elsku með á fyrirlesturinn en hún er búin að vera í heimsókn hjá mér síðustu daga. Eins og okkur er lagið höfum við nýtt dagana vel og m.a. vökvað lífsblómið af og til. Við vorum því ekki alveg að ná að einbeita okkur, læt því til sönnunar fylgja með bréfaskriftir sem fóru okkur á milli.

"heldurðu að það sé lykt af okkur"?
"ó já ég held að það sé þokkaleg lykt af okkur"
"ó men og ég var að tala við master thesis prófessorinn minn, og á eftir að tala aftur við hann í hlénu"
....
pældu í því hann er 81 árs...

"væri gott að hafa fleyginn núna"

"ojá, hvað eigum við að gera á eftir"?
"Veit ekki, væri til í að ná Martin og Nick á krána"

..."maðurinn getur talað"

"núna þyrfti ég að fá mér sopa"

"þetta minnir mig á íslenskutíma hjá meistara í gamla daga"
"ójá"

En svo sem til að fyrirbyggja allan misskilning þá er ég ákaflega samviskusamur nemandi sem gef lífsblóminu yfirleitt hafragraut. Við komumst klakklausar frá þessari breytingu á lífsblómamatseðlinum, allavega sýndi fólk þá kurteisi að þefa ekki af okkur með vandlætingarvip. Valur var sem betur fer með og gætti þess að blómið yrði ekki ofvökvað.

eigið góðan dag, nú er ég farin til Kaupmannarhafnar með lífsblóminu og Ingveldarblóminu.

No more threesome?

2008-09-17T21:04:00.003+02:00

Nú er komið að því eða allavega á næstu dögum, kannski, hugsanlega fljótlega. Nú verður þessu bara að linna. Það er kominn tími á, fyrir löngu, að slíta sambandi. Þeir hafa veitt mér nautnir, sérstaklega á kvöldin þegar ég hef þurft á sérstakri uppörvun að halda eftir annasama daga. Við höfum átt mörg munaðarfull augnablik saman, við þrjú höfum verið eitt mörgum sinnum í skammtímaalgleymi. Ég er of oft búin að sjá botninn. Bragðið, lyktin, áferðin og fjölbreytnin hefur hinsvegar togað mig yfir í syndina. Ég bölva þeim en elska um leið. Ástarhaturssamband okkar gengur ekki lengur. Orkan sem þeir gefa mér um stund er fölsk, hún er góð þar til botninn er skafinn en þá tekur við tómleikinn og samviskubitið. Nú þarf ég að rýna í raunverulegar þarfir og leggja þessa syndugu vini mína til hliðar. Eða hvað... efinn nagar mig, hvað þegar ég þarf að fá faðmlag í formi súkkulaðiþerapíu eða pistasíuhrolls, hvað þá, er ég í alvöru að segja: no more threesome?

Viltu hlýja mér?

2008-09-12T23:06:00.002+02:00

Bragðgóða piparkaka, það er svo góð lyktin af þér. Viltu hlýja mér að innan sem utan með mjólkurlúsinni? Stundum eru föstudagskvöldin best í ykkar félagsskap þegar ró er komin í húsið.

Elisabeth Gerle Ástríður

2008-09-08T22:22:00.005+02:00

Elisabeth Gerle, hrifning eða ást við fyrstu sýn? Mig langar til að kynnast henni eða allavega fara á fleiri fyrirlestra með henni, allavega heyra hana syngja. Prestur, jazzsöngkona og vísindamaður. Ég var high on life eftir að hafa verið á fyrirlestri hjá henni í dag um mannréttindi. Hún er svo falleg konan, berfætt í háhæluðum skóm með svo lifandi blá augu. Ég gat bara ekki hætt að horfa í þessi augu sem gjörsamlega gripu mig og tóku mig og skólasystkini mín í ferðalag um upprunahugmyndir mannréttinda. Umræður um kynjahlutverk, trúarhugmyndir,biblíuþýðingar og ótrúlega bragðsterk og hrífandi hebresk orð sem hún sagði fallega upphátt. Líflegar umræður í kjölfarið þar sem sterkur trúarhiti býr í mörgum skólasystkina minna, oft undarlega fjarlægur rökhyggju. En dæs, andvarp og korriró, í dag fann ég fyrir ástríðu á orðum, fékk innsýn inn í guðfræði og sá heiminn með nýjum sjónarhornum, dillidó þetta var æðislegt.

kvöldgælur

2008-09-04T22:40:00.004+02:00

Annríkið er ekki lengi að hreiðra um sig, blessað. Er að reyna að strjúka því og gæla við það, sefa það og róa. Gengur annan hvorn dag. Fæ svolitlar hjartsláttatruflanir öðru hvoru en þær eru enn á byrjunarstigi og ég sleiki útum því það er gaman að vera á öðru ári og vera búin með doðranta sem var leiðinlegt að hafa í rassinum alla daga fyrir ári. Valkreppa gerir þó vart við sig því núna er ég að reyna að velja milli kúrsa í mental health og sexual og reproductive health held að ég muni læra meira af þeim seinni en í hinum kúrsinum er ég á kunnuglegum slóðum sem er svolítið freistandi auk þess sem rannsóknarverkefnið mitt fer inn á það svið meira. Hef samt viku til að ákveða mig og ég mun gera kosta-galla greiningu þangað til.

Dagrún mín litla hrýtur snemma þessa dagana, hún dettur út af rétt eftir kvöldmat og gleymir að velja sér föt fyrir morgundaginn sem þýðir að við þurfum helst að vakna hálftíma fyrr en venjulega til að taka þann höfuðverk. Uppáhaldið hennar núna er bláberjajógúrt með rúsínum. Hún er sátt og sæl jafnvel þó við séum enn ekki enn búin að finna handa henni almennilegan regngalla sem verður verkefni um helgina.

Hörður hinsvegar hrýtur ekki eins snemma og litla sys. Hann vakir lengur og les Tinna, Gottskálk Skelfi, One piece og Knasen. Við mæðgin eigum góðar Tinnastundir og það var alveg magnað að lesa bókina þar sem Akureyri er nefnd....þið eigið að geta í hvaða bók það er. Annars fórum við í júdó í dag og ég fékk ekki að leiða hann yfir götuna... ég fékk samt að kyssa hann góða nótt.

Klukkan er of margt þar sem hér er farið snemma á fætur. Ég er að rýna í kostnaðargreiningu á inngripi til að draga úr endurkomu drykkjusjúklinga á slysadeild með hjálp spúsa, ferlega leiðinlegt en verð að viðurkenna að heilsuhagfræði er bara nokkuð áhugaverð og athyglisvert að skoða ný sjónarhorn á því hvað ýtir undir eða dregur úr áhættuhegðun okkar manndýra.

Kvöldmaturinn var snarl, heitar samlokur, bláberjasúpa og hafragrautur. Þið bara verðið að prófa nýjustu hafgrautssamsetninguna mína, hafragrautur, kotasæla, bláberjasúpa og kanel, amminamminamm, þorið þið eða flokkast þetta undir of mikla áhættuhegðun?

Sofið rótt í alla nótt, dreymi ykkur vel og guð blessi ykkur. Ef það er erfitt að sofna fáið ykkur þá volga bláberjasúpu í bolla, helst bleikan og leyfið hollustunni að fóðra ykkur að innan.

PS: er að skrifa á nýju tölvuna mína og takk fyrir öll kommentin á síðustu færslu. Mér þykir ósköp vænt um ykkur.