Monti Grobbason í Stångby

þetta var yndisleg helgi, Lilýlillan kom í heimsókn og við nutum lífsins með henni, ljúfastan gladdi okkur öll. Borðuðum hér úti í garði með Tobbu og kó á föstudagskvöldinu og smjöttuðum á jarðarberjum og ananas sveipuðum ljúfengri súkkulaðisósu. Meðan frúrnar og ungfrúin ræddu listir og unaðssemdir horfðu börnin ásamt feðrum á klassíska bleika pardus mynd, hlátursrokurnar heyrðust til næstu bæja. Við vorum boðin í brunch til Tobbu Túttu á laugardegingum og það var með eindæmum rausnarlegt eins og alltaf. Þar voru staddar nokkrar góðar íslenskar valkyrjur til viðbótar og hersingin fór á flóamarkað í hverfinu. Stórkostlegt að sjá á eftir Tobbunni um leið og skotið var inn, reykjarmökkurinn stóð aftan úr henni enda gerði hún líklega bestu kaupin ásamt syni sínum sem keypti sér þetta fína sjónvarp á fimmtíu kall, sjaldan fellur eplið langt frá eikinni. Við Valur keyptum okkur tvo týpíska sænska ruggustóla, handsmíðaða með fallegu handbragði, núna sitjum við öllum frístundum á veröndinni og ruggum í takt og tyggjum strá. Við snæddum svo íslenskt grill lamb á laugardagskvöldinu, sem var unaður en ég skellti deginum áður í mortél:

Vænum slurki af fersku rósmaríni, timjani og hvítlauk (úr garðinum, montigrobbason), fínt rifnum sítrónuberki og slurki af olívuolíu og kramdi vel og lengi. Kryddaði lambið með gamla góða aromatinu og kött og grillkryddinu, nuddaði því vel inn í, smurði svo með mortélsmaukinu, vafði inn í álpappír og lét taka sig í sólarhring, grillaði við vægan hita og kjetið bráðnaði í munni og var svo gott að beinið var nagað svo stór sá á.

Ströndin var áfangastaður sunnudagsins. Krakkarnir og Valur voru dugleg að stíga í saltan sjó en ég sá um að passa svæðið okkar á meðan með Lilý, því miður engar myndir úr strandferðinni en Monti Grobbason gleymdi myndavélinni...já sem sé frábær helgi og viðburðarrík, takk fyrir mig.

Vormyndir

Svona af því að ég ætlaði að vera að undirbúa mig fyrir viðtölin sem ég er að fara að taka í næstu viku datt mér í hug að setja inn nokkrar myndir. Föstudagskvöldið var fullkomið í alla staði, ljúf kvöldstund og maturinn sem var eldaður lengi og af alúð var svo góður að ég er enn að hugsa um hann. Við vorum svo full af orku á laugardeginum að við unnum í garðinum og læt ég fylgja nokkrar vormyndir af honum. Dagurinn í dag var frábær en við fórum í þjóðgarð hér aðeins norðureftir og ég mun blogga um þá ferð næst, næst þegar ég þarf að undirbúa viðtal.

njótandi, verandi og borðandi

Ég er að baka ítalskan hrísgrjónabúðing og mér sýnist á öllu að útkoman verði ekki jafn falleg og myndin í matreiðslubókinni, vona samt að bragðið verði gott. Það er veisla í kvöld og við eigum von á kálfakjöti í madeirasósu, réttur ættaður af kúbverskum veitingastað í Prag hvorki meira né minna og við sem sé sjáum um eftirréttinn sem verður bara kaffærður í berjum og flórsykri svo ólögulegheitin sjáist síður. Á morgun er einn mánuður eftir af önninni og lokasyrpan að taka við með tilheyrandi álagi og fíneríi, ætla að slappa vel af í kvöld með góðum vinum og njóta í botn vitandi að næsta veisla verður eftir mánuð, í garðinum mínum með barbeque og tilstandi. Í gær keypti ég flugmiða handa mér og börnunum (Valur fer aðeins á undan til að vinna fyrir flugmiðanum) við fljúgum beint til Akureyrar 8. júní og förum svo heim þann 29. júní, sléttar 3 vikur, við hlökkum til.

Í kvöld ætla ég að vera með glimmeraugnskugga og gloss, njótandi, verandi og borðandi með fylgifiskunum mínum, Tobbu túttu, Sveina og rauðhærðu tryppunum þeirra.

Gleðilegt sumar

Gleðilegt sumar vinir mínir nær og fjær. Yndisleg vikan heldur áfram, sól og sumarylur og ég komin með far af útiverunni sem ég hef náð í lok vinnudags, tókst að skila af mér þremur verkefnum í vikunni og byrja á því næst síðasta þessarar annar, sem er svolítil eigindleg rannsókn. Það eru forréttindi að hafa foreldra sína hjá sér og fá að njóta með þeim kvöldstunda. Höfðum rækjuveislu í fyrradag og grillaðan kjúkling í gær en enn er óákveðið hvað kvöldið í kvöld býður upp á. það eru svona vikur þegar maður hefur allt, sól og fjölskylduna sem skilja eftir sig hlýju sem hægt er að sækja í þegar aðstæður eru þannig. Nú er það tesopi, hafragrautur með öllu og rannsóknarvinna....hún verður stutt í dag.

freknurnar fleiri en þrjár.

