fjölskyldumyndir, önnur tilraun

Það er nú meira hvað tíminn líður hratt, það er næstum því alltaf helgi, sem betur fer. Hér er sem endranær annríki á öllum vígstöðvum en allir sáttir svona fyrir utan geðvonskuköst frúarinnar sem reyndar eru á undanhaldi því viti menn, tölfræðiskrímslið óvinur hennar er farið að taka á sig æ greinilegri mynd og er jafnvel skemmtilegt á stundum og jafnvel helvíti gagnlegt. Aldrei að vita nema okkur takist að bindast vináttuböndum. En þetta var góð helgi með sígildu pizzuáti og idoláhorfi. Mér tókst að fara einu sinni út að hlaupa og í leiðinni í þeim túr náði ég að fara á 2 myndlistarsýningar, misgóðar... en dýrmætt augnablik sem ég átti með sjálfri mér. Við vorum svo hjá Hirti og fjölskyldu í kristianstad á laugardagskvöldið og áttum mjög ljúfa stund með þeim og Magga Teits og fjölskyldu. Gróðursettum svo skrilljón haustlauka í góða veðrinu sem lék um okkur í dag og nutum dagsins með blandi í poka og okei lítið rómantískum heimalærdómi.

Læt fylgja með nokkrar velvaldar "ekkigrettumyndir" frá síðustu tveimur vikum.

fjölskyldumyndir

Hauststemming með steiktu eggi

Ekki beint heimþrá en eitthvað....Hauststemmingin er notaleg, svona rás eitt og soðin ýsa í hádeginu og maður horfir út um sjósleikta glugga meðan kjammsað er á ýsunni með smjöri. Annars hertekur tölfræðin líf mitt þessa dagana og fer ekkert of mildum höndum um mitt sálartetur. Finnst hún leiðinleg en já ég veit, nytsamleg...ég þrauka því allt hitt nærir sálina og það er íslenskt lambakjöt á matseðli helgarinnar.

Í gær var helsta innihald dagblaðsins okkar auglýsingar um jólahlaðborð og ég var reglulega trufluð af börnum sem voru að selja jólablöð hér í hverfinu. *Dæs* jólin, er farin að leika mér að því að hlakka til "kleinachten", piparkökugerðar og logandi ljósa í hverju horni.

En fyrst...unglingurinn á heimilinu verður 16 ára á morgun, músalúsin mín sem elskaði prinsessukjóla og glit en vill nú frekar góða ferð í H&M. Ég man svo
ósköp vel eftir því þegar ég sá hana fyrst, í hlýjum örmum móður sinnar, dökkhærð og fallega krumpuð. Þessi minning fer saman við fyrstu dagana í tilhugalífi mínu og Vals þannig óhjákvæmilega varð músalúsin strax hluti af tilveru okkar . Við færðum henni óróa keyptan á Spáni, skreyttann marglitum skeljum. Líklega forljótur en þá fannst okkur hann fallegur og hugsanlega það fyrsta sem við skötuhjúin keyptum saman.

Man þegar ég var 16 ára með hræðilega ljóta eighties hárgreiðslu og bleikann varalit. Nanna er sem betur fer ekki í þeim pakka, falleg, klár og svo óendanlega skynsöm. Kann samt alveg að hafa gaman af tilverunni og kennir okkur hinum fjölskyldumeðlimunum mikilvæga unglingstakta sem gaman er að gera grín af. Opnar okkur heim sem var gleymdur, unglingamenning, sem er náttúrlega ótrúlega merkilegur heimur og í rauninni heilmikill lúxus. "O my god" eru orð sem við heyrum oft og rjóðar ástfangnar kinnar unglingsins gefa okkur færi á að rifja upp eigið tilhugalíf og gefa hauststemmingunni frekari lit.

Já til hamingju með afmælið Nanna músalús, við elskum þig jafnvel þó að óskaafmælismáltíðin þín sé Pytt í panna-pizza, herregud, með steiktu eggi og rauðrófum!

