alveg magnað

Skrýtið, hugmyndin vakti mig hún var svo mögnuð. Ég fálmaði eftir gleraugunum, kveikti ljósið og fór ekki hljóðlega. Ég varð að flýta mér áður en hugmyndin hyrfi í draumaheimum. Ég stökk fáklædd framúr og fann krumpaða kvittun í skattholinu mínu og ónýtan tússpenna. Ég sleikti tússinn í ofboði og þuldi orðin innra með mér. Loks náði ég að skrá hugmyndina ofan í máða tölustafi áður en ég hlammaðist í rúmið hjá trallanum sem hafði breitt upp fyrir haus. Ég sofnaði á ný, eins og sakleysingi. Um morgunin þreif ég strax kvittunina til að sjá meistaraverkið sem var eftirfarandi:

Slæður, slides, fläkt, muna lýsinguna Brynja

Þetta var alveg mögnuð hugmynd

Ég beið í röðinni, þolinmóð fyrsta korterið, 2 ltr af undanrennu voru öll ósköpin en lífsnauðsynleg fyrir morgunsárið og hafragrautinn, börnin biðu í bílnum, þreytt og vildu appelssínusafa, ég nennti ekki að hafa þau með í búðina. Sá loðni með skýið...svitaskýið afgreiddi. Hann taldi alla krónupeningana sem kvartbuxnamaðurinn hafði sturtað yfir borðið. Kvartbuxi var að kaupa sér rauðan winston. Þetta tók á, sá skýjaði taldi og ruglaðist, taldi og ruglaðist og röðin lengdist. Kvartbuxnamaðurinn horfði girndaraugum á winstonið, það vantaði upp á. Ég borgaði uppávöntunina og mitt. Ég fann fyrir góðmennsku minni á óþægilegan hátt, hefði frekar viljað splæsa í undanrennu handa buxa.

Þetta var alveg magnað góðverk

Jóhannes úr Kötlum sat við hliðina á mér, ég las í fimmtu bók. Gott upphaf um dreng sem sá krumma en langaði að sjá dúfu. Auðvitað drakk ég pepsi max með. Því næst blaðaði ég í bókum fyrir heimskingja "dummies" svo rétt sé með farið og náði í lokin að grípa niður i "vindlum farós" á ensku, íslenska útgáfan er svo miklu betri. Arnar kallaði matur, ofnbakaður fiskur með rækjum, grænmeti og rjóma. Börnin fóru út á línuskauta, ég hélt áfram að blaða í vindlunum, trallinn og vinurinn þögðu saman annar með te og hinn með kaffi.

þetta var alveg magnað kvöld

Þetta var alveg magnað kvöld í alvöru

fræ í ykkar mynd

Sængin mín er rósótt í dag og eflir með mér rómantík og fær að knúsa mig ofurlítið lengur með hæfilegri leti í morgunsárið. Við byrjuðum á því að hlusta á Söruh Bisko en horfðum líka á mynd um Agnesi, frönsk kvikmyndagerðakona sem gengur aftur á bak rifjandi upp lífið og listina. Hún gerir það fallega og ég og sængin finnum samleið með henni. Hún segir sögur sem eru hlýjar, ástríðufullar, pólítískar, fyndnar en fyrst og fremst sögur úr hversdagsleikanum sem stundum eru sagðar í hvalsmaga eða íklæddri kartöflu.

Hér kemur ein saga úr mínum: Valur gengur inn í grænu úlpunni sinni með fangið fullt af hreinum rúmfötum, hvítum, grænbróderuðum. Hann hendir þeim í sófann hjá mér og ég anda innilega að mér útilyktinni

Þetta er fallegur sunnudagshversdagsleiki og Valli er fyndinn.