Íklædd gallapilsi, bleikrósóttum stígvélum, með úfið hár, bleikt gloss og rauðvín í glasi, stakk hún upp kryddjurtabeðið. Tók karlmannlega á sem var ekki alveg í stíl við stígvélin en kom myntunni sem var búin að skríða um allt kryddjurtabeðið og kæfa graslauk, timjan og steinselju til ólífis, í stálbalann. Þrýsti frekum mynturótunum ofan í balann, þéttaði moldinni vel að og fékkst ekki um skítinn sem þrýstist undir vel snyrtar neglurnar. Hún naut þess að finna sólina hita sig en fá samtímis vindkælingu, sem lyfti einnig gallapilsinu lítillega. Útsýnið vakti athygli nágrannanna sem stóðu út í glugga, hún veifaði, brosti og hló innra með sér. Best að gefa þeim ástæðu til að undrast yfir Íslendingunum eina ferðina enn. Hún handlék sumarblómin með blíðu og með natni gróðursetti hún þau í mismunandi potta með þeim loforðum að vel skyldi með þau farið. Þau kinkuðu kolli og litu stórum augum á nýja heimilið sitt, hreiðruðu um sig, hóstuðu lítið eitt og reyndu að finna þægilega stellingu. Hún festi gamla hakkavél made in Sweden á pall, tyllti fjólubláu blómi í og þreifaði á ávölum blöðum blómsins. Datt inn í hugsanir mjúkra munna og saup á rauðvíninu, roðinn í kinnum var vaxandi og freknurnar fleiri en þrjár.

morgunverkin

Sit hér enn, skoða flug heim til Íslands, er með hjartsláttartruflanir yfir væntanlegum flugútgjöldum, þetta er ekki fyndið verð og ekki gott, passar ekki inn í sænskt budget, vildi við gætum farið syngjandi heim í staðin fyrir fljúgandi. Ætla út að hlaupa, læt verkefnahlaðann sem öskrar á mig draga úr mér mátt, rífst við sjálfa mig, víst fer ég út að hlaupa, verð duglegri í verkefnavinnu fyrir vikið, merkilegt hvað ég reyni að sannfæra mig um annað þó ég viti svo vel að hreyfingin er mín leið til að virkja kveikinn í mér. Þreytt eftir 4 tíma fund gærkvöldsins um hvernig hægt er að bæta heilbrigðiskerfið í Uganda hvorki meira né minna, langar að klára að lesa flugdrekahlauparann, fara til Kaupmannahafnar og kaupa mér kjól. Blöh er ég er á leiðinni inn í gnällkór Svía? Neibb, ég er hætt að "gnälla". Dagrún missti fyrstu tönnina sína í fyrradag, velur sér föt á kvöldin og raðar á gólfið snytilega í réttri röð. Hörður Breki stendur sig vel í må bra þemanu í skólanum og langar í skrefateljara, ég ætla að gefa honum einn slíkann. Valur stundar íþróttir, huga og handar og snóker kjuðinn hans er farinn að slitna. Hann eldaði líka plokkfisk, altso Valur en ekki kjuðinn, í gær úr íslenskum þorski, við borðuðum flatbrauð með og allir átu yfir sig. Ég hélt á yndislegri nýfæddri stúlku í gær, skoðaði litlu tásurnar og fingurnar og var snortin af þessum kraftaverkum sem stöðugt eru að gerast, ég er umvafin frjósemi þessa dagana, til hamingju vinir mínir nær og fjær sem eruð búnir að vera svo duglegir að eignast börn undanfarið, líka þið hin sem eigið eldri börn, til hamingju og til hamingju ég.....nú er ég farin að hlaupa

kjammsað á klukkutíma

Dásamlegt alveg hreint og ég smjatta og kjammsa vel á þessum klukkutíma, pásuklukktími og húsið svona hreint og fínt eftir vorhreingerningu helgarinnar, Valli hélt mér við efnið og gerði mér þann greiða að vera ber að ofan á meðan á þessum dúett okkar hjóna stóð. Ég datt í það að skoða myndir frá ferðalaginu okkar í ágúst 2007 til Tékklands og Póllands. Erum núna að skipuleggja fjallahéraðsferð til Rúmeníu í ágúst...slurp. En myndirnar já lýsa einu magnaðasta fjölskylduferðalagi sem ég hef farið í

Sólarkveðja

Miðvikudagur, fyrsti dagurin í langan tíma þar sem ég næ í skottið á sjálfri mér og hef tíma fyrir hugsanir og hef því uppi áætlanir að sinna mér, fjölskyldu minni, heimili mínu og vinum mínum. Byrjaði daginn á því að sofa út, lesa skemmtibók sem heitir "húsvagnar". Fékk mér te og súkkulaði, sat aðeins úti á palli með bráðnandi súkkulaðinu og lagði línurnar í huganum um að koma pallinum í sumarskrúðann enda 14 gráður og sól í dag. Er ennþá í jogginggalla. Skrapp í ICA og keypti þrennskonar "powersápur" gluggarnir verða þvegnir á næstu dögum! Forgangsröðun er orð dagsins, þessvegna er húsið enn á hvolfi en ég hinsvegar er öll að ná mér saman eftir lengstu námslotuna og eiginlega erfiðistu, við komumst þó langt á partýi föstudagskvöldsins sem var alveg hreint algjörlega laust við "social event" syndrome, þemað var "the other side of you" þannig að ýmislegt krassandi var opinberað. Allir þó hálf slegnir yfir, þó vissulega nauðsynleg ráðstöfun, að það sé búið að reka Farhan tannlækninn minn og Dr Rza annar frá Pakistan úr náminu. Eiga það skilið, svindl og svínarí eru ekki þeir námshættir sem koma manni langt. En það er ekki hægt annað en vorkenna mönnum sem yfirgefa fjölskyldur sínar og börn, fara á milli heimsálfa að klúðra málunum sínum svona algjörlega, bara svo það sé á hreinu þá átti ég ekki nein tök í þessu þó ég hafi setið hér og tuðað löngum yfir ekkisamstarfi mínu við Farhan, tók snemma þá afstöðu að vera ekki sú sem klagaði hreinlega vegna þess að ég hafði ekki orku né löngun í það. En já annað orð dagsins er jákvæðni þannig ég vona að Farhan og Rza bara læri sína lexíu og þeir nái að rétta sig í tilverunni á ný.

