find a way to give a little love everyday

Að vera minntur á hversu allt getur snúist við á einu augnabliki er góð lexía. Því fylgir auðmýkt og þakklæti fyrir allt og allt. Venjulegir dagar fá nýja sýn og hversdagsleikinn og hvunndagsáhyggjurnar eru guðvelkomnar. Hégómalegar óskir missa sín og hamingjuhugmyndin verður tærari og raunverulegri og efnishyggjunni er gefið langt nef. Gleði, fegurð, friður eru dýrmætir eiginleikar og við höfum öll okkar persónulegu skilgreiningu á þessari heilögu þrenningu. Vissulega geta ýmsir atburðir seinkað því að hún taki sér bólfestu í hjarta okkar en með jákvæðu hugarfari, bjartsýni og kærleika sem birtist í orði og verki aukum við líkurnar á tilkomu hennar. Nú er aðventan að renna í garð og eins og Celin Dion vinkona mín segir, dont save it all for Christmas day, find a way to give a little love everyday.

Ást er

Ást er lykt af steiktum kjúklingi með kartöflum og grænmeti.
Allir sitja við borðið og börnin vilja blöndu af gosi og vatni því það er betra.
Saga er sögð af nautaati í Madrid, maður fær gat milli rifja og það er beðið um meira.

Ást er plastkassi fullur af legó, jólaljós og ropi í kaffivél.
Fullorðnir að lesa og dást að fallegum orðum.
Pabbinn með prjóna, mamman með svuntu og gesturinn með smásögu sem segir 1-0.

Ást er upplestur úr Lovestar og skólaljóðum, Móðurást og Bjössi litli á Bergi.
Fá sér döðlur með gráðosti, snjókarlaís og búa til klósett og legóhamborgara.
Fara seint að sofa og fá að sofna í mömmuogpabbarúmi.

brauð með sultu

Hamrandi,glamrandi hurðaskellir, gól og ákafleg gleðirík læti, brauð með rauðri sultu svo sundferð með skarann. Við Valur vorum hálffegin að koma þeim í sund þar sem við gátum dormað í heita pottinum meðan húsið okkar andvarpaði af feginleika yfir endurheimtri ró

þegar lullið fær að vera frammí

Merkileg þessi ró, í takt við veðrið. Harla dásamleg og gott að leyfa henni að vera. Að lullast er gott, sérstaklega þegar lullið fær að vera frammí með ís og samviskubitið og sönnunarbyrðin eru í brúnum krumpuðum bréfpoka afturí ásamt samankuðluðu plasti utan af roastbeef samloku.

Dagurinn hófst á ferð í rúmfatalagerinn þar sem var keypt sokkagarn og batterí. Svolítil tiltekt og grautargerð fylgdu á eftir. Hrísgrjónagrautur með rúsínum og krækiberjasaft fylltu öll skúmaskot maganna og graskersskurður tók við og loks "the nightmare before christmas"... ár síðan síðast.

halfandhalf

Það var hvorki þokuloft né þungur sjór. Hún gekk sem mest hún mátti við hliðina á pabba sínum í allt of stórum stígvélum, þau áttu að endast næstu tvo vetur. Stórstíga pabbinn og smágerð stelpan skrifuðu skemmtilegar samsíða nótur í snjóinn, hraðar og trítlandi, þungar og djúpar. Skúrarnir hjúfruðu sig saman og rauð bárujárnsþökin virtust hreinni en venjulega. "Var mikill afli" spurði sú stutta, "ja allavega um 800 kíló" sagði pabbinn og tuggði svolítið pípuendann sinn. Hún leit upp og skríkti "og fæ ég að gella?" "ha jájá auðvitað, jájá" sagði hann og dró upp halfandhalf-pokann úr rassvasanum og tróð vel í pípuna.
(Árskógssandur okt. 1979).

Það var þokuloft en stilla. Hún stakk höndunum inn í flípeysuermarnar og horfði á ósköpin. " afi þetta er óðgeðslegt en líka svo fallegt". Hann hló og rétti henni gamla málarahanska í öllum regnbogans litum. "sjáðu hér eru garnirnar og finndu hér hvað þetta er gróft, það er af því steinbíturinn étur skeljar og steina". Hún snerti innyflin varlega , "hvað er þetta" "þetta er hrognpokinn" "jáhá, má ég fá pinna?" "pinna?" "já eða svona prik". Henni fannst þetta áhugavert, hún skoðaði fiskana og fannst sérstaklega gaman að strjúka fingrinum eftir svörtu röndinni á ýsunni, hún velti mikið fyrir sér hvar heilinn væri og þegar afi hennar tjáði henni að fiskar væru heilalausir en með kvörn og kalt blóð dillihló hún.
(Akureyri okt. 2009).