Agnes segir að að ekki sé hægt að stjórna tilfinningum. Ég og sængin erum ósammála henni. Það er nefnilega hægt, stundum. Sérstaklega er hægt að vanda sig og lita dagana með húmor og upplifun, koma auga á litina. Það er sunnudagur í dag, frídagur hjá flestum. Ég ætla hvorki að nota daginn til að vera reið né hrædd við náttúruna eða spillingu. Ég ætla að búa um sængina mína, skoða upprenndandi grænmetisgarðinn minn og kaupa fræ. Ég mæli með að þið gerið slíkt hið sama en í ykkar mynd og set ykkur það verkefni að skrásetja það hér.

réttur kvöldsins getur ekki klikkað fyrir vikið

Í bláum náttsloppi á föstudagsmorgni, tesopi, hvorki glossuð né greidd, quality time eftir annasama vinnuviku. Horfi æðrulausum augum á venjubundið drasl sem slappar af með mér. Við munum takast á síðar í dag til að gefa hvítum liljum meira næði til að njóta sín. Hitamælirinn segir 7 og snjórinn brunar niður húsþakið og segir þetta gott í bili. Fyriheit um vor gleðja mig og ég er búin að ímynda mér trén í garðinum með græna slikju við það að springa út og Kaldbakur er komin í ný föt, var nú komin tími til að brjóta upp hið hvíta átfitt.

Allt er í ljómanum sómanum en leitt að Friðrik V sé ekki lengur við völd. Mér finnst "mottumars" dásamlegur og hvet alla karla að safna yfirvaraskeggi. Ég læt vera að hvetja konur til þess arna, það er viðkvæmt mál.

Jan og feb voru ágætir, mest þótti mér um að upplifa aftur eftir langt hlé þessa dásamlegu bleiku birtu sem er guð. Var búin að gleyma, og það má ekki, hversu fallegt er þegar fjallstopparnir teygja sig upp í morgunsólina. Ég fékk mér þorramat einu sinni á diskinn minn og það nægði, finnst betra að fá mér sushi og helst með vinkonum. Ég fór í nokkrar vinnuferðir og það var minn vinnubónus að ná að hitta Frostann, Pallann og Dísina og horfa á fjöllin á leiðinni til Selfoss. Ég fór í rauðu stígvélin og dansaði í takt við aðrar konur til að vekja athygli á hjarta- og æðasjúkdómum kvenna og miðla leiðum til varnar. Ég hitti ástkæra vinkonu sem býr í Sverige og gaf henni fyllt eggaldin stútfull af hollustu og væntumþykju og ég fór í partý með vinnufélögum mínum og fékk mér konjakk. Ég lyfti pensli og hlustaði á Lars Winnebeck um leið, það var gott threesome.

Hef verið löt að bjóða í mat. Vetrarslenið náði smá tangarhaldi á mér og þetta leiðinlega brjósklos, vorkenni mér samt ekki, hættulaust sem betur fer. Heyrði fallega setningu í gær manns sem kallar ekki allt ömmu sína og var í stórri hjartaðargerð, "það er bara ein leið til og hún er upp á við". Flott og einmitt þannig er það, "Það er ekki annað í boði", setning sem ég segi staðfastlega við börnin mín þegar þau vilja fá eitthvað annað en það sem er í boði á diskinn sinn.

Í dag með mátulegri leti, tiltekt og öðru ætla ég að velta fyrir mér hvað ég hef og vil hafa á disknum mínum. Bæði huglægum og hlutlægum, það er pottþétt að réttur kvöldsins getur ekki klikkað fyrir vikið. Ég mæli með að þið gerið slíkt hið sama.

Föstudagsknús á ykkur öll og well mig langar í föstudagsknús til baka.

klikk klakk, klikk klakk

Ég var búin að gleyma þessum dimmu vordögum á Íslandi og spyr mig í forundran eða voru þeir aldrei? Birtan sem læðist mjúklega inn í miðjan daginn hefur heldur aldrei verið fallegri svo langt sem minnið ber mig. Þessi bleika og mjúka sem við könnumst öll við og erum alltaf jafn hissa á því hve birtir fljótt.