Ég er búin að yfirheyra Val um Íslandsdvölina, hann kom ánægður og sáttur heim enda búinn að draga björg í bú. Stundum langar mig heim, stundum nenni ég ekki heim, stundum fæ ég þæginda og vellíðunartilfinningu við að hugsa heim en stundum fæ ég kvíðahnút við tilhugsunina að flytja heim, sem sé greinilega ekki tímabært allavega að fara á fasteignir.is. Við reyndar erum að láta okkur detta í hug að kíkja heim næsta vetur og máta Ísland meðan ég safna gögnum í litla rannsókn sem enn er bara fræ í huga en kannski vísir að masterverkefni mínu, en ég fór á fyrsta masterfundinn í gær og hlakka mikið til að bullast í þessu. Sjáum hvað setur. Allavega hlakka ég til að koma í sumar, heilsa upp á fólk, fjöll og firnindi. Fyrirhugað eru tvær til þrjár fjallagöngferðir,(hita sig upp fyrir Galdhöpiggen) gyðjupartý, hlaup í eyjafirði, sumarbústaðir mömmu og pabba, fiskiferð með pabba og fleira dýrindis sem þið kannski komið okkur á óvart með.
En jæja sólin skellihlær og segir mér að opna glugga, hurðir og lofta út ég tek hana á orðinu, fegin að hún hún sé ekki föst með nagla og nái því að gleðja fleiri sálir en mig.
Sólarkveðja til ykkar fallega fólkið mitt

Jón frá Felli

Hér var frost fyrir viku, í dag var 16 stiga hiti, nú er vorið komið og krókusarnir eru að sperra sig upp úr flensunni sem kuldinn olli. Í þessum skrifuðum orðum átta ég á mig á dapurleika þeirra, ég meina að tala um veðrið. Oh jæja alltaf góður inngangur inn í samræður eða samræði eins og sumir vilja orða það (þetta var spark undir beltisstað til íslenskuþekkingar sumra, taki sá til sín sem skilur) Annars eins og þið vitið er ég góð í því að skúra gólf, kem víða við í þeim hæfileikum en skemmtilegasta kommentið sem ég fékk eftir heilsukynninguna mína tja fyrir utan "you should run for the president with that speech" var "Brynja you just wiped the floor" Sem sé mér gekk rosalega vel og skoraði hátt hjá fulltrúa samkiptadeildarinnar í Helsingborg. En þetta var egótripp og merkilegt hversu mikið vald hægt er að hafa yfir áhorfendahópi þegar vandað er til verksins. Er í fyrirlestarlotu núna og einhverra hluta vegna er ég að blogga í staðin fyrir að fara snemma að sofa eins og ég lofaði mér í morgun. Rís úr rekkju 6 og kem heim seint stútfull af tesulli skólans og misgóðum fyrirlestrum og hópavinnu. En þetta er gaman tja svo lengi sem bekkjarsystkini mín taka hlutina ekki of alvarlega. Ég get stundum ekki annað en klórað mér í hausnum hvað þau eru alvarleg og allt þarf að vera svo útanalýserað að það dregur úr trúverðugleika, þetta dæmigerða að sjá ekki skóginn fyrir trjánum eða var það öfugt hahaaa, en allavega stundum er sænska of...anal...ýseringin tekin á þetta og þá verð ég þreytt.
En ojæja framundan er "social event" afsakið en hvernig er hægt að kalla bara venjulegt partý svona anal...ýseruðu nafni? Hlakka til að taka arabíska takta með Alex vini mínum sem spurði mig feiminn um daginn hvort hann mætti koma við hárið á mér, alltso höfuðhár, honum finnst þetta ljóshærða hreiður merkilegt fyrirbæri sem er svo sem ekki skrýtið í ljósi þess að hann er með kúst á hausnum. Já svo hlakka ég til að segja groddaralega íslenska brandara bara til að hneyksla og stinga upp í mig bita af hákarli um leið og súpa vel á brennivíninu....ok já já lýg hér blákalt, mun auðvitað stinga upp í mig dömulegum konfektmola og dreypa feimnislega og bljúg á kampavíni... nei heyrðu mig, nú er ég farin að fara offari í punktum, bara fyrir þig Lilý og vitleysisgangi, bæti bara við: "og hestar stökkva út um allt", taki þeir til sín sem skilja sérstaklega Noregsbúar í Stavangri já jú eitt að lokum, Jón frá Felli biður að heilsa


ps: og ólí geit
ps2: Ég hljóp aftur 7 km í dag, hlustaði á David Bowie, James Morrison, Cornelius vresvijk sem líklega útskýrir bulluna sem ég er haldin rétt fyrir svefninn, góða nótt
Dreymi þig vel og guð blessi þig og hananú

Er boðið upp á bingedrink hér?