Draumur á haustdegi

Ég sit við gamla skattholið sem ég keypti um daginn á loppis á 280 kr. Unaðslega fallegt og ætlað til innblásturs við lærdóm. Sólin skín en til að lifa mig enn betur inn í sögu faraldsfræða, dró ég fyrir kveikti á kertum, drekk kaffi og sé fyrir mér hörmungar tengdum bólusóttum, inflúensu, kóleru og annarra faraldra. Er ýmist stödd í íslenskri harðneskju, í iðnvæddum stórborgum eða í frumskógum Afríku og upplifi sult og seyru, barnsgrát og vanmátt. Til að færa mig reglulega til míns þægilega veruleika kíki ég öðru hvoru í tölvuna og dreymi um haustferð okkar hjóna til Prag í nóv.

Erum búin að panta okkur miða á tvo viðburði:
http://www.myspace.com/gogolbordello
http://www.viennaticketoffice.com/detail_en.php?ID=3981
Enginn vanmáttur sem fylgir þessu!

Sunnudagsknús

seven minutes

....hef 7 dýrmætar mínútur. Bækurnar engjast og kalla: 473 blaðsíður í dag góða mín. Já lestrartörnin byrjaði ekki svo glatt. Ég átti góðan málunardag, endaði hann reyndar á að mála yfir málverk sem ég er búin að hanga í öðru hvoru en aldrei orðið ánægð. En ég náði þó nánast að klára annað sem ég er virkilega ánægð með. Næsta dag var litla músin mín lasin og þann þar næsta og afköstin eftir því enda í forgangi að hlúa að, gefa vatn og knúsa dýrið á milli þess sem dvd spilarinn fékk að ofhitna. Í dag er engin afsökun. Ég er búin að fara í ræktina, fá mér hafragraut, tebolla og nú er klukkan 2 mínútur í 10:00. Ætla skella í einn tebolla í viðbót og þagga niður í bókunum.

utbränd, bra, the og and

allamallamá, er búin að taka eftir skánskum framburði hjá mér 2 daga í röð. Sagði "utbränd" og "bra" með fáránlega ýktu kokuðu r-hljóði...og ég sem er svo stolt af íslenska framburðinum mínum sem minnir mig mest á finnlandssænsku sem er svo falleg og skemmtileg. Hugsa samt að þetta hafi nú bara verið tilviljun en samt er alveg merkilegt hvað framburður manns litast af því við hvern talað er. Ekki nóg með að skánskan troði sér óvelkomin að heldur er ég búin að tala ensku síðusta 2 vikur með kínverskum, rúmenskum, amerískum og indverskum hreim. Er núna að æfa mig í að vera bara skýrmælt og leyfa íslenskum einkennunum að njóta sín og hef svei mér þá leitað fyrirmynda í fræga Íslendinga eins og Björku og Jón Pál. Það virkar. En annars þetta er búið að vera vika þar sem orðin utbränd og bra eiga vel við. Ég er búin að vera í fyrirlestralotu sem ég vil helst kenna við andskotann þar sem farið er í tölfræði faraldsfræði á ljóshraða og á tímabili fannst mér ég skilja tvö orð: "The" og "and". Var að hugsa um brenna upp bara og snúa mér að bakstri en sem betur fer hélt þrjóskan mér uppi og ég sem sé er farin að átta mig á áður óþekktum hugtökum sem er jú "bra" auk þess sem ég er búin að kynnast bekkjarfélögum mínum betur og sé í augsýn verðandi vini, er meira að segja búin að fá eitt heimboð í hús við svarta hafið.

Sé í augsýn helgi þar sem námsbækur eru að mestu í fríi, en pizzuát, videógláp, útivera og samvera með fjölskyldunni eru í akkorði. Ætla svo að gefa mér gjöf á mánudaginn. Leyfa námsbókunum að sofa út og munda rykfallna penslana sem kvarta sáran yfir hreyfinarleysi.