gaman og já fimm

Afmælið, tvöföld veisla, ein stelpuveisla og ein fullorðins. Ljúfur dagur í takt við rigninguna sem gerði manni auðvelt að vera inni fyrir. Það var yndislegt að sjá Dagrúnu með vinkonum sínum, glaða, þær dönsuðu við undirspil Metallica og tóku júróvisjónslagara inn á milli. Dagrún er farin að svara spurningunum: "hvernig er í skólanum" og "ertu búin að eignast vini" með: "gaman og já fimm" í stað "veit ekki" það gleður okkur öll og skottan gisti hjá vinkonu sinni í nótt með sykurpúða í poka. Skrýtið að hafa hana ekki hérna í morgunsárið. Það var gott að hafa vini og fjölskylduna hér í gær, það hlýjar manni alveg frá hvirfli ofan í tær. Gleðin réði ríkjum, lætin og galsinn og ofát eins og venjulega.

spennandi
Glaðar
Mikið fjör
Dagrún og ósýnileg blaðra
frábærar
Þessi er handa Nönnu og Brynju Völu, við söknuðum ykkar
Þessi er handa Tobbu "manstu þegar við keyptum þennan kjól"?
læknaþing
Litli ormurinn
namms
Veisla
terta í maga og kerti á hausnum
dúllur
hlegið og melt
Dagrún og Karólína
þau taka sig vel út
.

bannað að kveikja á sjónvarpinu.

Sonurinn enn í júdófötunum og dóttirin með úfið hár og eyrun útundan húfunni, falleg bæði tvö. Við hjónin sæmilega hress, búin að jafna okkur eftir rifrildi fyrr um daginn sem rekja mátti til óskýrra skilaboða eða óskýrs skilnings eftir því hvort frúin eða kallinn hafði orðið. Frúin beið á vitlausum stað í 45 mínútur og karlinn á réttum stað, eða öfugt. Allavega mætti hann of seint en engin dó á meðan sem var gott. Frúin (kjellingin) sá húmorinn í þessu fljótlega og hætti við að það væri kallinum lífsnauðsyn að eiga farsíma, gerfiþörf og hún skammaðist sín í smástund.

Litli kisi Binni tók á móti okkur í gættinni ásamt heimasætunni. Stemmingin var strax rétt, hvorki útvarp né önnur tilbúin umhverfishljóð hljómuðu fyrir utan einstaka væl í geimúri. Lýsingin var mjúk og hlý og eldur ljómaði í gleri en ekki í stó. Kjötsúpuilmurinn fyllti húsið og húsráðandi var ekki feiminn við að hafa fitu á kjöti sem var gott. Allir borðuðu vel, Dagrúnu fannst þetta glæra best, altso soðið.

Hrútaspilið var kynnt til sögunnar, minnir á legg og skel en samt alls ólíkt og því hefur ný alvöru þörf skapast, hrútaspil þurfa kall og kella að eignast. Hjónin fóru í kollhnísa í skrabbli og voru ásökuð um að hafa ekki lifað lífinu í Svíþjóð öðru en því að spila skrabbl alla daga og krydda með rómantískum bloggsíðufronti, hér verða engar játningar sagðar.

Börnin spiluðu veiðimann, hrútaspil og kubbuðu. Stílbrot var framið í formi rískakna með jógúrtsúkkulaði, ágætt en betra var þegar harðfiskurinn var dreginn fram ásamt dýrðlegu kaffilatti sem tapari skrabblsins reiddi fram án exports og var það vel. Grænlenska þjóðsagan var lesin með mikilli alvöru en undirtektar litlar og lélegar. Þrátt fyrir mök konu og sæskrímslis, særinga og óveðurs var sagan samkvæmt börnum leiðinleg og viðburðalítil. Húslesturinn blandaðist um stund skapvonsku 6 ára drengsins sem langaði í meiri jógúrtköku en hann varð glaður á ný þegar hann fékk að leika við ljóðin. Ljóðin féllu í betri farveg enda íslenskufræðingurinn við lestur. Sagan um leiðinlegu hjónin og bóndann sem dó lifandi fegin voru fyndnar og látbragð hins 6 ára bættu um betur.

Þetta var gott baðstofukvöld og þegar heim var komið var bannað að kveikja á sjónvarpinu.