Hér er ég vel haldin af súkkulaði helgarinnar en líka sátt við 7 kílómetrana sem ég var að hlaupa til að viðra mig með sólinni. Loksins komin af stað í hlaupin aftur og verð sérstaklega að þakka Ástu fyrir hvatninguna. Annars er ég ekki bara að blogga til að monta mig á því að hafa hlaupið í dag. Ég verð bara að viðurkenna að bloggheimurinn er hluti af félagslífi mínu og ég saknaði ykkar. En annars er ég sátt við gott gengi í prófi dagsins, á morgun held ég fyrirlestur og kynni heilsueflinguna, hlakka bara til enda vel undirbúin. Þetta verður svona alvöru og fjölmiðlar hafa sýnt þessu áhuga, kannski fæ ég mynd af mér í aftonbladet *blikk blikk* Hitti tannlækninn minn frá Pakistan sem tilkynnti mér það hátiðlega að hann stefndi á það að vinna með mér í framtíðinni, ég tók grunnt í það og sagði að það væri borin von, með honum ynni ég ekki aftur. Ég komst að þrennu um hann í dag. Fyrst að hann hafði aldrei lesið verkefnið "okkar", annað að hann fór á bar um daginn og spurði hvort boðið væri upp á "binge drink" hann langaði altso að komast að því hvaða drykkur þetta væri sem íslenskir krakkar væru að drekka og að lokum að hann er á skilorði í náminu því það er verið að rannsaka hugsanlegan ritstuld hans og svindl í prófi. Niðurstaðan er einföld, samstarfi okkar lýkur á morgun punktur og basta, hvað svo sem þetta basta þýðir.


Annars hlakka ég til að koma heim í júní og hitta ykkur gengið mitt nær og fjær, vona að þið verðið flest fyrir norðan svo ég nái að smella einum á smettið ykkar og telja hrukkurnar sem hafa bæst við hjá ykkur síðan síðast en fyrst og fremst hlakka ég til að ná góðum tíma með vinum og fjölskyldu. Nýjasta tómstundaiðja mín er að skoða fasteignir á netinu og vona að hinar og þessar verði enn til sölu eftir x mörg ár, líklegast þó ekkert of mörg sko. Hörður Breki tilkynnti mér það hátíðlega í gær að hann vill ekki flytja aftur til Íslands og mér fannst það bara helvíti hart, undarlega tvískiptar tilfinningar sem fylgja svona yfirlýsingu. Á annað borð er maður ánægður með að barnið þrífist hér en hinsvegar vill maður ekki að íslenska sálin dofni. Það er tvennt sem gerðist í vikunni sem bendir til að sænski hlutinn nær annaðslagið yfirhöndinni hjá stráksa. Hörður Breki bannar mér að versla í H og M þar sem fátæk börn saumi fötin og bendir systur sinni á að skrúfa fyrir vatnið meðan hún tannburstar sig til að spara dýrmæta orku og vatn. Hmm að vísu þegar ég skrifa þessi orð finnst mér alveg eins líklegt að þetta séu skilaboð runnin undan námi móðurinnar. Blessuð börnin eru orðin þreytt á mér og bókalestri, spyrja hvort ég þurfi nokkuð að lesa svona mikið næsta vetur og sjá mig í hillingum skella öðru hvoru í pönnukökur fyrir þau. Aldrei að vita en allavega er indælt að eftir tvö mánuði er ég formlega hálfnuð með þennan róður.
Bless í bili elskurnar, takk fyrir að vera duleg að kommenta það gefur félagslífi mínu aukið og betra gildi.

Með eina græna baun í maganum

þetta byrjaði með einni skeið á kaffihúsi bókasafnsins, "kan du vara så snäll och låna mig en tesked" sagði ég bljúg og rosalega sæt. Kallinnn klóraði sér í neyðarlegan skallann sem var yfirgreiddur með nákvæmlega þremur hárum. "nej, det kan jag inte, du måste köpa något" svarði hann púkalega með áberandi hreim, horfði stíft á mig og sleikti á sér þunnar varinnar. Ég mændi á hann, "ég er ekkert að fara að borða salatið mitt hér inn á kaffihúsinu, veit alveg að það er bannað en ég gleymdi gaffli, er svöng, ég lofa að skila skeiðinni enda ætla ég bara að fara fram þar sem maður má borða nestið sitt" sagði ég, ég skal kaupa kaffi þegar ég er búin að borða ....en til að gera langa sögu stutta þá lánaði hann mér ekki skeið helvítið, ég strunsaði í burtu, hnussandi og tautandi um mismunun því eina sem er í boði á bókasafnskaffinu eru þurrar rjómabollur, gamlir snúðar og brauð með sveittum osti og ryðgaðri papriku sem man fífil sinn fegurri sem ég kæri mig ekki um að éta. Nú þar sem tími minn er dýrmætur þessa dagana, en ég er að lesa fyrir miðannapróf, undirbúa eina sókn, eina vörn og framundan er tveggja vikna fyrirlestrarlota þá át ég helvítis salatið með skærum, sem ég fann í pennaveskinu mínu, já já þið getið ímyndað ykkur hvernig það gekk að ná upp litlu grænu baununum, en salatið lenti allavega á réttum stað og ég náði að hesthúsa nokkrum blaðsíðum um cross cultural communication í leiðinni. Þegar ég kom heim með sirka eina græna baun í maganum fékk ég þær frábæru fréttir að aðalbókin sem ég kann utan að, verður ekki til prófs en hinsvegar bækurnar sem ég ætlaði ekki að lesa væru mikilvægar, ojbara ullabjakk pjakk. Sko hvusslags logandi endemis seinasinahægahægðaniðurganggangur að drulla því út úr sér, nokkrum dögum fyrir próf. Svo sem gott að kunna þennan doðrant en hellóóó, kannski allt í lagi að vera samkvæmur í skilaboðum og það í kúrsi sem einmitt kennir mikilvægi skýrra skilaboða. Nú jæja 2 aðrir póstar voru frá prófessornum, þannig hann hlaut að vera að leiðrétta eitthvað málið í þeim, en neiiiii, nei, nei, bara að láta vita að plakatstærðin sem var gefin upp var vitlaus og við þyrftum sem sé að breyta plakötunum í aðra stærð hahahaha, frábært, nú jæja síðasti pósturinn,von, en hahahaarg nei þar var hann bara að segja að verkefnið mitt væri áreiðanlega mjög vel gert en hann gæti ekki gefið mér feedback fyrir skiladag sem er á mánudaginn af því að hann hefði svo mikið að gera. Þá var mér allri lokið og þrátt fyrir súkkulaði þá lægði ekki pirringinn, ég skrifaði kvörtunarbréf, sendi það og hananú án þess að lesa yfir og sé enn ekki eftir því. Ég meina gæði námsins eru í húfi finnst mér bara, þoli ekki hræsni, mont um að bara úrvalsnemendur komist að í þetta og svo er maður látinn sitja á hakanum. Nei takk pent, hér er ég eyðandi öllum mínum tíma í þetta þannig ég kemst varla á klósettið og þarf að skipuleggja bíóferðir með vinkonum mínum 2 vikur fram í tímann, þetta er ekki grín. Og svo var Valli að stríða mér, nudda puttanum undir nefið á mér og segja ojojojojojooj á sænsku. Hrmpff. En jæja, Tom Waits er að syngja fyrir mig, það er rauðvín í glasinu mínu, gólfin eru hrein og Vallitrallinn minn er að elda ítalska grænmetissúpu. En já hér verður sem sé ekki bloggað í einhvern tíma heldur lesið á sig með gaffli en ekki skærum. Heyri líklega í ykkur eftir 8 apríl eða eitthvað nema ég þurfi að pústa eða bara lumma á góðri sögu og aukamínútum.