Við áttum gleðilega hátíð og nutum þess að eiga heima á Íslandi á ný, merkilegt nokk þá gleymdum við samt ora grænu baununum með hangikjötinu þetta árið en það var ekki lítið lagt á sig að fá þessi ósköp send til Svíþjóðar þegar jólin nálguðust. Jólin voru hefðbundin hlaðin mat, svefni, spilum, vina og fjölskyldufundum.

Árið 2009 var kvatt með sátt og þakklæti. Það var annasamt, viðburðarríkt og vissulega farsælt. Nýja árið 2010 ber með sér rósemi, svona slétt og felld tala. Það er lofandi og stillan í því vel þegin með von um kraftmikla takta inn á milli.

Fyrsta hughrifning ársins 2010 var á myndinni "Mamma Gógó" Ég hef aldrei áður hrifist eins mikið af leik nokkurs íslensks leikara, Kristbjörg Kjeld var stórkostleg og tókst að fylla mig angurværri gleði sem situr eiginlega enn í mér. Þetta var góð bíóferð ekki bara vegna myndarinnar heldur líka vegna áhorfendanna. Það var fallegt að fylgjast með gamla manninum sem var greinilega einn og rölti um í hléi, klikk, klakk, klikk, klakk enn með mannbroddanna á sér og með röndótt bindi. Ekki síðra var að fylgjast með gömlum hjónum sem leiddust og konan var sparibúin í rauðri peysu með glitsteinum en karlinn í grænni úlpu með loðkanti. Þetta fólk gerði þessa bíóferð að einhverju svo miklu meira því það greinilega leit ekki á bíóferð sem hversdagslegan atburð.

Ég man einmitt þegar ég sá E.T. í bíó, það var sko ekki hverdagslegt og ég grét í fyrsta skipti í bíó.

Vinnan fer ljúfum höndum um mig og það er gott að vera hluti af hópi fólks á ný sem keppist að sameiginlegum markmiðum og skipuleggur þorrablót til að efla liðsandann. Háskólinn á Akureyri er líflegur og það á vel við mig.

Gleðilegt nýtt ár kæri bloggvinur, viltu vera svo vænn að kvitta fyrir þig, ég þarf að vita hvort einhver les bloggin mín ennþá.

Aðfangadagskvöld

og þau elska ég mest

Með krullupinna í hárinu

Við systur á áramótunum

Auðvelt að vera þakklátur

Ljúfi desember, í fyrsta sinn í nokkur ár þar sem prófalestur, verkefnagerð og þessháttar ófriður lætur ekki sjá sig. Í ár verða ekki bakaðar 3 smákökusortir og búið til rauðkál á þorláksmessu, heldur notið þess að vera í faðmi vina og fjölskyldu, rauðkálið er löngu tilbúið í frysti og smákökurnar renna í maga á aðventunni, dásamlegt. Vinnumál tóku jákvæða stefnu í mánuðinum. Ég fékk það skemmtilega verkefni að skipuleggja alþjóðleg barnajól í Ketilhúsinu sem var samvinnuverkefni Norrænu upplýsingaskrifstofunnar, nýbúadeildar Oddeyraskóla og menningarmiðstöðvar Listagils, svo flutti ég erindi á málþingi með heitið "er grasið grænna hinum megin" með tilvísun í búferlaflutninga Íslendinga til Skandinavíu, reglulega áhugavert og í kjölfarið var ég viðmælandi í þættinum
Okkar á milli 7.des ef þið hafið áhuga. Stuttu seinna var mér boðin vinna í afleysingu í eitt ár sem forstöðumaður markaðs- og kynningarsviðs HA. Frábært og ég er mjög spennt að takast á við ný verkefni en "HugHreysti" verður sett í salt um tíma þó auðvitað hugsjónin lifi. Börnin fengu góðan vitnisburð eftir önnina og glöddu okkur mikið. Það er alltaf gott að fá staðfestingu á velgengni, þau hafa lagt hart að sér. Vissulega þarf enn að vinna í íslenskunni en þetta er allt að koma. Dagarnir eru svo ósköp ljúfir og auðvelt að vera þakklátur. Allt er þegar þrennt er gjarnan sagt og á einni viku var pabbi, tengdamamma og tengdapabbi lögð inn á spítala, allir á sitthvorum deginum þó. Allir eru á batavegi og guðisélof að kvillarnir voru minni en á horfðist. Það er þó töluvert langt bataferli framundan hjá pabba en hann þjáist af mænuþrengslum eða Spinal Stenosa, hann er algjör hetja og ég dáist að honum og þolinmæði hans og við vonum öll að aðgerðin sem hann var í beri árangur svo hann fái meiri mátt í fætur og skrokk og dragi úr verkjum. En já ljúfi desember, við njótum þess svo innilega að vera hér á Akureyri og það er sérstaklega gott að geta lagt fjölskyldunni lið og notið samvista við hana. Veðrið er svo fallegt og þessi bleika birta sem lýsir fjallstoppana okkar er guð. Ég stend gjarnan við eldhúsgluggann minn og tala við Kaldbak meðan ég sötra te, já einmitt ég tala við tré og fjöll þannig er það bara;). Ég læt fylgja með myndir sem segja meira en allt en þær voru teknar 12.desember 2009.