Góða helgi

fjórir hundar

Ég var spurð að því í gær af kínverskri skólasystur minni hvernig ég gæti verið í námi með 2 börn, eitt fósturbarn og fjóra hunda. Ég leiðrétti hana fljótt en er enn að hlæja yfir þessum misskilningi, 4 HUNDA???? Vissulega gerir hundaleysið mér auðveldara fyrir og ég er í skýjunum yfir náminu. Ég finn að ég höndla það, allavega ennþá og að bakgrunnur minn og áhugamál fléttast ljúflega inn í það. Við komum frá öllum heiminum t.d. Kína eins og hefur komið fram, Ghana, Nígeríu, Eþiópíu, Danmörku, Rúmeníu, Serbíu, Svíþjóð, Kanada, Palestínu og fleira. Fróðlegur kokteill, hagfræðinga, lyfjafræðinga, lækna, tannlækna, líffræðinga, sjúkraþjálfara, sálfræðinga nú og uppeldisfræðinga svo eitthvað sé nefnt. Heimurinn er allvega búinn að stækka óneitanlega mikið hjá mér í vikunni og frábært að fá bónusinn sem felst í þessum margbreytileika. Ég viðurkenni alveg að þetta er heilmikil vinna, en ég hef mikla ánægju af því að fá útrás fyrir skipulagsáráttu mína og allajafna ætti vinnudagur 8-17 að nægja og með góðum skammti af iðni get ég tileinkað listagyðjunni í mér allavega einn dag í viku, það er jú mín lýðheilsa.

Annars er rútínan komin góða leiðina í þriðja gírinn. Ég er vöknuð 6 til að setja á mig gloss og þvo mér undir höndunum. Svo vek ég liðið, sérstaklega yngri lilluna mína sem þarf langan tíma til að vakna og er enn sármóðguð yfir þeirri ósvífni að fá ekki lengur að sofa út, hún er hinsvegar hæstánægð með skólann og finnst ekki verra ef hún kemst í glosstúbbu móðurinnar. Nanna fósturlillan mín þarf líka að sinna mikilvægri glosstækni á morgnanna áður en hún fer í menntaskólann en herramennirnir á heimilinu herra morgunhress og herra tralli láta slíkt um lönd og leið og óskapast yfir því að vera komnir í kynjaminnihlutahóp á heimilinu og berjast fyrir þeim mannréttindum að fá afnot af baðherberginu.

En nú er ljúft föstudagskvöld og yndislegt að hanga í tölvunni og gera ekki neitt nema bara að njóta hversdagsgæðanna, afslöppuð og sátt við guð og menn. Ekkert hundslegt við það.

Auschwitz, ágúst 2007

Eins og gefur að skilja var þetta ekki kátínudagur ferðarinnar. En vissulega fræðandi, dapurlegur og óhugnalegur. Það er merkilegt að sækjast í að skoða þessar hamfarir og mikilvægt að gera það með réttu hugarfari. Með virðingu. Mér fannst kjánalegt og virðingarlaust að sjá pizzustaði, pylsusala og íssjobbur þarna í kring en samt einhvernveginn líka gott því lífið heldur jú áfram. Það er mikilvægt að minna sig á og komast í nálægð við söguna. Það er nauðsynlegt að taka í hnakkadrambið á sjálfum sér og segja ég dæmi ekki hópa eða fólk eftir ákveðnum sérkennum innri sem ytri.

Það var erfitt að ákveða hvort börnin ættu að fá að fylgja okkur inn í útrýmingarbúðirnar. Við viljum ýmist vernda þau og leyfa þeim að lifa í áhyggjulausum heimi sem lengst eða kenna þeim staðreyndir lífsins svo þau læri, dafni og lifi með raunhæfar væntingar. Það er erfitt að staðsetja helförina í uppeldislegum pælingum, en er vissulega atburður sem mikilvægt er að muna eða eins og svo hyggilega er mælt "The one who does not remember history is bound to live trough it again"

Meltingarslý og borubrött fiðrildi

Já ég veit ég var búin að lofa ferðasögu og myndum og auðvitað efni ég það...fljótlega. Er annars að undirbúa mig fyrir fyrsta skóladaginn, hlakka til en er með nokkur borubrött stressfiðrildi sveimandi í maganum. Skil ekkert í því hvað þau eru að villlast þarna inn enda ættu þau að vita að magasýrur og annað jukk er ekki vænlegur gróður fyrir þau. En nú er þessu ljúfa og langa sumarfríi lokið og merkilegt nokk þá er það góð tilfinning og ég spái að fiðrildin muni deyja kvalarfullum dauðdaga í grænu meltingarslýi, tja eða ef ég er góð, fljúga út um naflann. Rútínan er þægilegur gestur, þegar henni er boðið. Gjörðu svo vel og hreiðraðu um þig.

orð dagsins

Fjöldi fólks glatar hlut sínum í hamingjunni. Ekki vegna þess að það hafi aldrei fundið hana, heldur vegna þess að það nam aldrei staðar til að njóta hennar (William Feather).