Brynja í vondu skapi fyrir prófin



Brynja í góðu skapi eftir prófin

plakat

Búin að liggja yfir plakatgerðinni um helgina ásamt tengdasyninum sem hefur séð um tæknilegu hliðina, elsku drengurinn, tack söte André. Er sátt við útkomuna og vona að verkefnið okkar Farhans (fær að vera með á blaði af því ég vorkenni honum en ætla aldrei aftur að "vinna" með honum aftur, er búin með mína plikt) verði samþykkt af ímyndaðri stjórn Akureyrabæjar. En plakatið er sem sé gert til að höfða til þeirra. Hver mynd af unglingi, þar af ein af fósturdótturinni og ein af tengdasyninum, er dæmi um eitt af tíu plakötum ráðgerð fyrir heilsueflinguna. Ég á líklega eftir að fínpússa það eitthvað ef ég tími tíma á það en er annars ánægð með útkomuna.Klikkið á myndina til að sjá allt plakatið, tja sko ef þið hafið áhuga. Endinlega sendið mér komment ef þið sjáið leiðindarpúkavillur þarna!

Vona að plakatið skiljist án þess að setja ykkur eitthvað dýpra inn í heilsueflinguna, jú eitt að lokum hér er myndir sem Farhan lagði til að yrðu notaðar í plakatið. nei þetta er ekki djók, elsku aumingja kallinn.