Kleinachten 2009

smáréttirnir
Allt klárt
Systurnar
sósugerðarkonurnar
kvennaspjall
Herramennirnir
kjútipæs en þrjár vantar
gleðin
Gestirnir ásamt gestgjöfum
þessi skýrir sig sjálf
bæjarstjórinn
fyrrum Lundarbúar
Sérfræðingurinn stýrði spurningaleiknum
vinningshafarnir
látbragðsleikurinn sem breyttist úr sprungnu dekki í kamarferð kætti
Gestgjafarnir taka dansatriði
Namm
skyr getur líka verið skegg
Kleinachten tréð okkar
spennandi að opna pakkann sinn
dans, dans, dans
Palli og Áslaug
góð sveifla
og það var dansað...lengi

find a way to give a little love everyday

Að vera minntur á hversu allt getur snúist við á einu augnabliki er góð lexía. Því fylgir auðmýkt og þakklæti fyrir allt og allt. Venjulegir dagar fá nýja sýn og hversdagsleikinn og hvunndagsáhyggjurnar eru guðvelkomnar. Hégómalegar óskir missa sín og hamingjuhugmyndin verður tærari og raunverulegri og efnishyggjunni er gefið langt nef. Gleði, fegurð, friður eru dýrmætir eiginleikar og við höfum öll okkar persónulegu skilgreiningu á þessari heilögu þrenningu. Vissulega geta ýmsir atburðir seinkað því að hún taki sér bólfestu í hjarta okkar en með jákvæðu hugarfari, bjartsýni og kærleika sem birtist í orði og verki aukum við líkurnar á tilkomu hennar. Nú er aðventan að renna í garð og eins og Celin Dion vinkona mín segir, dont save it all for Christmas day, find a way to give a little love everyday.

Ást er

Ást er lykt af steiktum kjúklingi með kartöflum og grænmeti.
Allir sitja við borðið og börnin vilja blöndu af gosi og vatni því það er betra.
Saga er sögð af nautaati í Madrid, maður fær gat milli rifja og það er beðið um meira.

Ást er plastkassi fullur af legó, jólaljós og ropi í kaffivél.
Fullorðnir að lesa og dást að fallegum orðum.
Pabbinn með prjóna, mamman með svuntu og gesturinn með smásögu sem segir 1-0.

Ást er upplestur úr Lovestar og skólaljóðum, Móðurást og Bjössi litli á Bergi.
Fá sér döðlur með gráðosti, snjókarlaís og búa til klósett og legóhamborgara.
Fara seint að sofa og fá að sofna í mömmuogpabbarúmi.

brauð með sultu

Hamrandi,glamrandi hurðaskellir, gól og ákafleg gleðirík læti, brauð með rauðri sultu svo sundferð með skarann. Við Valur vorum hálffegin að koma þeim í sund þar sem við gátum dormað í heita pottinum meðan húsið okkar andvarpaði af feginleika yfir endurheimtri ró