Hversdagsannríkið...

Erum komin heim eftir frábært ferðalag og fegrum heimilið með minjagripum úr ferðinni og skoðum myndirnar til að aðlögunin að venjubundnu lifi gerist ekki með skelli. En hversdagsannríkið er skammt undan og við tilbúin í slaginn. Búið að dusta rykið af skólatösku stráksins og Dagrún er stoltur eigandi blómamynstraðs bakpoka sem var keyptur í Tékklandi. Ég er búin að laga til í fartölvunni minni og á nýtt pennaveski með nýjum skrúfblýanti. Ferðasagan kemur seinna og myndir þegar tími gefst til, vona að það verði sem fyrst.

Thetta ferdalag er buid ad ganga rosalega vel. Attum alveg frabaera viku i Tekklandi, allt frekar skrytid en mikil upplifun, mikid gaman og sumarhusid var mjog snyrtilegt og thaegilegt. Bornin eru alsael enda bunir ad vera vidburarikir dagar. Erum buin ad skoda hernadarvirki, fara med leikfong a munadarleysingjahaeli, skoda natturuundur, fara a strondina,i sund og borda nesti her og thar og svo njota godra kvolda i bustadnum. Vid erum komin aftur til sidmenningarinnar og erum med baekistodvar i Krakow, Pollandi, buum a finu hoteli, forum a markad og bordudum a mjog godan mat i gydingahverfinu herna, a stad sem heitir Ariel, akvedin kaldhaedni i thvi. Eg fekk mer yndislega ond en Valur var frakkari og fekk ser gaesahalsa fyllta med kjuklingalifur. Erum nuna i dagsferd i Auschwich og erum nuna ad fara inn a safnid, komid ad thvi nuna, bless i bili.
ast
Brynja

tékkneskar kartöflur

Áttum frábæra daga í Österlen með fjölskyldunni. Mun setja inn myndir í haust. Erum núna að leggja í hann til Tékklands, til bændahéraðs norðaustanmegin. Ein búð í þorpinu og nostalgía 50 ár aftur í tímann. Svo er bara óvissan, eigum gistingu víða, París, Vitrac, Sviss ef við viljum en kannski bara skoðum við Tékkland fer algjörlega eftir stemmingu, orku og veðri.....hlakka til að fara að kaupa kartöflur af tékkneskum bændum, dobrídjén eða eitthvað svoleiðis, allavega auf wiedersehen.

Heyri í ykkur eftir 2 vikur eða svo.

skeyti

Frábært í Kaupmannahöfn stopp Mikil rómantík stopp Fullt hús af gestum stopp Mikið fjör stopp Erum að fara í sumarbústað stopp Veðurspá 25 stiga hiti og sól stopp Hamingjusöm stopp Glöð stopp Búin að kaupa afmælisgjöf handa spúsa stopp Evrópuferð framundan stopp Sumarhús í Tékklandi stopp Herragarður í Frakklandi stopp

Heyrumst stopp

Veðurbitið

Hér rigndi eldi og brennisteinum í nótt. Húsið lýstist blátt og drunurnar svoleiðis glumdu í eyrunum að enginn var svefnfriðurinn. Þetta var samt ótrúlega notalegt, stórhríðartilfinning og við Valli kúrðum bara og nutum þess að þurfa ekki að fara á fætur þar sem það var jú mið nótt. Sólin skein svo í morgun og lét eins og ekkert væri, spái að hún sýni sig í klukkutíma eða svo en síðan taki skýjaþykknið við sem er búið að hanga yfir okkur mestan part sumars, fussum svei. Merkilegt nokk hvað samviskubitið lætur á sér kræla þegar veðrið er ekki gott og von er á Íslendingum í heimsókn. Maður skammast sín hálfpartinn eins og blautveðrið sé sér að kenna. En veðurbitið verður slævt með öðrum unaðssemdum og ég hef uppi áætlanir að elda eitthvað gómsætt í sólarstað. Annars sit ég með tebollann minn og er að reyna að hrökkva í gang og dröslast í ræktina...Langar meira til að naglalakka mig og undirbúa mig fyrir Kaupmannarhafnarferð, 7 ára brúðkaupsafmæli á döfinni og því mikilvægt að skarta sínu fegursta.

djúpsteikt pylsa með öllu.