í náttúrulífsmynd eftir Attenbourogh

Ég vildi ég gæti sagt að ég hefði verið íklædd fallega þröngum svörtum nike, ermalausum bol, með bleikri rönd á hliðinni og jafn fallega aðskornum buxum, sem og glansandi nýjum íþróttaskóm. Get ekki sagt það þar sem ég var í gömlum joggingbuxum, mátulega þægilega teygðum bómullarbol, sem ég man ekki hvernig var á litinn og í áberandi neyðarlegum sokkum af sitthvoru taginu í nýju ræktinni í dag. Ég ákvað að nýta tíma minn vel og smygla mér í ræktina við hliðina á salnum þar sem frumburðurinn æfir júdó, ákvað líka að láta það ekki trufla mig neitt að hafa aldrei séð konu þarna. Gekk inn með svip þanns sem þykist hafa átt heima þarna í 100 ár. En allt í einu var ég stödd í náttúrulífsmynd eftir Attenbourogh. Innkoma mín á líkamsræktarstöð þar sem konur æfa ekki kom af stað röð atburða sem þarf að segja upphátt frá. Ég tók vel á, lyfti nokkuð pent miðað við marga þarna en tókst alveg að þurfa gretta mig svolítið. Augngotur til mín voru áberandi margar og ég lét sem ekkert væri, horfði bara á fasta punktinn í veggnum og slökkti augnráðin í fæðingu. Ég var greinilega farin að pissa í horn annarra og kynferði mitt ruglaði þessa menn í ríminu. Þeir horfðu á hvern annan, litu aftur frekar aumingjalega á mig en kunnu einhverra hluta vegna ekki við að pissa aftur í hornin sín með áberandi hætti allavega. Þá byrjaði það. Sá fyrsti sá sig knúinn til að fara úr að ofan, nokkuð stæltur, óneitanlega hvítur kroppur kom í ljós, hárlaus með öllu. Viðkomandi þandi sig og gekk fram hjá mér og fór í púðurtunnunna þarna og skellti góðum slurki á bringuna á sér. Ég gat ekki annað en undrast þá tilburði því svo fór sá hinn sami og gerði nokkrar armbeygjur. Nytsemi púðursins var ekki ljós nema þá kannski það sé vítamín sem efli hárvöxt. Ég fór í næstu æfingu og lét sem ég sæi ekki þessa leiksýningu. Þá fór sveitti gaurinn á hlaupabandinu úr að ofan og þeytti bolnum sínum út á gólfið og másaði lítið karmannlega. Við þetta birtist mannkríli með lítinn bleikann kúlumaga og að því er virðist djúpasta nafla sem ég hef séð. Svo djúpann að ef ég hefði átt mótorhjól og týnt því þá hefði ég örugglega leitað af því þar. Athygli mín var vakin að sjálfssögðu en ég hélt mínu striki, tók góða magaæfingasyrpu, þakklát því að finna enn fyrir þeim vöðvum. En þetta var ekki búið. Testasterónblandað loftið, opinberun og augljós samkeppni karlanna þarna komu vöðvabúntinu af stað. Sköllóttur, rauður í framan dró hann af sér bolinn og gerði það svo vel að hann náði að hnykla vöðvana um leið svo mærin á vinsti upphandlegg dansaði fallega húlladans, hann fór beint í púðurtunnunna henti nokkrum lúkum yfir bakið á sér svo erninum fljúgandi sem skreytti það lá greinilega við köfnun. Hann gerði sér ferð fram hjá mér og þurfti að hnykla vöðvana voðalega mikið við það eitt að ganga rólega fram hjá mér meðan ég gerði nokkrar meinlausar kálfalyftur. Mér brást sjálfstjórnin og gaf frá mér lítið eitt más, ekki vegna hrifningar minnar heldur vegna þess að ég setti 10 kílóum of mikið á tækið. Másið hinsvegar gerði það verkum að viðkomandi þurfti að beygja sig niður og hnýta skóreimarnar og gumpurinn blasti við mér stæltur og nokkuð fagurlagaður, svitabletturinn í klofinu var svo sem ekki til fegrunarauka. Nú var bara ein æfing eftir, ég var nokkuð viss um að vera mín þarna væri orðin nokkuð náttúruleg og að flestir væru búnir að aðlagast nýjum aðstæðum. En lokahnykkurinn var eftir. Bekkpressugaurinn, nokkuð vel hærður en þó töluvert misdreift. Þetta veit ég því jújú hann var kominn úr bolnum og púðraði sig svo vel á hárlausu staðina að tilgáta mín um hárvítamín púður fékkst nánast staðfest. Þessi sýndi þó nokkra forsjálni og púðraði vel á sér lófana svo augljóst var að viðkomandi hefur enn ekki lært náttúrulegu aðferðina við að verða loðinn í lófunum. En glæsileikinn var engin, svo mikil þyngsli tók hann að stunur og rembingur fyllti salinn, en þetta tókst í fyrstu tvö skiptin, stoltur leit hann á mig þessu augnráði sem þráir viðurkenningu en mér tókst að láta líta svo úr að ég hefði sérstakan áhuga á plakatinu af vörubílnum á veggnum, hann var rauður, altso vörubíllinn. En ojæja ég var sátt, þreytt í lærum og gumpi af áreynslu við að vera eina kvenndýrið, ákvað að fylgjast ekki með þriðju tilrauninni í bekkpressunni og færði mig yfir í öllu jafnvægisfyllra umhverfi þar sem börn skemmtu sér við að fella mann og annan.

þraukað til þrjú og Háin tvö

Alveg er nú frábært að sitja hér og hlusta á Hallbjörn, nei ég er ekki að djóka, okkur Val áskotnuðust geisladiskar í sumar (takk Edda) með 100 íslenskum gömlum lögum og þetta hleypir í mann stuðinu og minnir á gamla tíma djamm og annan óskunda. Talandi um óskunda, ég er gjörsamlega búin að hlaupa maraþon í heilsueflingunni sem ég er að hanna. Aumingja tannlæknirinn minn frá Pakistan sem fannst að lokum án internettengingar og lesandi fyrir upptökupróf hefur rölt hæglátur á eftir mér. En vissuð þið að árið 1995 á Íslandi höfðu 64% 15-16 ára unglinga orðið drukknir allavega einu sinni og að núna er þessi tala komin niður í 42%, ekki nóg með það þá skoraði norðausturland ansi vel en tíundubekkingar sem höfðu orðið fullir síðastliðna 12 mánuði 2006 voru 28,1% en miðað við landið allt var tíðnin 39,1%. Svo sem munur sem er háður ýmsum aðstæðum og getur rokkað fram og aftur en samt, góð vísbending og auðvitað þarf að halda áfram að berjast í þessu.

En já það er svo gaman að gera svona verkefni þar sem maður fær að útfæra hugmyndir sínar og afla sér sérþekkingar á sviðum sem heilla mann. Ekki er verra síðan að fá að hanna efni í kringum þetta og sköpunargáfa mín malar af ánægju.

Núna er ég að herða hugann og reyna að fara að lesa um "domain theory" innan "planning and leadership". Nenni því ekki, langar svo að fara að kaupa mér bleikar rósir og einhvern góðan fisk í kvöldmatinn, en ég ætla að þrauka til þrjú og þá dekra ég við mig og krakkana, ætlum í búðina, þau fá að velja sér blað og ég kaupi mér vel valdar rósir og við rennum ljúflega inn í helgina, guð minn almáttugur verð að bæta við að nú er Hemmi Gunn að syngja einn dans við mig, get ekki annað en hlegið upphátt.

Takið nú dans herrar mínir og frúr um helgina, munið að dans gerir ykkur glöð og ef einhverra hluta vegna ykkur er fyrirmunað að dansa takið þá lagið í sturtu, ég mæli með "all you need is love"

þjófstart inn í vorið?

veit ekki alveg hvernig maður á að útskýra svona myndir, allir voru allsgáðir og við skemmtum okkur stórkostlega, það er lán að eiga fjölskyldu sem hleypir upp í manni galsanum. Sakna þeirra stundum alveg ósköp og langar til að skottast í sunnudagskaffi og þusa yfir veðrinu eða taka galsastökk eftir velheppnaða máltíð a la mamma. Hvernig er þetta með ykkur fjölskylda kær þurfið þið ekki að taka þjófstart inn í vorið?

stormað

ég klæddist ljósu kápunní, setti á mig gloss, skyldi húfuna eftir heima,tók vorhopp upp í lestina, las á mig á bókasafninu, horfði á nokkra gula fífla sem þjófstörtuðu, skörtuðu. Er að móta ímyndaða heilsueflingu beint að 15 ára unglingum til að sporna gegn áfengisdrykkju og "binge drinking" Ég yfirfæri eflinguna upp á akureyrískar aðstæður og er að byrja að hanna plakat sem þarf að nota þegar ég kynni verkefnið og er enn á stormunarstiginu. Plakatið er beint að ráðamönnum í bæjarstjórn Akureyrar og kynningin á að vera fólgin í því að fá þá til að fjármagna eflinguna. Er enn að reyna að láta mér detta grípandi slagorð í hug en er eiginlega farin að bulla núna þegar klukkan nálgast miðnætti og vorið sem ég hitti í morgun er í pásu og þessi rokrassgatingur kominn í staðinn.

The day when your child becomes an adult
Underage drinking an epidemic
Akureyri, Iceland

Skásta hingað til, og vísa ég í fyrsta fylleríð,viðmið, menningu og tíðni, en þetta er sem sé allt enn í vinnslu og ég þarf enn að koma að orði sem kveikir á ábyrgðartilfinningu ráðamanna og sannfæringu um að eflingin mín feli í sér árangur.

Sorry guys ég veit, lítið krassandi blogg en þetta er einfaldlega búið að vera veruleiki minn þessa vikuna, lesa, éta, fara í ræktina, knúsa börn, lesa, lesa, lesa, sauma píkublóm, já hér er lesið á sig eins og maðurinn sagði.

Góða helgi öllsömul mjúkdýrin mín ljúfu, litlu lömbin sætu, mætu, köttur út í mýri, næturgalsinn, salsinn, fer dansandi inn í nóttina, gnóttina og hestar stökkva útum allt.
go´natt

kraftaverkin eru stórkostleg

Elskulegur, fallegastur með þessar bollukinnar og ljósan lubba. Það er nú meira hvað kraftaverkin eru stórkostleg.

Stóra systir mín

Það er svo yndislegt að eiga stóra systur. Við töluðum svo lengi í gærkvöldi. Um allt, lífið og tilveruna en mest um bækur og nú er Undantaget á náttborðinu mínu. Það væri svo auðvelt að fara með lofgjörð til systur minnar en hún er löng og persónuleg, sumt vil ég halda fyrir mig. Allavega ég er lánsöm að eiga hana, hún er systir mín, móðir mín, lærimeistari og vinkona í einni konu, traust, fyndin, falleg og umfram allt alltaf til staðar þegar ég þarf huglægt faðmlag

tvöföld ánægja

Undarleg spenna í kroppnum, ég hef undarlega þörf að anda og pústa í taktföstum rytma svo í mér heyrist á næstu bæi. Ég spenni magavöðvana ósjálfrátt og þrýsti, næ bara ekki að slaka á þó ég reyni. Munnurinn herpist, krafturinn eykst. Nei ég er ekki með hægðartregðu, hér mun barn fæðast í nótt. Edda litla var að hringja nefnilega og ég fékk að taka þátt í fjórum hríðum með henni, púst, púst, púst, ég finn á mér að nú er hún komin með 7 í útvíkkun, nei heyrðu nú fékk ég kreisttilfinningu allamallamá, barnið verður fætt klukkan 2. Hvítu tilhlökkunarfiðrildin eru alveg að verða vitlaus, fljúga um óðamála sperrandi litlu vængina sína.

Við Valur gerum lítið fyrir hvort annað á all hjärtans dag enda engin þörf á því þegar eitt lítið barn er á leiðinni í heiminn. Vertu velkomin litla kríli.

Læt fylgja mynd af muffinsinu sem við vorum að enda við að baka og skreyta til að gleðja stóru krílin okkar í fyrramálið, það verður tvöföld ástæða til að gæða sér á þeim á morgun.

Gyðjumynd frá Uganda og orð dagsins

Veit ekki alveg hvernig ég á að túlka þá staðreynd að hafa farið í leikfimi í morgun klukkan 7:00 með stuð að eilífu klingjandi í eyrunum og sitja enn framan við tölvuna klukkan 19:40 í leikfimisfötunum. Er að hanna health campaign gegn áfengisdrykkju unglinga, alein og fyrsti skiladagur var í dag. Alein já því félagi minn sem er tannlæknir frá Palestínu hefur gufað upp, leyndardómur undanfarinna daga og ég er farin að halda að karlgreyið sé dáið eða sé villuráfandi einhversstaðar og muni ekki hvað hann heitir. En jú auðvitað er ég pínu fúl því líklegasta skýringin er að hann sé að firra sig ábyrgð. Vorkenni honum reyndar þar sem hann er að fara í upptökupróf en samt, allavega svara email, halló! Úff svo ég pústi aðeins meira þá er ég að setja mig inn í heilbrigðiskerfið og tja allsherjarkerfið yfirhöfuð í Uganda. Er að vinna að verkefni þar sem ég ásamt 3 lýðheilsufélögum mínum erum ímyndað "consulting firm" á vegum heilbrigðisráðuneytisins í Uganda, by the way fyrirtækið okkar heitir Building bridges within medical management (flott) og við erum sem sé að hanna og stýra aðferðum til að meta aðbúnað, aðgengi og notkun á heilsugæsluþjónustu í Kabarole. Jamm er enn í leikfimisfötunum og klóra mér í hausnum og kemst ekki almennilega af stað, hmmm blogga því í staðinn, góður Brynja!