Átti frábæra viku á Íslandi-Akureyri. Veðrið ljómaði og fjöllin montuðust í sumarskrúðanum og þóttust aldrei fegurri verið. Ég fagnaði með þeim og leit upp til þeirra. Samhliða því fylltist ég angurværð og tregatilfinningu, fann hversu ég hef vaxið frá Akureyri allavega þessar stundirnar í lífi mínu. Man eftir svipaðri tilfinningu til Árskógssandsins sem vaggaði mér í æsku, þegar ég var búin að hleypa heimdraganum. Vona samt eiginlega að söknuður eigi eftir að grípa mig, sé alveg fyrir mér fallegt hús í heiði með stórum gluggum og stórri vinnustofu.

En ég átti frábærar gæðastundir með vinkonum mínum og fjölskyldu. Náði einkatíma með nánast flestum sem ég hafði ekki hitt lengi, sérstaklega Fanney minni sem ég hafði ekki hitt í tvö og hálft ár. Stelpukvöldið í hópi vinkvenna minna var afskaplega skemmtilegt, opinskátt og náið. Kjötsúpa með fjölskyldunni var unaðsleg. Kjarnaskógur, sundlaugin, pengsnúðlur og Brynjuísinn á sínum stað og nutu sín vel í veðurblíðunni. Brúðkaupið þeirra Jóhönnu og Nonna var yndislegt, látlaust í fallegu Möðruvallarkirkju og presturinn mælti sköruglega og vel. Veislan var stórkostleg og vel var veitt af mat og drykk og ég kynntist góðum hópi kvenna sem ég vonandi hitti aftur.

Ég kíkti í bæinn, tók sveiflu á Kaffi Akureyri, fékk mér djúpsteikta pylsu og franskar, horfði inn í lygnan eyjafjörðinn um miðja nótt. Sem sé gerði margt og mikið á einni viku.

Börnin erum enn á Íslandi, fara á hverjum degi í sund og heimsækja vini og vandamenn og fýla sig í botn. Á meðan erum við Valur ein heima sem hefur ekki gerst á þriðja ár. Njótum þess í tætlur og erum að fara í rómantíska ferð til Kaupmannahafnar um helgina. Sækjum svo börnin á völlin á mánudaginn sem koma í fylgd afa og ömmu, systur minnar og fjölskyldu...í þessum skrifuðum orðum finnst mér þetta ekki geta verið betra.

ps:Engar myndir voru teknar í Íslandsförinni en myndavélin og tölvan voru líka í fríi.

Andalúsíuhundur og annað góðmeti

Við erum búin að eiga góða sólardaga um helgina. Fengum vinina okkar í heimsókn, Arnar, Hönnu og börnin þeirra, Grím og Unni. Þau stöldruðu við á leið sinni til Madridar þar sem þau ætla að búa næstu árin. Auðvitað skörtuðum við okkar fínasta, lékum okkur, borðuðum góðan mat, horfðum á skrýtnar kvikmyndir, t.d. Andalúsíuhundinn sem Salvador Dali og Luis Bunuel leikstýrðu. Við nutum samverunnar og lögðum fyrstu drög að því að heimsækja þau til Madridar vonandi innan langs tíma, vona að ykkur gangi vel í Madrid kæru vinir!

Dagrún spurði mig í dag klukkan 16:00 hvort við ættum ekki bara að fara að sofa til að tíminn liði hraðar. Íslandsför í fyrramálið og alveg indæl tilhugsun um auðvelt ferðalag, Kastrup-Akureyri. Allt pakkað og klárt. Ég verð eina viku á fróni en börnin tvær vikur og því margt framundan. Þau ykkar sem langar að hitta mig viljið þið hringja í mig í:
8610035
en það er símanúmerið sem ég verð með þessa viku. Við finnum stund til að snæða, drekka kaffi, fara í labbitúr í fjörunni eða bara eitthvað annað unaðslegt.