Jæja nóg af sjá þessu og þið líklega flest hætt að lesa ojbara leiðinlegt. En gullmolinn er eftir, ullin,nálarnar, kvennlegheitin hafa verið virkjaðar á ný og píkublómin fá að vaxa samhliða vorlaukunum. Er að plana gyðjukvöld ásamt íslenskri vinkonu minni sem rekur jógastöð í bænum. Sjáum fyrir okkur plöntun píkublóma í fallegu jógastöðinni hennar, jógaæfingar sem beinast að því að elska líkamann sinn, upplestur, smá tölu þar sem ég ræði vestræna umskurði (fegrunarlækningar á píkum) og einnig umskurði af öðrum toga, líflegar umræður og góða kvennlega stund. Bara til að leiðrétta allan misskilning þá er þetta ekki í ætt við konunámskeiðin sem haldin voru í upphafi áttunda áratugsins og komu speglar við sögu og ég frábið allar klúrar athugasemdir því það er ekki markmiðið. En já það er gaman að þessu koma jákvæðum skilaboðum áleiðis í leiðinni. Þetta voru orð dagsins og nú er ég farin í sturtu.



Gyðjumynd frá Uganda

friðsæll föstudagur

Þokuslæðingur og myglulegur á glettingi. Fór í hádegisjóga í dag með Tobbunni og Nönnunni, yndislegur klukkutími, fullur af stundarfriði, hvítum lit og hjartaró. Fengum okkur svo stöllurnar besta falefelið á Skáni, röltum um bæinn en létum búðirnar vera enda engin þörf að kaupa sér ánægju í poka eftir jógað. Ég sótti svo börnin snemma þessar elskur sem hafa þurft að vera á "fritids" til fimm alla daga meðan á námslotunni hjá mér stóð. Erum búin að eiga svo friðsælan föstudag, kveiktum á kertum, bökuðum kladdköku sem verður étin þegar eiginmaðurinn kemur úr vinnunni og erum bara að hanga, "næs" eins og unglingurinn á heimilinu segir.

Góða helgi og skellið í eina kladdköku

2 egg
1 dl sykur
1/2 dl síróp (eða bara sykur)
1 1/2 dl hveiti
1-2 tappar vanilludropar
70 gr brætt smjörlíki
3 msk kakó
1 tsk lyftiduft (má sleppa)
Ponsu salt

Skellið öllu saman, setjið í smurt form og bakið í 15-20 mín,150°

Ég brytja alltaf slatta af dökku og hvítu súkkulaði yfir en það er alls ekki nauðsynlegt nema fyrir súkkulaðifíkla!

Þetta hreinsaði sálina...

Athyglisverðri viku lokið og ákalflega krefjandi. Var í kúrs sem heitir "health communication" þar sem hugur mannsins var skannaður og ýmiskonar aðferðir og tækni skoðuð til að hafa áhrif á hegðun og hugsun. Margbreytileiki og samskipti milli menningarheima, ráðgjöf við ýmsar aðstæður eins og fjöldaslys og annað var æft. Svo vorum við tekin í nefið af samskiptafræðingum og tjáning og fyrirlestartækni skoðuð ýtarlega hjá hverjum og einum. Ótrúlega magnað, erfitt, stressandi og lærdómsríkt. Allir unnu sigra á sjálfum sér og samstaðan var mögnuð og áþreifanleg í bekknum. Fólk grét, hló og studdi hvort annað svo fallega og allir þjálfuðust í að gefa gagnrýni, neikvæða og jákvæða en á þann hátt að engum var misboðið. Mér gekk mjög vel og hafði mikla ánægju af þessari viku, þrátt fyrir hjartslátt og annað stress við opinberun á sjálfri mér þá naut ég þess að takast á við þetta. Fékk mjög gott feedback sem ég lærði af og lifi á hrósum eins og ég væri efni í trúarleiðtoga, stjórmálamann en fyrst og fremst væri með karisma og sannfæringarkraft sem næði til áhorfenda. Ætla mér örugglega ekki störf í framtíðinni sem trúarleiðtogi en get vel hugsað mér að boða kærleika án trúartengingar í formi þess að aðstoða fólk að taka skynsamleg skref í lífinu og náttúrlega elska og virða sjálft sig.

En nóg um þetta, við njótum helgarinnar hér á Skáni, böðuðum okkur í eystrasaltinu í gærkveldi í roknaroki og miklum öldugangi. Ég hélt mér skefld í reipið, Valur og Frosti dýfðu sér og voru mun kjarkaðri en ég. Pallinn beið í gufunni staðráðinn í að stíga ekki fæti í saltan sjó. Þetta hreinsaði sálina og heit gufan á milli ferða í sjóinn efldi í okkur kraftinn og kjarkinn. Erum núna að leggja í hann til Gautaborgar. Líklega ekki sjóbað í kvöld en annar lúxus í formi guðafæðis og nærveru við vini sem situr lengi í kroppnum.