Og hér komum við Ísland...

ps: Klukkan er 22:40 og börnin loksins sofnuð eftir endurtekin köll "mamma ég get ekki sofnað" Ég læddist inn til Dagrúnar til að kíkja á hana og get ekki annað en hlegið. Hún er sofandi en búin að klæða sig í fötin ætluð morgundeginum með töskuna sína við hliðina á rúminu.

PIppsúkkulaði

Tæp vika í Íslandsferð og maður leyfir sér að detta inn í Íslandsþrá. Hlakka til að heilsa upp á fjöllin, sjóinn, víðáttuna, Brynjuísinn, pippsúkkulaðið, sundlaugina, kjarnaskóg og náttúrlega fjölskylduna og vinina.

Hér er annars góður fílingur, veðrið er gott og við borðuðum úti á palli í gærkveldi, það var yndislegt og okkur var alveg sama þó sólin skini í augun, buðum hana velkomna eins og vini okkar Hjörvar og Árnýju sem kíktu við ásamt 3 börnum sínum, Hrefnu, Unu og Loga. Grillaður túnfiskur rann ljúflega niður og kirsuber, epli ásamt ítölskum blámygluosti fylgdu á eftir.

Læt nostalgíuíslandsmyndir fylgja með.

sullskór og rauður vörubíll

þetta var fyndið í dag þegar börnin fóru í baðfötin og hoppuðu á trampolíninu. Komu inn köld, hundvot en glöð og fengu kakó búið til úr súkkulaðiíssósu og mjólk, góður drykkur. Rigningin er búin að lemja hér allt svoleiðis sundur og saman og hitastigið skitnar 14 gráður. Núna þegar klukkan er hálf tvö að nóttu er ég svo uppveðruð og blaut í tærnar að ég verð að deila því með ykkur. HÉR ER FLÓÐ. Lánsamlega erum við enn ekki á hættusvæði en vinafólk okkar og nágrannar standa í stíflugerð og hjáveitum og Valur aðstoðar við hjálparstörfin. Ég var að koma heim úr skoðunarleiðangri. Fólk misvel klætt og skóað gengur um göturnar hálfringlað sumt en annað fókusað og vinnur hratt og örugglega við að bjarga rósarunnum og sumarblómum frá drukknum. Í huga minn skaust minning um læk og stíflugerð og rauðan plastvörubíl sem ég átti, held að ég hafi unnið hann á bingói. Löggan er mætt og björgunarsveit en enn sjást bara myndugleg ljósin blá og rauð en lítið um aðgerðir. Á leiðinni heim til sofandi barna óð ég fram hjá einmanna umferðaskilti sem rak undrandi upp hausinn úr vatnsflauminum. Það kallaðist á við ljósastaur sem rétt gat látið ljós sitt skína og vorkenndi honum óskaplega.

Þetta er ekki lengur fyndið og það er spáð meiri rigninu, þá vil ég heldur almennilega íslenska stórhríð, hægbráðnandi vor og rauðan plastvörubíl.
http://www.aftonbladet.se/vss/malmo/story/0,2789,1113500,00.html
Tékkið á linknum.

Glóð frá guði

Afrakstur dagsins, ókláraður

...já ég veit dramatískur og brynjulegur titill. Hann bara passaði svo vel við stemminguna í dag og undanfarið. Við erum sem sé búin að eiga góða og rólega daga undanfarið, lyft þeim upp með jarðaberjatínslu, hellaskoðunarferð í Tykarpsgrottan, kastalaheimsókn og rólegheitum heima við. Eldað góðan mat, bakað kanelsnúða, gert ískokteila, horft á vídeó og dundað í garðinum. Börnin eru úti á línuskautum með Nönnu sinni sem sér um þau meðan ég sit og mála. Finnst ég hafa fundið sjálfa mig einu sinni enn við að eiga stundir framan við trönurnar mínar, geta látið hugan reika og fyllt mig þessari orku sem sköpunargleðin og góð litasinfónía skilar af sér. Dæs en nú er tebollinn búinn og þessi umferð vonandi orðin þurr og ég munda pensilinn á ný.

Myndirnar eru af ofangreindum herlegheitum auk stelpukvölds, leikrænum tilþrifum frá heimsókn í "sagogarderoben" fyrir 3-8 ára og frá tveimur innsetningum sem við kíktum á.